VII SA/Wa 355/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. i W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2013 r. w ten sposób, że w wersie 12 sentencji wyroku w miejsce słów: "W. K." wpisać słowa "W. K."; 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w protokole rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2013 r. w ten sposób, że w miejsce słów: "W. K." wpisać słowa "W. K.". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., nr 270 ze zm. - dalej zwana p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania, uzupełnienia lub wykładni wyroku sąd może dokonać także na wniosek stron, o czym świadczy treść art. 159 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania protokołu rozprawy oraz sentencji wyroku z dnia 27 sierpnia 2013 r., bowiem określenie niewłaściwego nazwiska skarżącego było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.