VII SA/Wa 347/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi A. M. i M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. skargę oddala. VII SA/Wa 347/06 UZASADNIENIE Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2006 roku nr [...] znak: [...] wydaną w trybie art.149 § 3 w związku z art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwany dalej K.p.a.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U. nr 41 poz. 361 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r. nr 142 poz.1592 z późn.zm.) po rozpatrzeniu wniosku A. M. i M. M., złożonego w dniu 3 kwietnia 2006r. z późniejszymi uzupełnieniami o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji – zespołu mieszkaniowego "[...]" część I i II, na terenie działek nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] powstałych po podziale działek nr ew. [...] i [...] z obrębu [...]/ w rejonie ul. [...] i ul. [...] w W. – - odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzjami ostatecznymi Prezydenta W.: - nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę zespołu mieszkaniowego "[...]" – część I – 4 budynki mieszkalne z garażami podziemnymi, elementami zagospodarowania terenu oraz infrastrukturą techniczną na terenie działek nr ew. [...], [...], [...], [...] z obrębu przy ul. [...] [...], [...], [...] i ul. [...] [...] w W. oraz - nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę zespołu mieszkaniowego "[...]" – część II - budynek mieszkalny z garażem podziemnym, elementami zagospodarowania terenu oraz infrastrukturą techniczną na terenie działek nr ew. [...], [...], [...] z obrębu [...] przy ul. [...] [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż w dniu 3 kwietnia 2006r. A. M. i M. M. złożyli wniosek o wznowienie postępowania w/w sprawie, który uzupełnili w dniu 28 czerwca 2006r. podnosząc że "jako właściciele sąsiedniej nieruchomości /działka nr ew. [...] z obrębu [...]/ zostali pozbawieni możliwości obrony swoich praw, bowiem nie zostali zawiadomieni o wszczętym i prowadzonym postępowaniu w sprawie i podjętej decyzji". Dalej organ w uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, iż w dniu wydania obu decyzji zezwalających na budowę w/w inwestycji właścicielem działki nr ew. [...] z obrębu [...] było W., które brało udział jako strona w postępowaniu. Tak więc, zdaniem organu w postępowaniu w sprawie wydania w/w decyzji nie zostały naruszone prawa osób, które były właścicielami nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji. Ponadto w dniu [...] lutego 2006r. Starosta P. decyzją nr [...] orzekł zwrot nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., stanowiącej działkę nr ew. [...] z obrębu [...], na rzecz A. M. i M. M., którzy złożyli odwołanie do Wojewody [...] w dniu 28 lutego 2006r. A zatem decyzja o zwrocie nieruchomości nie jest prawomocna, co zostało potwierdzone pismem z dnia 1 czerwca 2006r. Wydziału Skarbu Państwa i Przekształceń Własnościowych Urzędu Wojewódzkiego w W. Organ I instancji zwrócił uwagę na fakt, że tylko ostateczna decyzja o zwrocie nieruchomości stanowi podstawę do wpisu prawa własności w księdze wieczystej, a zatem A. M. i M. M. w dalszym ciągu nie mają przymiotu strony w postępowaniu. Od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2006 roku odwołanie do Wojewody [...] złożyli A. M. i M. M. Wnieśli o uchylenie decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2006r. w całości i uwzględnienie wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. W swoim odwołaniu wskazali na fakt, że działka o nr ew. [...] z obrębu [...] stanowiła własność S. K., którego spadkobiercami są odwołujący się A. M. i M. M. Działka ta wchodziła w skład nieruchomości wywłaszczonej decyzją z [...] stycznia 1976r. z przeznaczeniem pod budowę osiedla mieszkaniowego [...] [...]. Odwołujący zaznaczyli, iż wniosek o jej zwrot, został rozstrzygnięty po 10 latach i dotyczy tylko części przedmiotowej działki – na mocy decyzji Starosty P. z dnia [...] lutego 2006r. nr [...]. A. M. i M. M. w odwołaniu wskazują również na fakt, iż w ramach inwestycji "[...]" działka o nr ew. [...] straciła w sposób znaczący na wartości, nie nadaje się do racjonalnego zagospodarowania i stała się bezużyteczna. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006r. znak: [...], nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2006 roku. Organ zaznaczył, iż wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 149 § 3 K.p.a. może nastąpić tylko z trzech przyczyn: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną postępowania administracyjnego, w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 K.p.a., podanie o wznowienie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 i 2. Organ odwoławczy wskazał, iż w aktach sprawy znajduje się pismo Prezydenta W. z dnia 19 maja 2006r. skierowane do A. M. i M. M., w którym Wydział Administracji Architektoniczno-Budowlanej [...] prosi o wskazanie podstawy prawnej wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na powyższe pismo A. M. i M. M. nie podali przyczyn wznowienia wynikających z art. 145 § 1 K.p.a. Zdaniem Wojewody [...] bezspornym jest fakt, że według stanu na dzień 13 lipca 2005r. tj. na dzień wydania decyzji władającym działką o nr ew. [...] o udziale [...] był Urząd W. co wynika z wypisu z rejestru gruntów. Na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli A. M. i M. M. Skarżący domagają się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, gdyż ich zdaniem Wojewoda [...] niezbyt wnikliwie rozpatrzył sprawę, nie rozważył wszystkich faktów i okoliczności istotnych dla jej rozstrzygnięcia. A. M. i M. M. czują się uczestnikami tegoż postępowania, gdyż wydane w jego toku decyzje naruszają ich uprawnienia i interesy. Skarżący zwracają uwagę na fakt że decyzja nr [...] z dnia [...] lutego 2006r. Starosty P. o zwrocie działki nr [...] nie jest prawomocna i postępowanie administracyjne toczy się nadal gdyż Wojewoda [...] ją uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. A. M. i M. M. podkreślają fakt pozostawienia ich niewielkiej działki nr [...] poza zainteresowaniem inwestora wznoszącego wielkie osiedle na nieruchomości sąsiedniej co godzi w ich uzasadnione interesy prywatne i społeczne. