VII SA/Wa 342/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi E. M., W. M., U. O., M. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Wojewoda [...] decyzją wydaną [...] stycznia 2011r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z [...] września 2010r. zatwierdzającą projekt budowlany i uchylającą pozwolenie na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na budynek mieszkalny jednorodzinny dwulokalowy z garażem podziemnym na działce nr ew. [...] przy ul. K. M. w [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał, że załączony do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę projekt budowlany przebudowy i rozbudowy budynku jednorodzinnego na budynek jednorodzinny dwulokalowy z garażem podziemnym jest kompletny i sporządzony został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Do projektu budowlanego zostało załączone oświadczenie projektanta o kompletności projektu i sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Przedstawiony projekt zagospodarowania działki jest zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego regionu [...] Wysokiego i [...] Niskiego Zachodniego uchwalonego Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] – z dnia [...] października 2002r. Z części dotyczącej zagospodarowania terenu wynika, iż potrzeby parkingowe projektowanej inwestycji będą zrealizowane zgodnie z zapisem zawartym w § 8 planu, wyłącznie na terenie działki własnej, w postaci 4 miejsc parkingowych zlokalizowanych w garażu podziemnym. Organ podniósł, że kwestie związane z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego tj: zarzuty co do treści bądź co do sposobu jego uchwalania – nie należą do kompetencji organów administracji architektoniczno budowlanej i nie podlegają rozstrzygnięciu w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Organy administracji architektoniczno-budowlanej wiąże obejmujący zainwestowaną działkę miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego regionu [...] Wysokiego i [...] Niskiego Zachodniego. Równocześnie skarżący nie legitymuje się prawem służebności gruntowej w stosunku do dz. Nr ew. [...], z której wynikałoby prawo przechodu bądź przejazdu, a które projektowana zabudowa by ograniczała lub całkowicie wyłączyła. Jako załącznik do projektu inwestor przedłożył ekspertyzę budowlaną – "Ocenę wpływu wykonania robót budowlanych w trakcie realizacji budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z garażem podziemnym (ul. K. M. w [...]) na istniejące budynki oznaczone na planie zagospodarowania odpowiednio nr 1 i 2 znajdujące się w ostrej granicy od strony południowej" sporządzoną przez rzeczoznawcę budowlanego inż. Z. S.. Z dokumentacji geotechnicznej zaś wynika, że budowa geologiczna podłoża jest prosta, a spód fundamentów będzie się znajdował powyżej lustra wód gruntowych, w związku z czym do realizacji przedmiotowej inwestycji nie będzie konieczna ingerencja w istniejące stosunki wodne, a co za tym idzie brak jest zagrożenia powstania leja depresyjnego. Za bezzasadny organ uznał podnoszony przez skarżących wymóg aktualizacji projektu budowlanego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, zwłaszcza z § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z § 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 12 września 2009r. przepisów rozporządzenia nie stosuje się, jeżeli przed dniem jego wejścia w życie został złożony wniosek o pozwolenie na budowę lub odrębny wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i wnioski te zostały opracowane na podstawie dotychczasowych przepisów. W ocenie organu uzupełnienie przez inwestora braków formalnych wniosku zgodnie z treścią wezwania na podstawie art. 64 ust. 2 k.p.a., skutkuje uznaniem, że wniosek został złożony w dniu wpłynięcia do organu jego pierwotnej wersji. W związku z czym stwierdzić należy, iż wniosek K. K.