VII SA/Wa 367/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędziowie ( WSA, Krystyna Tomaszewska, Mariola Kowalska (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zmiany decyzji ostatecznej. skargę oddala VII SA/Wa 367/05 Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2004r. nr [...], działając na podstawie art. 155 k.p.a. odmówił uchylenia własnej decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. W odwołaniu od decyzji K. C. podniosła, iż wniosła o zmianę decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...], który decyzją tą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nałożył na Spółdzielnię Mieszkaniowo- Lokatorsko Własnościową "[...]" w [...] obowiązek wykonania robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na działce przy ulicy [...] w [...] do stanu zgodnego z przepisami. Żądała "rozszerzenia" sentencji poprzez nałożenie dodatkowych obowiązków na Spółdzielnię. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie w sprawie. W ocenie organu K. C. nie posiadała przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie zgodności z przepisami wykonanego remontu pionu instalacji kanalizacyjnej zrealizowanego budynku należącym do Spółdzielni Mieszkaniowej. Zgodnie z art. 52 Prawa budowlanego obowiązki wynikające z art. 51 obowiązany jest wykonać na swój koszt inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Z powyższego wynika, iż jedynie Spółdzielni Mieszkaniowej służył przymiot strony w tym postępowaniu. W związku z tym, iż Spółdzielnia Mieszkaniowa nie wyraziła zgody na zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a., zaś odwołująca się nie posiada przymiotu strony, postępowanie w zakresie art. 155 k.p.a. stało się bezprzedmiotowe i koniecznym stało się uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. C. Zarzuciła decyzji naruszenie przepisów art. 9, 28, 35, 77 i 155 k.p.a. oraz przepisów obowiązujących w budownictwie mieszkaniowym, w szczególności Polskich Norm dotyczących instalacji wewnętrznych wodociągowych i kanalizacyjnych. Wskazała ponadto, iż z ekspertyzy sporządzonej w sierpniu 2001r. wynikało, iż nowy pion kanalizacyjny z rur PCV w zajmowanym przez nią lokalu zamontowano z odstępstwem od trasy przebiegu starego pionu, a przewód kanalizacyjny jest odchylony od pionu. W ekspertyzie stwierdzono, iż wadliwie wykonano włączenie poziomu kanalizacyjnego od zlewu i umywalki do rury odpływowej z sedesu. Powyższe było podstawą do wszczęcia postępowania i wydania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] decyzji z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] nakładającej na Spółdzielnię obowiązki wykonania robót budowlanych z terminem ich wykonania do [...] maja 2004r. W dniu [...] czerwca 2004r. skarżąca zwróciła się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zmianę powyższej decyzji na podstawie 155 k.p.a. i nałożenie na Spółdzielnię dodatkowych obowiązków zgodnych z jej żądaniem. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, iż do zmiany decyzji wymagana jest zgoda Spółdzielni, zarzuciła organowi, iż nie wystąpił do Spółdzielni o wyrażenie takiej zgody. Podniosła ponadto, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż nie jest stroną postępowania. Stosownie bowiem do § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych .(Dz.U. nr 74, poz. 836) "Wszelkie zmiany w stosunku do istniejących rozwiązań, dokonywane w związku z wykonywaniem robót remontowych, nie powinny powodować pogorszenia stanu technicznego i właściwości użytkowych elementów budynku oraz naruszać interesów użytkowników lokali lub osób trzecich". Przepis powyższy, jak wywodzi skarżąca, upoważnia ją do występowania w sprawie w charakterze strony, ponieważ wadliwy montaż pionu kanalizacyjnego narusza jej interesy, a ponadto decyzja Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] jest niezgodna z prawem ponieważ narusza Polskie Normy. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Przedmiotem postępowania sądowego w niniejszej sprawie, wbrew oczekiwaniu skarżącej, było wyłącznie ustalenie praw skarżącej w świetle przepisu art. 28 k.p.a. Kontroli Sądu w związku z powyższym podlega decyzja na mocy której organ administracji uznał, iż skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 155 k.p.a. W takich też granicach Sąd może ocenić legalność zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z treści tego przepisu wynika bezspornie, iż pojęcie strony wiąże się wyraźnie z interesem prawnym lub obowiązkiem wyprowadzonymi z konkretnie oznaczonego przepisu administracyjnego prawa materialnego. Mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym, tzn. ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu. Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dana osoba jest bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może tego interesu poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mogącego stanowić podstawę skierowanego żądania określonych czynności organu administracyjnego. W takiej sytuacji osobie takiej nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie bez wątpienia strona skarżąca jest zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy, ale jest to interes faktyczny. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca w trybie art. 155 k.p.a. domagała się zmiany decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 z późn.zm.), którą nałożono na Spółdzielnię Mieszkaniową Lokatorsko Własnościową "[...]" w [...] obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami. Nałożone obowiązki dotyczyły istniejącego pionu instalacji kanalizacyjnej oraz wymiany rur instalacji wodociągowej i zamontowania obudowy wodomierza i zaworu odcinającego w pionie wodociągowym przy lokalu należącym do skarżącej. Nie przewidziano natomiast zmiany usytuowania pionu, czego z kolei domagała się skarżąca. Z decyzji tej nie wynikało, aby jakiekolwiek obowiązki z tej decyzji się wywodzące, ciążyły na skarżącej lub ograniczały jej uprawnienia związane z własnościowym prawem do lokalu. Zakres obowiązków nałożonych na Spółdzielnię ograniczał się jedynie do części wspólnych obiektu budowlanego, stanowiących własność Spółdzielni i miał na celu polepszenie stanu technicznego i właściwości użytkowych elementów budynku. Trafnie zatem organ odwoławczy przyjął, iż skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu zmierzającym do zmiany powyższej decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. Brak przymiotu strony, zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez organ w zaskarżonej decyzji, uniemożliwia wszczęcie postępowania w sprawie zmiany decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004r. w trybie art. 155 k.p.a. Racje merytoryczne skarżącej uzasadniające jej wniosek o wszczęcie postępowania, odwołanie od decyzji pierwszej instancji a następnie skargę do Sądu, nie mogły być merytorycznie rozpatrzone wobec braku przymiotu strony w omawianym postępowaniu. W świetle tych ustaleń skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a tylko taki wzgląd, w rozumieniu art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) mógł uzasadniać uchylenie tej decyzji. Skarżącej jako członkowi spółdzielni przysługują prawa i obowiązki wynikające z przepisów Prawa spółdzielczego i statutu. Spory zaś wynikłe pomiędzy członkiem a spółdzielnią, powinny być w pierwszej kolejności rozstrzygane w oparciu o przepisy Prawa spółdzielczego w ramach przewidzianych tam środków prawnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) Sąd orzekł jak na wstępie.