VII SA/Wa 334/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2011 r. sprawy ze skargi M.J. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości. skargę oddala Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, postanowieniem z [...] grudnia 2010r. (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia M. J. – utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2010r. (...), przekazujące według właściwości Staroście [...] wniosek M. J. z [...] sierpnia 2010r. o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2008r. (...) udzielającej pozwolenia na budowę sieci SN 15 kV, stacji transformatorowej oraz sieci NN (działki [...].[...], [...], [...], [...]) w K. Z. przy ul. [...]. Organ odwoławczy wskazał, że przekazanie pisma, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., ma na celu wyłącznie przesłanie sprawy organowi uprawnionemu do podjęcia przypisanych prawem działań oraz do jej merytorycznego rozpatrzenia. M. J. zwrócił się do Wojewody [...] z prośbą o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2008r. Organ wskazał, że zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, zaś wstrzymać z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania może organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania (art. 152 § 1 k.p.a.). Z powołanych przepisów wynika, iż właściwym do rozpatrzenia wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji jest Starosta [...]. Skargę na powyższe postanowienie złożył M. J. wskazując, że organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania, jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, będący organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu względem Wojewody (art. 88a ust. pkt 1, 2 Prawa budowlanego), wykonujący zadania określone przepisami Prawa Budowlanego, gdyż Wojewoda postanowieniem z [...] września 2010r. przekazał wniosek skarżącego z [...] czerwca 2010r. do Starosty, który wydał decyzję z [...] listopada 2008r., jako organowi ostatniej instancji, z którego działania przyczyny, należy wznowić postępowanie, w rozumieniu art. 150 § 1, 2 i art. 152 § 1 k.p.a. W związku z powyższym, wniosek prawidłowo został skierowany do Wojewody [...], na podstawie art. 150 § 2 k.p.a., który wyznacza organ właściwy w sprawie wniosku, ponieważ wniosek dotyczy rozpatrzenia wyłącznego ze względu na ustawę szczególną Prawo budowlane i ustawę o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach, obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych z 28.07.2005r. Na podstawie art. 16 k.p.a. organem właściwym w sprawie, do którego wskazania zobowiązany był w myśl art. 150 § 2 k.p.a. Wojewoda, jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, właściwy w sprawie ze względu na przepisy Prawa budowlanego, będący organem wyższego stopnia względem Wojewody wykonującego zadania określone w art. 88 a ust. 1 pkt 1, 2 Prawa budowlanego. Następnie skarżący wyjaśnił, że wniosek o uznanie za stronę i wznowienie postępowania złożył do Wojewody, ze względu na ww. decyzję Starosty [...] i ze względu na art. 150 § 2 k.p.a., gdyż Wojewoda jest organem wyższego stopnia w stosunku do Starosty. Przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wydającego decyzję - Starosty, który postanowieniem z [...] lipca 2009r. odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Podniósł, że złożył wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, 5 k.p.a., gdyż jako strona bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, a w dniu wydania decyzji istniały okoliczności nieznane organowi wydającemu decyzję, co zostało spowodowane nieustanowieniem skarżącego stroną. Powołując się na art. 16 § 1 i 2 k.p.a. wskazał, że w wyniku wniosku z [...] sierpnia 2010r. Starosta [...] września 2010r. (...) wydał decyzję z odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją o pozwoleniu na budowę oraz postanowienie z [...] lipca 2009r. (...) odmawiające wstrzymania wykonania tej decyzji, co dowodzi ze Starosta jest organem z przyczyny działania którego należy wznowić postępowanie. Następnie skarżący przedstawił obszerne uzasadnienie w zakresie ustanowienia strony oraz wznowienia postępowania, jak wskazał, na podstawie art. 16 k.p.a., art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna. Kontrolowanym przez Sąd postanowieniem z [...] grudnia 2010r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2010r., którym organ ten – na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał według właściwości Staroście [...] wniosek M. J. z [...] sierpnia 2010r. o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2008r. udzielającej pozwolenia na budowę wyżej opisanej inwestycji. W związku z powyższym przede wszystkim wskazać należy, że stosownie do art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, obowiązany jest do niezwłocznego przekazania podania, w drodze postanowienia, do organu właściwego. Przepisy o właściwości są przepisami o charakterze bezwzględnie obowiązującym. Ich naruszenie opatrzone jest sankcją nieważności (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.). Przypadki przejmowania kompetencji przez jeden organ administracyjny od drugiego nie mogą być dorozumiane bądź interpretowane rozszerzająco. W kontrolowanej sprawie wnioskiem z [...] sierpnia 2010r. skierowanym do Wojewody [...] M. J. domagał się wstrzymania wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r. Następnie w dniu [...] sierpnia 2010r. złożył wniosek o prawne uznanie za stronę oraz wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją. Wobec treści żądania skarżącego o wstrzymanie wykonania ww. decyzji w związku z wnioskiem o wszczęcie postępowania wznowieniowego wskazać należy, że zgodnie z art. 150 § 1 k.p.a., organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 k.p.a. tj. w sprawach wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Wyjątek od powyższej zasady zwiera § 2 art. 150 k.p.a. wskazując, że jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego w § 1, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2 k.p.a. Natomiast stosownie do art. 152 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że co do zasady organem właściwym do wstrzymania wykonania decyzji w sprawach wznowienia jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji Skoro w art. 150 § 1 k.p.a., wskazano organ właściwy w sprawach wznowienia postępowania, a w § 2 tego artykułu ustanowiono od tej zasady wyjątki, to nie można przenosić tych kompetencji na inne organy, o ile wyjątki te nie miały miejsca w danej sprawie. W konsekwencji, zastosowanie art. 150 § 2 k.p.a. dopuszczalne jest tylko w sytuacji wykazania, że w wyniku zamierzonego działania lub zaniechania organu doszło do wadliwości postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z 3.10.1988r., II SA 165/88, niepubl.). Jak wynika z akt sprawy od decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2008r. nie zostało wniesione odwołanie, zatem jest ona decyzją ostateczną, co w świetle art. 150 § 1 k.p.a. oznacza, ze organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącego o wznowienie postępowania, a zatem również wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji jest Starosta [...]. Podkreślić przy tym należy, że z akt sprawy, w tym wniosku skarżącego, nie wynikają okoliczności wskazujące na zamierzone działanie organu, uzasadniające zastosowanie art. 150 § 2 k.p.a. wbrew stanowisku przedstawionemu w skardze. Samo bowiem wydanie decyzji z dnia [...] września 2010r. (...) odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją o pozwoleniu na budowę, jak również postanowienia z dnia z [...] lipca 2009r. odmawiającego wstrzymania wykonania tej decyzji, nie jest przesłanką do przyjęcia, że rozstrzygnięcie to zapadło w wyniku zamierzonego działania tego organu. W związku z powyższym, Sąd podzielił stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, że w niniejszej sprawie rozpatrzenie ww. wniosku skarżącego pozostawało w kompetencji Starosty [...]. Na koniec wyjaśnić trzeba, jak słusznie wskazał organ II instancji, że postępowanie w sprawie przekazanie pisma według właściwości - na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. – organiczone jest jedynie do przesłania sprawy organowi uprawnionemu do jej rozpatrzenia. Z tej przyczyny nie mogły być uwzględnione pozostałe zarzuty skargi . W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.