-P. złożony został w dniu [...] lutego 2009r., zatem przed wejściem w życie nowego brzmienia § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Projekt budowlany zarówno w części dotyczącej zagospodarowania terenu, jak i architektoniczno-budowlanej sporządzony został zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 Prawa budowlanego oraz Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z 2003r. Zawartość projektu budowlanego jest zgodna z wnioskiem inwestora oraz z wydaną decyzją nr [...], którą został zatwierdzony i nie zawiera projektu rozbiórki, gdyż nie była ona objęta żądaniem inwestora podlegającym zatwierdzeniu w niniejszym postępowaniu. Organ odwoławczy wyjaśniał, iż pozwolenie na budowę daje inwestorowi uprawnienie a nie obowiązek jego wykonania. Uprawnienie to jest uwarunkowane tym, czy inwestor uzyska zgodne z prawem budowlanym pozwolenie na wykonanie rozbiórki obiektów znajdujących się na terenie objętym projektem i przeznaczonym do zabudowania. Jako załącznik do projektu budowlanego inwestor przedłożył oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej. Przedłożona została również decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2008r. wyrażająca zgodę na lokalizację w pasie drogowym ulicy K. M. zjazdu na dz. Nr ew. [...].. Podkreślenia wymaga fakt, że przedłożone przez inwestora warunki, opinie i uzgodnienia muszą być ważone w dniu złożenia wniosku, gdyż inwestor nie może odpowiadać za przewlekłość postępowania prowadzącego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast plan bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, którego przedłożenia skarżący domagają się jako załącznika do projektu budowlanego, zgodny z wymogami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, sporządzany jest przez kierownika budowy, a zatem należy do procesu realizacji obiektu budowlanego nie zaś do procedury wydania pozwolenia na budowę. W związku z powyższymi ustaleniami organ odwoławczy uznał, że decyzja Prezydenta [...] nie narusza prawa. Skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli E. i W. M. oraz U. i M. O.. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji lub ich uchylenie, skarżący zarzucili organom naruszenie art. 35 ustawy Prawo budowlane oraz art. 7, art. 77 § 2, art. 80, art. 107 i art. 156 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z [...] stycznia 2011r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] wydaną [...] września 2010r. w przedmiocie pozwolenia na budowę. Biorąc pod uwagę zebrany materiał dowodowy w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaś art. 35 ust. 1 w/w ustawy określa zakres obowiązków organu zawartych w fazie wyjaśniającej prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego. W myśl tego artykułu przed wydaniem decyzji właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; A nadto ( zgodnie z art. 32 ust. 4) ustalenia, czy inwestor złożył oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością, na której planuje inwestycję na cele budowlane. W rozpoznawanej sprawie organ słusznie ustalił, że inwestor spełnił wymogi określone w w/w przepisach. Przede wszystkim (biorąc pod uwagę treść zarzutów skarżących) należy podnieść, iż organ prawidłowo ustalił, iż dla terenu na którym planowana jest inwestycja obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] Wysokiego, [...] Niskiego Zachodniego, uchwalony uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z [...] października 2002r. i planowana inwestycja jest zgodna z zapisami planu. Dopóki plan miejscowy obowiązuje, jego ustalenia wiążą organ orzekający w przedmiocie pozwolenia na budowę. Należy podnieść ( odnosząc się do zarzutów ze wskazanych przez skarżących wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2005r. wydany w sprawie IV SA/Wa 1329/05 nie wyeliminował uchwały Rady Gminy [...] z [...].10.2002r. uchwalającej plan zagospodarowania przestrzennego obejmujący działkę inwestora, a dotyczy jedynie uchwały Rady Miasta [...] z [...] kwietnia 2005r. podjętej w przedmiocie zarzutów jakie zgłosili skarżący. Wyrok nie spowodował wyeliminowania z obrotu prawnego planu miejscowego, który obejmował rejon [...] Wysokiego i Niskiego Zachodniego z wyłączeniem działek skarżących. W niniejszej sprawie obowiązkiem organu było ustalenie, czy planowana inwestycja na działce nr [...] jest zgodna z obowiązującym planem i organ prawidłowo ustalił jej zgodność, a także słusznie uznał, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 ust.4 k.p.a. – bowiem nie zachodzi związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej działki nr [...] a planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego działki skarżących. Poza powyższym, należy uznać, że pozostałe zarzuty skarżących nie były zasadne, a wobec tego decyzja organu jest zgodna z prawem. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.