VII SA/Wa 341/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Mirosław Montowski, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2019 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę VII SA/Wa 341/19 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202), po rozpatrzeniu odwołania I. K., I. P. oraz J. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. (dalej: "PINB") z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], znak: [...] nakazującej doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, uchylił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne. I. K. i I. P. pismem z 29 listopada 2017 r. poinformowały PINB o adaptacji strychu budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o numerze ewidencyjnym [...], obręb [...] przy ul. Ź. w O., na część mieszkalną oraz o zamontowaniu okna w granicy z ich działką zlokalizowaną przy ul. G. w O. W trakcie oględzin przeprowadzonych przez przedstawicieli PINB w dniu 7 lutego 2018 r. stwierdzono, że przedmiotowy budynek w ścianie szczytowej posiada okno na poddaszu nieużytkowym. Następnie pismem z 7 lutego 2018 r. PINB wezwał J. S. do przedłożenia pozwolenia z dnia [...] czerwca 1963 r., znak: [...] na budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości J. – G. i zatwierdzonych tą decyzją szkiców sytuacyjnych. W odpowiedzi nadesłała ona kserokopię planu sytuacyjnego z 21 maja 1963 r. oraz oświadczenia R. A., W. G. i M. K., z których wynikało, że wskazane okno istniało od daty budowy budynku mieszkalnego w 1963 roku. Zawiadomieniem z 7 marca 2018 r. PINB poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie okna wykonanego w ścianie szczytowej budynku usytuowanego na działce nr ew. [...], obręb [...] w O.. Następnie, wystąpił do Archiwum Państwowego [...] Oddział w O. oraz do Starostwa Powiatowego w O. (pisma z 4 kwietnia 2018 r.) z prośbą o nadesłanie pozwolenia z dnia [...] czerwca 1963 r. na budowę przedmiotowego budynku. W odpowiedzi na wezwanie organy wskazały, że w ich zasobach nie odnaleziono wskazanego dokumentu. Decyzją z [...] lipca 2018 r. PINB nakazał J. S. doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie otworu okiennego, znajdującego się w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy z działką sąsiednią budowlaną, w formie stałej, np. z zastosowaniem luksferów. Równocześnie organ wskazał, że roboty należy wykonać w terminie trzech miesięcy od daty kiedy decyzja ta stanie się ostateczna. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że przedmiotowe okno nie posiada odpowiedniej odporności ogniowej – szyba standardowa, ościeżnica i ramy skrzydeł drewniane. Stąd niezgodność usytuowania okna w ścianie szczytowej mogła wystąpić już w chwili budowy budynku. Ponadto, organ wskazał że w załączonej do sprawy kopii dokumentacji budowlanej brakuje rysunku elewacji ściany szczytowej usytuowanej w granicy, a więc nie można stwierdzić zgodności stanu projektowego z faktycznym. Z kolei z dostępnej dokumentacji wynika, że naświetlenie poddasza nieużytkowego powinno być zapewnione przez świetlik usytuowany w przeciwległym szczycie. Odwołania od powyższej decyzji wniosły J. S. (pismem z 7 sierpnia 2018 r.) oraz I. K. i I. P. (pismem z 16 sierpnia 2018 r.). Po ich rozpatrzeniu [...]WINB decyzją z [...] grudnia 2018 r. uchylił rozstrzygnięcie PINB w całości i na podstawie art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku I. K. w przedmiocie okna wykonanego w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...], obręb [...] w O. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane, zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Celem postępowania prowadzonego w oparciu o wskazany przepis jest doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, po uprzednim wyjaśnieniu legalności i jakości wykonywanych robót. W przedmiotowej sprawie wydanie zaskarżonej decyzji w zakresie zlikwidowania otworu okiennego, na gruncie omawianej regulacji, było nieuzasadnione. Równocześnie organ I instancji podjął działania zmierzające do uzyskania pozwolenia na budowę obiektu oraz kompletnego projektu budowlanego. Wobec braku wnioskowanej dokumentacji, PINB uznał że usytuowanie okna w ścianie szczytowej jest niezgodne z obowiązującymi przepisami. Jednakże w niniejszej sprawie nie można jednoznacznie stwierdzić czy w dokumentacji dotyczącej omawianego budynku uwzględniony był sporny otwór okienny, czy nie. Z tego względu organ I instancji nie jest w stanie podważyć twierdzenia, że okno istniało od momentu wybudowania obiektu, tym bardziej że J. S. przedłożyła oświadczenia na jego poparcie. W związku z tym, mając na uwadze słuszny interes strony należy przyjąć, że budynek w aktualnym kształcie, wraz ze ścianą i spornym otworem okiennym został zatwierdzony w decyzji o pozwoleniu na budowę. Stąd też organy nadzoru budowlanego nie mają podstaw do nakładania na właściciela obiektu obowiązku polegającego na doprowadzeniu budynku do stanu zgodnego z prawem. Dodatkowo, [...]WINB wskazał, że pismem z 20 września 2018 r. wystąpił do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z prośbą o udzielenie informacji odnośnie działki nr ew. [...], obręb [...] w O., poprzez wskazanie daty jej wydzielenia, działek z jakich została wydzielona oraz numerów ewidencyjnych działek z nią graniczących. Pismem z 4 października 2018 r. Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej poinformował, że przedmiotowa działka powstała w wyniku podziału działki nr ew. [...] na podstawie operatu [...], przyjętego do zasobu w dniu 12 marca 2010 r. Równocześnie podkreślił, że nie ma możliwości odtworzenia stanu tej działki na dzień 5 czerwca 1963 r. W dniu 4 grudnia 2018 r. do [...]WINB wpłynęła kopia mapy z projektowanym podziałem działki nr ew. [...] z dnia 19 lutego 2010 r. oraz kopia postanowienia Sądu Rejonowego w O. I Wydział Cywilny, sygn. akt [...] dotyczące zniesienia współwłasności działki. Dodatkowo, w aktach sprawy zachowała się poświadczona za zgodność z oryginałem decyzja z [...] czerwca 1963 r. o pozwoleniu na budowę, na istniejących fundamentach, budynku mieszkalnego, murowanego, jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w miejscowości J. – G., znak: [...]. Z tego względu, organ II instancji podniósł, że na gruncie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest podstaw do uznania, że wybudowany w latach siedemdziesiątych budynek mieszkalny nie spełniał warunków technicznych. Na podstawie istniejącej dokumentacji nie można jednak stwierdzić, że na przestrzeni lat nie nastąpiła zmiana przebiegu granic sąsiadujących działek. Ponadto podniósł, że w sytuacji gdy przedmiotowy budynek wraz z otworami okiennymi powstał przed podziałem działki, w sprawie nie znajdują zastosowania normy odległościowe wynikające z przepisów techniczno-budowlanych. Organ II instancji podkreślił również, że jeżeli samowoli budowlanej nie da się jednoznacznie przesądzić, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na okoliczność uprawdopodabniającą legalną realizację obiektu budowlanego, wyklucza się prowadzenie postępowania w sprawie jego legalności. Skargę na decyzję [...]WINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła I. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozstrzygnięcia organu I instancji, a także zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, jednocześnie zarzucając organowi naruszenie: - art. 10 § 1 k.p.a. przez uniemożliwienie stronom postępowania zapoznanie się z materiałem dowodowym zebranym w toku postępowania odwoławczego, - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez brak wszechstronnego zebrania istotnych dowodów do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, - art. 80 k.p.a. przez błędną ocenę dowodów, które zostały zebrane w toku postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że postanowieniem Sądu Rejonowego w O., sygn. akt [...] dokonano podziału działki nr ew. [...] na działki nr ew. [...],[...] i [...]. Stąd też modyfikacjom na przestrzeni lat, ze względu na dokonywane podziały, podlegały wyłącznie granice biegnące prostopadle w stosunku do granicy z działką nr [...], należącą do skarżącej. Z tego względu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji [...]WINB nieprecyzyjnie wskazał, iż nie można jednoznacznie stwierdzić, że na przestrzeni lat nie nastąpiła zmiana przebiegu granic sąsiadujących działek. Zmiany te następowały w płaszczyźnie poziomej, zaś granice w płaszczyźnie pionowej pozostawały niezmienne. Z tego względu skoro nie następowała modyfikacja przebiegu granicy działki nr ew. [...] z działką nr ew. [...], to należy stwierdzić, że sporny budynek od początku istnienia zlokalizowany był w ostrej granicy z działką skarżącej. Ponadto podkreśliła, że obowiązujące na przestrzeni lat przepisy dotyczące warunków techniczno-budowlanych nigdy nie pozwalały na lokalizację otworów okiennych lub drzwiowych w granicy z sąsiednią działką budowlaną. Równocześnie skarżąca wskazała, że organ odwoławczy nie umożliwił stronom zapoznanie się z dowodami, co pozwoliłoby na dokonanie obiektywnej oceny zgromadzonego materiału. Nie przeprowadzono też czynności mających na celu uzyskanie kompletnego projektu budowlanego, a sam organ dysponuje niepełnym materiałem dowodowym. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł, że w realiach omawianej sprawy nie udało się ustalić jak przebiegała granica pomiędzy działkami nr ew. [...] i [...]