VII SA/Wa 355/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J. L. i P. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną Burmistrza Gminy W. nr [...] z dnia [...] czerwca 1999 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółdzielni Mieszkaniowej "[...] " pozwolenia na wykonanie etapu I, instalacji sanitarnej dla projektowanego osiedla mieszkaniowego "[...] " u zbiegu ulic J. i B. na działce z obrębu [...]. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. P. L. i J. L. wnieśli o "wznowienie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności" wyżej opisanej decyzji. Wezwani do sprecyzowania żądania, w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. wskazali, iż wnoszą o wznowienie postępowania w sprawie wydania tej decyzji. Pismem z dnia [...] maja 2013 r., uzupełnili wniosek o informację, iż cyt. "decyzję otrzymali na wniosek w sprawie udostępnienia informacji publicznej; [...] [...] z dnia [...] /06/2009r (przekazanej [...] -07-2009r)". Ponadto wskazali, doszło do budowy na należącej do nich działce [...] z obrębu [...], zaś nie wydali oni pisemnej zgody na instalację mediów i nie uczestniczyli w postępowaniu jako strona. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Prezydent [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie wydania przedmiotowej decyzji wskazując, że P. i J. L. złożyli wniosek z przekroczeniem terminu określonego w art. 148 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.). Organ wskazał, że z informacji udzielonych przez J. i P. L. wynika, iż o decyzji stanowiącej przedmiot ich wniosku dowiedzieli się z pisma z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...], przekazanego w dniu [...] lipca 2009 r. Tymczasem zgodnie z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (tj. jeśli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ stwierdził przy tym, iż wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. Akt. II OSK 976/05). Po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji zapadło, opisane na wstępie, zaskarżone postanowienie Wojewody [...] nr [...]. W jego uzasadnieniu organ podzielił stanowisko Prezydenta [...] co do uchybienia terminowi, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu braku rozpoznania sprawy pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. organ wskazał, że to skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. sprecyzowali, iż ich podanie z dnia [...] lutego 2013 r. stanowi wniosek o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Po sprecyzowaniu przez wnioskodawców żądania organy nie były uprawnione do potraktowania podania jako wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie złożyli w dniu [...] stycznia 2014 r. J. i P. L.. Podnieśli, że organy nie zbadały sprawy merytorycznie. Inwestor nie przedstawił dokumentów wskazujących na prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o których mowa w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, choć jego projekt budowlany obejmował również należące do nich działki, zaś z opinii biegłego sądowego ds. kartografii z dnia [...] listopada 2013 r. z wynika, iż na ich działkach wybudowana została infrastruktura z zakresu kanalizacji. W ocenie skarżących, organ pierwszej instancji winien był w tej sytuacji zastosować art. 156 § 1 k.p.a., albowiem decyzję wydano z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył ,co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa Sąd stwierdza, że w świetle sprecyzowanego przez skarżących wniosku (patrz pismo skarżących do Wojewody [...] "Uzupełnienie wniosku" z dnia - data wpływu - [...] marca 2013 r.), jako opartego na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zasadnie w sprawie nadano bieg w trybie postępowania wznowieniowego. Nie są uzasadnione zarzuty skarżących co do konieczności badania sprawy z tego wniosku, w trybie postępowania nieważnościowego Wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania przebiega w dwóch fazach. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania rozpoczyna fazę pierwszą - prowadzenie przez organ postępowania wstępnego. W tej fazie organ bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest na ustawowych przesłankach wznowienia, określonych w art. 145 § 1 i 145a k.p.a. i czy został wniesiony z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 k.p.a. Zgodnie z art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania, a w przypadku podania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Strona musi udowodnić zachowanie ww. terminu ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem wymaganego terminu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2000 r., sygn. akt I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046). W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący w sposób oczywisty uchybili ww. terminowi. Zgodnie z ich oświadczeniem złożonym do organu na piśmie (pismo z dnia [...] maja 2013 r.), o decyzji dowiedzieli się już w 2009 r. Jak stanowi art. 149 § 3 k.p.a., odmawia się wznowienia postępowania w drodze postanowienia. Jak zasadnie podniósł organ drugiej instancji, w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzące w zasadę trwałości decyzji administracyjnych, o której mowa w art. 16 k.p.a. Dodatkowo Sąd zauważa, że bezpodstawne są zarzuty skargi co do braku właściwego merytorycznego rozpoznania sprawy udzielonego pozwolenia na budowę. Wobec przeszkody formalnej postępowanie wznowieniowe nie mogło przejść do etapu merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Kierując się powyższą argumentacją wojewódzki Sąd administracyjny orzekł jak w sentencji. w trybie art. 151 k.p.a.