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu której przedstawił prawne motywy podjętego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), który zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy dokonuje kontroli aktu zaskarżonego pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Skarga nie jest zasadna, decyzja o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego została wydana zgodnie z przepisami prawa, a w szczególności zgodnie z art. 149 § 3 K.p.a. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której je wydano było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w art. 145 § 1 K.p.a. Podstawą takiego postępowania jest zawsze zgodnie z art. 149 § 2 K.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania. Bez wydania takiego postanowienia nie może skutecznie toczyć się postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej musi wydać odrębne postanowienie o wznowieniu postępowania. Następuje to wówczas gdy zostanie wstępnie stwierdzone, że wniosek pochodzi od strony postępowania, został złożony w terminie oraz że strona powołuje się na podstawy wznowienia wymienione w art. 145 i 145a K.p.a. Jeżeli natomiast zostanie ustalone, jak zasadnie wskazał organ, że brak jest jednego z tych elementów to wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Odmowa wznowienia postępowania może więc nastąpić z przyczyn przedmiotowych jak i podmiotowych. Odmowa wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych następuje wówczas gdy organ administracji stwierdza z absolutną pewnością, jak miało miejsce w tej sprawie, już na tym wstępnym etapie postępowania, że osoba, która składa wniosek o wznowienie postępowania nie jest stroną i nie ma potrzeby czynienia dodatkowych ustaleń w tej kwestii. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w wyroku z dnia 8 października 1999r. sygn. akt: I SA 1611/98 czytamy, iż "z przyczyn podmiotowych odmowa wznowienia następuje gdy żądanie złoży podmiot nie będący stroną w sprawie lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego". W postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania mamy do czynienia z tą samą stroną co w postępowaniu zwykłym, stosownie do art. 28 K.p.a. stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Chodzi tu zatem o interes prawny, a nie fatyczny, przy czym musi istnieć związek między obowiązującą normą a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Skarżący mogli się wykazać w przedmiotowej sprawie jedynie interesem faktycznym, czyli oznacza to że A. M. i M. M. powołali się jedynie na okoliczności związane z faktycznym wykorzystaniem działki nr [...], co nie może mieć wpływu na postępowanie o odmowie wznowienia. O tym czy są oni stroną tego postępowania, nie może decydować sama wola skarżących, czy ich subiektywne przekonanie. Organy obu instancji prawidłowo ustaliły na podstawie przepisu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. n 2006r. nr 156 poz. 1118 ze zm.) krąg osób, które posiadają przymiot strony w postępowaniu o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę, a skarżący nie wykazali się posiadaniem żadnego tytułu prawnego do spornego terenu (inwestor, właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania obiektu). Prawidłowe ustalenie tego kręgu osób ma kluczowe znaczenie w rozpoznawanej sprawie, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez podmiot będący stroną w sprawie. Odnosząc się do treści skargi i faktu powołania się przez A. M. i M. M. na decyzję Starosty P. z dnia [...] lutego 2006r., który orzekł o zwrocie na rzecz skarżących działki nr [...], to w tym miejscu Sąd podkreśla, w ślad za argumentacją organu że decyzja ta nie stała się ostateczna, a jedynie taka stanowi podstawę wpisu prawa własności w księdze wieczystej. Decyzja ta zresztą została uchylona, na skutek odwołania złożonego przez skarżących i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Natomiast odnośnie kolejnego zarzutu skarżących, że czują się w postępowaniu o wznowienie postępowania po prostu pominięci, a przy tym powołują się na utratę wartości działki nr [...], gdyż olbrzymi inwestor Spółdzielnia [...] [...] "[...]" nie wykazuje zainteresowania spornym terenem to trzeba wziąć pod uwagę fakt, iż inwestor może, ale nie ma obowiązku dbać o racjonalne zagospodarowanie terenów sąsiadujących z prowadzonymi przez niego inwestycjami. Mając powyższe na uwadze Sąd przychyla się do argumentacji organów obu instancji, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi niedopuszczalność wznowienia z przyczyn podmiotowych, co uzasadnia wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 K.p.a.) Z tych wszystkich względów wobec nie stwierdzenia aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.