VII SA/Wa 360/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody . z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r., po rozpatrzeniu wniosku B. M., odmówił zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych, jednorodzinnych w zabudowie szeregowej z częścią usługową w poziomie parteru, projektowanych na terenie działek o nr ew. [...], [...] z obrębu [...] przy ul. K. w W. W uzasadnieniu decyzji organ administracyjny stwierdził, iż inwestor złożył dwa wnioski o wydanie pozwolenia na budowę. Przedłożone do wniosków dokumenty oraz opracowania projektowe nie wyczerpały dyspozycji art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego. Organ wydał więc postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005 r., w którym określono braki i wymagane uzupełnienia co do projektu odnośnie działki nr [...] oraz wezwanie w trybie art. 64 § 2 kpa w odniesieniu do działki nr [...]. w dniu [...] września 2005 r. inwestor zmienił treść wniosków i wystąpił o łączne rozpatrzenie planowanej inwestycji na działkach nr [...] i [...] i wydanie jednego pozwolenia na budowę, a następnie w dniu [...] października 2005 r. złożył 4 egzeplarze uzupełnionego projektu budowlanego. Termin określony w postanowieniu na [...]października 2005 r. został więc przez inwestora przekroczony. Po sprawdzeniu zebranych dokumentów stwierdzono, że załączone opracowanie nie zostało poprawione zgodnie z wymaganiami §12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. i obiekt zaprojektowany na działce nr [...] przy granicy z istniejącym budynkiem znacznie przekracza gabaryty dopuszczone przepisami technicznymi. Zaprojektowane miejsca postojowe nie mają dostępu do drogi publicznej. Odwołanie od tej decyzji złożyła B. M. uznając, iż zarzuty organu I instancji są niezasadne. Organ nie uwzględnił bowiem zmian do § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zarzut o braku wewnętrznej komunikacji jest niezrozumiały, gdy się uwzględni, że obie działki są własnością inwestora. Przekroczony został również termin do rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, co podlegać winno karze grzywny. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Sygn. akt VII SA/Wa 360/06 Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem zbyt późnego rozpatrzenia wniosku o pozwoleniu na budowę, w sytuacji gdy inwestor dopiero w dniu [...].09.2005 r. zmienił treść wniosku, a w dniu [...].10.2005 r. uzupełnił braki dokumentacyjne. W znaczącej większości organ ten podzielił argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Powołał się na art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, według którego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a zakres i treść projektu dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu. Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla obu obiektów nakładały na inwestora obowiązek zachowania 70% powierzchni biologicznie czynnej na działce. Projekt nie precyzuje dokładnie danych zawartych w projekcie odnośnie zachowania powyższego warunku. Z dokumentacji wynika, iż warunek ten nie został spełniony. § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury nie precyzuje gabarytów budynków zaprojektowanych bezpośrednio przy granicy. Projekt w segmencie "B" nie przekracza ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nałożony został obowiązek zaopiniowania projektów przyłączy w Zakładzie [...] [...] i taka opinia nie została do akt dołączona. Zaprojektowany układ komunikacyjny wyklucza korzystanie z miejsc parkingowych na działce nr [...], co jest niezgodne z § 14 ust. 1 w/w rozporządzenia. Skargę na powyższą decyzję wniosła B. M.. Skarżąca podniosła, iż niezasadny jest zarzut o niezachowaniu 70% powierzchni biologicznie czynnej w projekcie. Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zawierają taki zapis, ale dotyczy on terenu Parku Krajobrazowego. Do akt załączone zostało pismo Dyrektora Zarządu Parków Krajobrazowych, w którym stwierdził on, iż konieczność zachowania minimum 70% powierzchni biologicznie czynnej, nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Przedmiotowe opracowanie nie zawiera projektów przyłączy , które objęte są odrębnymi postępowaniami administracyjnymi. Sygn. akt VII SA/Wa 360/06 Zarzut o braku dostępu do drogi publicznej jest niezasadny, bowiem dojazd do miejsc postojowych został uzgodniony z zarządcą drogi i zaprojektowano 4 miejsca parkingowe wraz z dojazdem. