VII SA/Wa 349/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA– Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi złożonej przez I. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić I. B. przywrócenia terminu do złożenia odpisu skargi. W dniu 12 września 2007r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że skarżąca we wniosku z dnia 25 maja 2007r. podała, iż pismo z dnia 1 maja 2007r. w którym wniosła o przywrócenie terminu dotyczyło przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu z tytułu wniesionej skargi oraz do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 lutego 2007r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Zdaniem pełnomocnika nie wskazanie przez skarżącą, że wniosek dotyczy również przywrócenia terminu do złożenia odpisu skargi wynikał, wyłącznie z nieznajomości przepisów prawa oraz z faktu wzięcia pod uwagę przez skarżącą jedynie wskazanych przez Sąd możliwości złożenia takiego wniosku. We wniosku adwokat A.S. podniosła, że gdyby Sąd w piśmie wzywającym skarżącą do sprecyzowania wniosku o przywrócenie terminu z dnia 1 maja 2007r zapytał, czy wnosi również o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi zapewne taki wiosek skarżąca by złożyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści powołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa powinność przytoczenia we wniosku faktów i okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za brakiem winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona skarżąca powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Uchybienie terminu może być poczytane jako zawinione, gdy strona chciała dopełnić czynności, lecz nie dopełniła jej z powodu przeszkody, którą mogła przezwyciężyć. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił w złożonym wniosku w sposób przekonywujący, że uchybienie terminu do złożenia odpisu skargi nastąpiło bez winy skarżącej. Pełnomocnik strony skarżącej brak winy w uchybieniu terminu wywodzi jedynie z braku znajomości przepisów prawa przez skarżącą oraz braku zapytania przez Sąd strony skarżącej czy wnosi również o przywrócenie terminu do złożenia odpisu skargi. Przedmiotowej argumentacji w ocenie Sądu nie można uznać za uzasadniającą przywrócenie terminu. Powoływane we wniosku powody nie stanowią bowiem nadzwyczajnych przeszkód, które uniemożliwiałyby dokonanie tej czynności w wyznaczonym terminie. Zaznaczyć należy, że postępowanie przed sądem ma charakter skargowy, tym samym inicjatywa należy do strony wnoszącej skargę ewentualnie do innych uczestników postępowania, jeżeli wynik postępowania dotyczy ich interesów prawnych. Ochrona interesu prawnego wnoszącego skargę, wymaga jego własnej aktywności, jeśli nie korzysta z pomocy pełnomocnika ( adwokata, radcy prawnego). W świetle powyższego powoływana we wniosku argumentacja nie może stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia odpisu skargi. Podkreślić nadto należy, że w wezwaniu wzywającym do złożenie odpisu skargi skarżąca została pouczona o skutkach nieusunięcia braków skargi w wyznaczonym terminie. Kwestia powoływania się w poprzednich wnioskach w sprawie na fakt, iż skarżąca nie odebrała ww. zarządzenia z winy poczty pomimo dwukrotnego awizowania, nie została udowodniona przez stronę skarżącą. Argumentację tę potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wydanym w tej sprawie postanowieniu z dnia 15 listopada 2007r . W uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 2 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.