VII SA/Wa 347/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2005 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2004 r. (...)Nr (...) w przedmiocie pozwolenia na dokończenie budowy budynku mieszkalnego skargę oddala. VII SA/Wa 347/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] października 2003 roku nr [...] Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla A.S. – na budowę inwestycji- polegającej na dokończeniu budowy budynku mieszkalnego na działce o nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. S. w W. według projektu budowlanego inwentaryzacji budowlanej adaptacji budynku warsztatowego na funkcje mieszkalne. Od powyższej decyzji odwołała się T. S. wskazując, iż przedmiotowa inwestycja narusza przepisy o poszanowaniu uzasadnionych interesów osób trzecich oraz warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki określające wymogi usytuowane do granicy działki. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 roku Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że spełnione zostały wymagania z art. 32 ust.4 i art. 35 ust.1 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z orzeczeniem zawartym w decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] października 2002 roku o umorzeniu postępowania w sprawie wniosku inwestora o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu – dla przedmiotowej inwestycji zgodnie z dyspozycją art. 39 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie jest wymagana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto projekt architektoniczny jest kompletny, posiada niezbędne uzgodnienia i opinie a opracowana dokumentacja została wykonana przez osobę uprawnioną. Organ odwoławczy nie stwierdza uchybień w zakresie prawa budowlanego jak i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, określające wymogi sytuowania w odniesieniu do granicy działki i do budynków znajdujących się na sąsiednich działkach z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zarzuty skarżącej odnoszą się do budynku już dawno wybudowanego na podstawie decyzji nr [...] Kierownika Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 1988 roku Adaptacja orzeczona skarżoną decyzją nie zmienia gabarytów ani też usytuowania przedmiotowej inwestycji. Inwestycja spełnia dyspozycję § 12 ust. 7 pkt 2 oraz § 12 ust. 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku – na działce sąsiedniej [...] istnieje budynek bliźniaczy, przylegający do budynku przeznaczonego na adaptację – całą długością ściany. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła T. S. wnosząc o unieważnienie zaskarżonej decyzji Wojewody [...]. Skarżąca podała, że aby budynek sąsiada był tak posadowiony potrzebna jest zgoda sąsiada a ona nigdy takiej zgody nie wyrażała. Granica działki skarżącej od strony południowej jest zabudowana w 80%. Poprzez wybudowanie budynku warsztatowego działka ma zasłonięty dopływ światła słonecznego, a ponadto straciła znacznie na wartości. W konkluzji skarżąca wniosła o wydanie nakazu rozbiórki przedmiotowego budynku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 8 października 2004 roku nie można postawić zarzutu naruszenia prawa i to zarówno procesowego jak i materialnego. Na wstępie zauważyć należy, że po wniesieniu skargi do sądu – inwestor A.S. aktem notarialnym z dnia [...] kwietnia 2004 roku (k.31) sprzedał nieruchomość przy ul. S. P.M. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004 roku Prezydent [...] przeniósł pozwolenie na budowę wydane dla A. S. decyzją nr [...] z dnia [...] października 2003 roku zatwierdzającą projekt budowlany i pozwalający na dokończenie budowy budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. S. w W. z obowiązkiem przejęcia wszystkich warunków zawartych w/w pozwoleniu na budowę na rzecz P. M. (k.46). Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z 7 lipca 1994 roku prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jeżeli inwestor spełni wszystkie wymogi określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] października 2002 roku Burmistrz Gminy [...] umorzył postępowanie w sprawie wniosku inwestora o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Nie jest ona wymagana gdyż roboty budowlane polegające na remoncie lub montażu, przebudowie oraz zmianie przeznaczenia budynku lub jego części nie wymagają ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu (art. 39 ust.2 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 1999 roku o planowaniu przestrzennym). Jak wynika z projektu budowlanego adaptacji budynku warsztatowego na funkcje mieszkalne stanowiącego integralną część decyzji o pozwoleniu na budowę – adaptacja polegać będzie na zmianie funkcjonalnej budynku – wyburzeniu istniejących ścianek działowych i postawieniu nowych oraz rozebraniu żelbetowych schodów nie spełniających wymogów prawa budowlanego w zakresie szerokości i wysokości stopni, a następnie zastąpienie ich schodami drewnianymi. W postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega również badanie czy na skutek realizacji inwestycji dojdzie do naruszenia interesów osób trzecich – właścicieli sąsiednich nieruchomości w aspekcie naruszenia przepisów prawa budowlanego i warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Również w tym zakresie, pomimo twierdzeń skarżącej, nie można się dopatrzyć naruszenia prawa przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Jak słusznie zauważył organ II instancji zarzuty skarżącej dotyczące poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich oraz naruszenia przepisów odnośnie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki określające wymogi sytuowania w odniesieniu do granicy działki odnoszą się do budynku już dawno wybudowanego na podstawie decyzji nr [...] Kierownika Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 1988 roku. Decyzja ta była badana w postępowaniu nieważnościowym. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 roku nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 1988 roku. Adaptacja zaś orzeczona decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] października 2003 roku – wydająca pozwolenie na dokończenie budowy budynku nie zmienia ani gabarytów, ani też usytuowania inwestycji. Nie można zgodzić się z zarzutem skarżącej odnośnie naruszenia przepisów o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z § 12 ust. 3 i 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza się sytuowanie ściany budynku bezpośrednio przy granicy jeżeli na sąsiedniej działce bezpośrednio przy granicy istnieje budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych, przylegający do istniejącej ściany. W niniejszej sprawie na działce sąsiedniej przy ul. S. istnieje budynek bliźniaczy przylegający do budynku przeznaczonego na adaptację całą długością ściany. Fakt, że skarżąca nie wyrażała zgody na takie posadowienie budynku nie ma tutaj żadnego znaczenia. Należy pamiętać, że z reguły każda inwestycja prowadzona w zwartej zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla sąsiada, co jednak nie oznacza, że wydanie w takiej sytuacji pozwolenia na budowę narusza prawo. Zarzuty, które zawarła T. S. w piśmie zatytułowanym skarga z dnia 17 marca 2005 roku, będące uzupełnieniem skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 roku mówiące o dopuszczeniu się przez P.M. samowoli budowlanej polegającej na podwyższeniu budynku o 3 metry, wykuciu w ścianie 6 otworów okiennych (k.13) dotyczą innej wydanej w sprawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2004 roku zatwierdzającej projekt zamienny adaptacji budynku warsztatowego na funkcje mieszkalne przy ul. S. w W. (k.90). Decyzja ta została utrzymana w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] marca 2005 roku (k.91). Na marginesie zauważyć należy, że w dniu 27 kwietnia 2005 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] po rozpoznaniu wniosku inwestora P. M. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (powstałego w wyniku adaptacji budynku warsztatowego) przy ul. S. w W. działka nr ew. [...], obręb [...]. W świetle poczynionych ustaleń, brak jest uzasadnionych podstaw dla przyjęcia, iż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z naruszeniem przepisów prawa. Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).