. Z tego względu nie zgromadzono w sprawie dodatkowego materiału dowodowego, na podstawie którego podjęto zaskarżone rozstrzygnięcie. Z załączonego do projektu technicznego omawianego budynku "Szkicu sytuacyjnego do lokalizacji budynku mieszkalnego na istniejącym fundamencie w O. – J. – G. nr [...]", przedstawionego przez J. S. wynika, że pomiędzy działkami przebiega przekreślona granica. Oznacza to, że w rzeczywistości mogło jej nie być. Z kolei całość działki została podpisana jako własność T. i S. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru budowlanego Nr [...] z [...] grudnia 2018r. uchylająca decyzję organu I instancji i umarzająca postępowanie w przedmiocie okna wykonanego w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...], obręb [...] w O., prowadzone na podstawie art. 51 ust1 pkt 2 Prawa budowlanego. Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 104 § 1 k.p.a. wszczęte postępowanie administracyjne musi zostać zakończone załatwieniem sprawy, czyli jej rozstrzygnięciem poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Decyzje administracyjne rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 kpa). Podstawę umorzenia postępowania administracyjnego stanowi przepis art. 105 § 1 k.p.a., który zezwala organowi administracji publicznej na wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Określeniem "postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe" obejmuje się w literaturze sytuacje, gdy żądanie strony jest nieaktualne lub wygasło z mocy prawa (W. Hybiak, Bezprzedmiotowość..., s. 42; tenże, Umorzenie postępowania administracyjnego..., s. 14). O bezprzedmiotowości postępowania w sprawie można zatem mówić, gdy zachodzi brak jego strony lub brak przedmiotu, czyli gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Należy przy tym mieć na uwadze, iż jak podkreśla się w doktrynie, istota bezprzedmiotowości postępowania polega na tym, że "Nastąpiło (...) takie zdarzenie prawne lub faktyczne, które spowodowało, że przestała istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuacją faktyczną danego podmiotu) a prawem (sytuacją prawną danego podmiotu), z którą prawo łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej" (J. Zimmermann "Ordynacja podatkowa", s. 212 - pogląd powołany w "Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego". M. Matan, Cz. Martysz, G. Łaszczyca, do art. 105 k.p.a. kom. Lex 2010). Przy czym decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach strony. Wywiera ona inny skutek: przyjmuje, że nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. Skutki tej decyzji mają charakter procesowy. Nie kształtuje się stosunek materialnoprawny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej należy wskazać, że decyzja organu odwoławczego znajduje oparcie w art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a i została poprzedzone wnikliwym postępowaniem wyjaśniającym z zachowaniem reguł wynikających z art. 7 i 77 kpa. Nie ulega wątpliwości, że wydanie decyzji z art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego wymaga uprzedniego zebrania wyczerpującego materiału dowodowego i jego prawidłowej oceny ( art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa). Wymaga również uwzględnienia właściwych przepisów stanowiących podstawę przeprowadzanych przez organ ocen i dokonania ich prawidłowej wykładni ( art. 6 i art. 7 in princ. kpa). Opisane wyżej czynności organu przeprowadzane są przy tym w dwóch etapach. W pierwszym etapie organ ustala istnienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, a więc wykonania robót budowlanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Drugi etap ustaleń następuje dopiero po wykazaniu, że roboty budowlane przeprowadzono w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. W drugim etapie organ ustala, czy istnieje możliwość legalizacji prowadzonych lub zakończonych już robót budowlanych i stosownie do tych ustaleń wydaje jedną z decyzji wymienionych w art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu zasadne są twierdzenia organu, że brak dostatecznych dowodów na to, że wykonanie spornego okna nastąpiło w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, a więc bez wymaganego pozwolenia budowlanego. Przeciwne stanowisko nie znajduje bowiem podstawy w zebranych dotychczas dowodach jak i przytoczonych oraz analizowanych przez organ okolicznościach prawnych. Jak wynika z zebranych przez organy dowodów, budynek powstał na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] czerwca 1963r. zezwalającej na realizację budynku mieszkalnego, murowanego, jednorodzinnego, parterowego, na istniejących fundamentach , udzielonego