VII SA/Wa 363/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na Klinikę (...) w W. w przedmiocie odmowy wydania dokumentacji medycznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 5 stycznia 2012 r. skarżący nadał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Klinikę (...) w W. w przedmiocie odmowy wydania dokumentacji medycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 2 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Taki tryb wnoszenia skargi powoduje, iż za skuteczne można uznać jedynie wniesienie skargi pod adresem organu i to przed upływem odpowiednio 30 lub 60 dniowego terminu. Inaczej mówiąc złożenie skargi bezpośrednio w Sądzie nie wywołuje skutku jaki ustawa łączy z wniesieniem skargi, nie powoduje zatem zachowania ww. terminu. Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu, zamiast, jak nakazują ww. przepisy, pod adresem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako niewłaściwy do przyjęcia skargi, przesłał skargę do organu, celem zajęcia stanowiska i nadesłania akt. Z akt sprawy wynika, że w dniu (...) maja 2010 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wydanie mu kserokopii dokumentacji medycznej. W związku z odpowiedzią odmowną z dnia (...) czerwca 2010 r. Kliniki (...) w W., skarżący w dniu (...) września 2010 r. złożył pozew do Sądu Rejonowego w M. Wydział I Cywilny, który postanowieniem z dnia (...) marca 2011r., sygn. akt (...) odrzucił pozew uznając się za niewłaściwy. Jednocześnie Sąd Rejonowy w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że żądanie powoda powinno być dochodzone w postępowaniu administracyjnym i powodowi przysługiwało prawo wniesienia skargi do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W dniu (...) kwietnia 2011 r. skarżący ponownie wezwał Klinikę do wydania dokumentacji. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi liczony od dnia (...) kwietnia 2011 r. zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. (z uwzględnieniem dyspozycji art. 83 § 2 p.p.s.a.) upłynął z dniem (...) czerwca 2011 r. Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 5 stycznia 2012 r. (data nadania skargi w Urzędzie Pocztowym). Jednakże błąd skarżącego we wniesieniu skargi bezpośrednio do Sądu, zamiast do organu, spowodował, iż Sąd przesłał ww. skargę do organu w dniu 18 stycznia 2012r. (data nadania w UP). Wskazać należy, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu, termin do wniesienia skargi zachowany jest jedynie wtedy, gdy Sąd, do którego wniesiono omyłkowo skargę, zdoła ją nadać na adres organu przed upływem wspomnianego sześćdziesięciodniowego terminu. Ewentualne ryzyko przekroczenia w/w procesowego terminu oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. Skarga wniesiona zatem została z uchybieniem terminu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.