VII SA/Wa 347/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i D. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia: [...] stycznia 2005r., znak: [...] w przedmiocie: stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę T. i D. T. , 2. zwrócić skarżącym T. i D. T. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 200 (dwustu) zł uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pismem z dnia 6 kwietnia 2005r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2005r. wezwał skarżących T. i D. T. do usunięcia braków poprzez: podpisanie skargi przez oboje skarżących oraz nadesłanie jednego odpisu skargi podpisanego przez skarżących w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 15 kwietnia 2005r. W dniu 18 kwietnia 2005r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) złożono do Sądu jeden podpisany egzemplarz skargi stanowiący jej kserokopię. Ponadto pomimo upływu terminu zakreślonego w wezwaniu z dnia 6 kwietnia 2005r. nie nadesłano wymaganego, podpisanego odpisu skargi. Wskazać należy, iż skarga musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z jej niezbędnych elementów jest podpis strony skarżącej. W znaczeniu procesowym pismo zawierające oryginalny podpis jest dokumentem stanowiącym dowód tego, że osoba, która je podpisała, złożyła zawarte w nim oświadczenie. Wymagania tego nie spełnia nadesłany egzemplarz skargi zawierający jedynie kserokopię podpisów. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z tego też względu orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 w/w ustawy.