T. A. ( ojciec J. S.). W aktach sprawy znajduje się część dokumentacji projektowej , nie zawierająca rysunku elewacji ściany szczytowej usytuowanej w granicy ( z działka nr ew. [...]). Słusznie więc organ podkreślił, że brak jest możliwości jednoznacznego stwierdzenia czy stan obecny w zakresie usytuowania okna jest zgodny z dokumentacją zatwierdzoną pozwoleniem na budowę. Można więc przyjąć, że jest to zarazem najwcześniejsza możliwa data wykonania spornego okna. Z akt sprawy nie wynika bowiem, jak kształtowała się wówczas zabudowa sąsiednia, ani jaka była konfiguracja granic nieruchomości. Organy nie dysponują również kompletnym projektem budowlanym budynku ani jakąkolwiek jego dokumentacją techniczną, która wykluczałaby możliwość wykonania problemowego okna w pierwszych latach istnienia budynku. Organ odwoławczy zwrócił się do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z prośbą o udzielenie informacji odnośnie działki nr ew. [...], obręb [...] w O., poprzez wskazanie daty jej wydzielenia, działek z jakich została wydzielona oraz numerów ewidencyjnych działek z nią graniczących. Pismem z 4 października 2018r. Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej poinformował, że przedmiotowa działka powstała w wyniku podziału działki nr ew. [...] na podstawie operatu [...], przyjętego do zasobu w dniu 12 marca 2010r. Równocześnie podkreślił, że nie ma możliwości odtworzenia stanu tej działki na dzień 5 czerwca 1963r. Organ odwoławczy dysponował także kopią mapy z projektowanym podziałem działki nr ew. [...] z dnia [...] lutego 2010r. oraz kopią postanowienia Sądu Rejonowego w O. I Wydział Cywilny, sygn. akt [...] dotyczącego zniesienia współwłasności działki. Nie można także jednoznacznie zinterpretować zapisu granicy pomiędzy działkami na szkicu sytuacyjnym stanowiącym część dokumentacji projektowej na którym naniesiono na przebiegu granicy krzyżyki a całość oznaczono jako własność " A. S. i T." ( poprawki naniesiono kolorem czerwonym dnia 1 grudnia 1963r.). Jednocześnie całość opracowania graficznego dotyczy zabudowań znajdujących się na całości nieruchomości ( bez uwzględnienia granicy). Co do zasady, z samego faktu, że nie zachowała się pełna dokumentacja dotycząca udzielenia pozwolenia na budowę, nie można wyprowadzić wniosku, że roboty budowlane związane z wykonaniem spornego okna zostały zrealizowane samowolnie. Brak dowodu w postaci części projektu należy każdorazowo zestawić z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, a ustalenie, że roboty budowlane wykonane zostały legalnie może wówczas wynikać z innych zachowanych dokumentów, wskazujących na fakt wydania pozwolenia, , a także z potwierdzających tę okoliczność zeznań świadków, w tym przypadku oświadczeń rodzeństwa inwestora R. A., W. G. i M. K. Należy podkreślić, że z faktu, że nie ma domniemania samowoli budowlanej, w stosunku do robót budowlanych realizowanych w czasie gdy nie obowiązywał odpowiadający treści art. 63 ust 1 Prawa budowlanego z 1994r. przepis nakładający na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek przechowywania m.in. pozwolenia na budowę, można wyprowadzić wniosku, że odnośnie takich robót regułą jest domniemanie ich legalności. Podstawę ustaleń w tym zakresie powinna stanowić prawidłowa ocena wszystkich dowodów m.in. przy uwzględnieniu zasad doświadczenia życiowego i racjonalnego rozumowania. W odniesieniu do budynków wybudowanych przed wejściem w życie Prawa budowlanego z 1995 r. właściciele i inwestorzy obiektów budowlanych nie byli obowiązani do przechowywania dokumentacji dotyczącej tych obiektów (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2007 r., II OSK 394/06, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów należy przyjąć, że gdy w zasobach administracji publicznej brak jest materiałów pozwalających na ocenę legalności realizacji spornego okna, to taki fakt może być podstawą umorzenia postępowania . Zaistniałe wątpliwości dotyczące legalności tego okna jak i przebiegu granic należało rozstrzygnąć na korzyść właściciela budynku. Domniemanie odwrotne, uchybiałoby bowiem standardom państwa prawa, gdyż zmuszałoby właściciela do dokumentowania okoliczności zaistniałych wiele dziesiątek lat temu, z których wykazania był w świetle obowiązującego wówczas prawa był zwolniony. Z tych też względów na pełną aprobatę zasługuje stwierdzenie organu odwoławczego, że prawidłowym rozstrzygnięciem organu byłoby umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 kpa, prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego, bowiem dalsze postępowanie tych organów, a przede wszystkim wydawanie rozstrzygnięcia stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302).