VII SA/Wa 355/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi H. i W. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót remontowo – budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z [...] listopada 2003r II. stwierdza nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] września 2003 oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r ; III. stwierdza iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku , IV zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej H. R. kwotę 460 zł ( czterysta sześćdziesiąt ) zł. tytułem kosztów postępowania sądowego VII SA/Wa 355/04 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2004r., po rozpatrzeniu odwołania H. i W. R., działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa – utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. udzielającą T. B. pozwolenia na wznowienie robót remontowo-budowlanych w lokalu położonym na parterze budynku mieszkalnego murowanego, przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w toku postępowania przeprowadzonego przez organy nadzoru budowlanego, ustalono, że w tzw. przybudówce do budynku mieszkalnego (o wymiarach zewnętrznych 1,62 x 1,42m) przy ul. [...], prowadzone są bez wymaganego pozwolenia na budowę roboty budowlane, polegające na wykonaniu nowej pełnej ściany, konstrukcji murowanej na fundamencie, w miejscu starej ściany z otworem drzwiowym i okiennym oraz rozbiórce stałego dachu nad tym pomieszczeniem i wykonaniu nowego w zmienionym kształcie, z podwyższeniem ściany szczytowej od strony działki małżonków R.. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2002r. wstrzymał dalsze wykonanie robót budowlanych, a następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2002r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nałożył na inwestorów obowiązek dostarczenia w terminie do [...] marca 2002r. następujących dokumentów: – dokumentacji inwentaryzacyjno – projektowej wykonanych robót remontowo-budowlanych, obejmującej również dobudowę od strony podwórka wraz z projektem zagospodarowania działki, opracowanym na bazie mapy geodezyjnej w skali 1:500; – opinii technicznej w zakresie zgodności wykonanych robót ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami oraz określeniem pozostałych do wykonania robót budowlanych. Powyższa decyzja została uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] września 2003r. jedynie w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku, który został ustalony na dzień [...] października 2003r., zaś w pozostałej części została utrzymana w mocy. Inwestor w dniu [...] listopada 2003r., dostarczył organowi wskazaną dokumentację, wobec czego decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta [...] udzielił mu zezwolenia na wznowienie robót remontowo-budowlanych. W ocenie organu odwoławczego kontrolowana decyzja jest prawidłowa, bowiem konstrukcje przepisów 50 i 51 Prawa budowlanego w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 27 marca 2003r. wskazuje, że jeżeli obowiązek nałożony na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 został wykonany, właściwy organ jest zobowiązany do wydania decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004r. wnieśli H. i W., małżonkowie R. wskazując na jej sprzeczność z art. 51 ust 1 pkt 2 i pkt 3 oraz art. 48 Prawo budowlane w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 27 marca 2003r. (Dz. U. Nr 80 z 2003r., poz. 718). Nadto skarga zarzuca, iż inwestorzy nie uzyskali decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu na przedmiotową inwestycję, a sama inwestycja jest sprzeczna z przepisami techniczno-budowlanymi. Podstawowym zarzutem skargi jest błędne w ocenie skarżących rozstrzygnięcie sprawy niniejszej na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane sprzed nowelizacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Słusznie organ odwoławczy podniósł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (choć powołał się na błędną numerację artykułu), iż zgodnie z art. 103 znowelizowanej ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016) do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 2 Należy więc uznać, iż zarówno decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2002r., jak i decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003r. wydane zostały w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. (tekst jednolity Dz. U. Nr 106 poz., 1126 z 2000r. Ten etap postępowania zakończony został właśnie decyzją ostateczną organu odwoławczego z dnia [...] września 2003r. Słusznie, więc skarga zarzuca, iż postępowanie w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych winno być już rozstrzygnięte w oparciu o art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 27 marca 2003r., o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003r., Nr 80, poz. 718). Tymczasem organ pierwszej instancji przy aprobacie organu odwoławczego powołując się błędnie na art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy z dnia 27 marca 2003r. zastosował art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed omawianą nowelizacją. Z tych też powodów należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2003r. w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1a (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271). Mając na uwadze, iż Sąd nie jest związany granicami skargi ani jej zarzutami, Sąd, działając w oparciu o art. 135 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., dokonał kontroli decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...]z dnia [...] września 2003r., oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] stycznia 2002r. stwierdzając, iż zapadły one z rażącym naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z 5 grudnia 2000r.). Przede wszystkim należy podnieść, poza rozważaniem zasadności przedłożenia przez inwestora określonych dokumentów, że forma, w jakiej organ zażądał ich przedstawienia nie znajduje uzasadnienia w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Nałożenie na inwestora obowiązku dostarczenia określonych dokumentów – w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania kontrolowanych decyzji – winno odbywać się na podstawie art. 81 c Prawa budowlanego w drodze postanowienia, a nie w drodze decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy, który to przepis ma zupełnie inne przeznaczenie. Forma decyzji jak wynika z art. 104 kpa zarezerwowana jest dla rozstrzygnięcia sprawy, co do istoty. Tymczasem forma postanowienia, zgodna z art. 123 § 2 kpa przewidziana jest dla rozstrzygnięcia poszczególnych kwestii wynikłych w toku postępowania. Samo nałożenie obowiązku przedłożenia dokumentów z pewnością nie jest rozstrzygnięciem, co do istoty. Żądanie przez organ przedstawienia określonych dokumentów ma na celu rozszerzenie materiału dowodowego, który pozwoli dopiero organowi na rozstrzygnięcie, co do istoty sprawy, które poprzedzi ocena czy wykonane roboty bez uzyskania pozwolenia na budowę, nie naruszając przepisów techniczno-budowlanych, co podnoszą skarżący w skardze i odwołaniu. Należy przy tym podnieść, iż organy niewłaściwie stosując instytucję przewidzianą w art. 51 ust. 1 pkt 2, nadając jej charakter dowodowy, nie zauważają, iż przepis, art. 51 nie przewiduje możliwości wydania kolejnej decyzji w oparciu o przedłożone przez zobowiązanego dokumenty, nakładającej wykonanie czynności faktycznych – technicznych zmierzających do uzyskania stanu zgodnego z prawem. Tymczasem złożenie przez inwestora dokumentów żądanych przez organ, nie może doprowadzić wykonanych samowolnie robót do stanu zgodnego z prawem. Rażące naruszenie przez organy normy art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego może w istocie doprowadzić do sytuacji, w której po przedłożeniu żądanej dokumentacji w zakreślonym terminie niezależnie od treści i wniosków, jakie z niej wynikają, organ wyda pozytywną decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, nawet w przypadku stwierdzenia sprzeczności wykonanych robót z przepisami prawa budowlanego. Z tych względów wobec zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa uzasadnia stwierdzenia nieważności kontrolowanych decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).