VII SA/Wa 34/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokat J. K., kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług, tj. 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 17 lutego 2014 r. przyznano skarżącej T. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 17 marca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokata J. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. W dniu 22 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok, w którym oddalił skargę T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego. W dniu 7 sierpnia 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku oraz złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. § 18 ust. 1 pkt c) ww. rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Według § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (50% z 240 zł) oraz kwota 27,60 złotych stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.