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy, iż w załączonym projekcie budowlanym nie można dopatrzeć się naruszenia przepisów § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.), a taki zarzut postawił w swojej decyzji organ I instancji. Na datę wydania decyzji obowiązywało brzmienie § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia dopuszczające sytuowanie ściany budynku bezpośrednio przy granicy, gdy istnieje tam budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku. Ustawodawca nie określił innych wymogów w tym przedmiocie również w odniesieniu do gabarytów projektowanych obiektów. Wcześniejsze unormowanie § 12 wymagało m.in. by projektowany obiekt przylegał do istniejącego budynku całą długością swojej ściany. Z załączonego projektu budowlanego wynika, iż oba budynki segment "A" i "B" zaprojektowano w zabudowie szeregowej. Na sąsiedniej działce nr [...] znajduje się obiekt w stanie surowym, przy którym prowadzone są nadal prace budowlane. Segment "B" będzie przylegał do tego obiektu. Wykonana została, na potrzeby niniejszego opracowania, ekspertyza możliwości dobudowy do istniejącego obiektu planowanych budynków jednorodzinnych. Z części opisowej do projektu zagospodarowania działek nr [...] i [...] wynika, iż przyłącze wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, elektryczne zostanie objęte odrębnym postępowaniem. Taki zapis figuruje również w dalszej części projektu. Sygn. akt VII SA/Wa 360/06 Uznanie więc, że projekt budowlany jest sprzeczny z decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie braku zaopiniowania projektów przyłączy w Zakładzie [...] [...] nie jest trafne. Nie można również podzielić zarzutu o naruszeniu w projekcie § 14 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Na działkach nr [...] i [...] zaprojektowano łącznie 4 miejsca postojowe. Z projektu zagospodarowania działek, załączonego do projektu budowlanego, komunikacja wewnętrzna zaznaczona została kolorem żółtym wraz z wyjazdem od strony ulicy P., do działki nr [...]. W projekcie znajduje się pismo-opinia komunikacyjna nr [...] Burmistrza dzielnicy [...] z dnia [...].10.2005 r., uzgadniająca lokalizację wjazdu na działki nr ew. [...] i [...] od strony ul. P., zgodnie z załączonym projektem zagospodarowania terenu. Skoro zaś inwestor jest właścicielem obu działek nr [...] i [...] możliwość przejazdu z miejsc parkingowych usytuowanych na działce nr [...] przez działkę nr [...] jest niewątpliwa. Natomiast, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, istnieje konieczność wnikliwego rozważenia, czy rzeczywiście występuje sprzeczność projektu budowlanego z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie "...zachowania 70% powierzchni biologicznie czynnej w obrębie każdej działki". Decyzje nr [...] z dnia [...] października 2002 r. i nr [...]z dnia [...] października 2002 r. są ostateczne. Z zestawienia powierzchni obu działek – 435,00m² - projektowana zieleń znajdować się będzie na powierzchni 282,50m², co nie stanowi 70% całkowitej powierzchni. Projekt nie zawiera rozbicia powierzchni zestawień na poszczególne działki. Jednakże w powyższych decyzjach o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wymóg dotyczący 70% powierzchni biologicznie czynnej wynikał z aktów prawnych normujących obszar otuliny parku krajobrazowego i dotyczył budynków wolnostojących i bliźniaczych. Inwestor przedstawił również pismo Dyrektora Zarządu Parków Krajobrazowych [...], [...] i [...] z dnia [...] lipca 2005 r., który wypowiedział się w piśmie skierowanym do inwestora, iż m.in. działki nr [...] i [...] znajdują się w otulinie [...] Parku Krajobrazowego i [...]Obszarze Sygn. akt VII SA/Wa 360/06 Chronionego Krajobrazu. Powołując się na akty prawne obowiązujące dla w/w obszarów chronionych – rozporządzenie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa [...] i art. 24 ustawy o ochronie przyrody – konieczność zachowani minimum 70% powierzchni biologicznie czynnej nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Ponieważ zaś inwestycja i wydane w sprawie tej inwestycji warunki zabudowy i zagospodarowania terenu obejmują obiekty w zabudowie szeregowej, organ architektoniczno-budowlany winien rozważyć czy wymóg zachowania 70% powierzchni biologicznie czynnej dla każdej działki dotyczący budynków wolnostojących lub bliźniaczych odnosi się do przedmiotowej inwestycji, zwłaszcza w kontekście stanowiska Dyrektora Zarządu Parków Krajobrazowych, a tym samym czy istnieje rzeczywiście sprzeczność pomiędzy projektem budowlanym a decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.