VII SA/Wa 369/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi F. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego skargę oddala Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 ze zm. – dalej ustawa Prawo budowlane) postanowił wstrzymać F. W. i L. W. prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ew. [...] w obr. Nr [...] położonej w [...] przy ul. [...] i nakazał: 1. zabezpieczenie robót i materiałów przed działaniem czynników atmosferycznych, 2. wykonanie i dostarczenie opinii technicznej wszystkich robót budowlanych ze szczególnym uwzględnieniem robót wykonanych niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym wraz z oceną dotyczącą ich zgodności z obowiązującymi przepisami Prawa budowlanego oraz warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Zażalenie na ww. postanowienie złożyli inwestorzy F. W. i L. W. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwsze instancji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] grudnia 2011 r. zapadło postanowienie tegoż organu nr [...] utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie organu powiatowego nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia G. F.-K. i K. K. i rozstrzygnięciu ponownym sprawy pod względem merytorycznym. Wobec powyższego organ odwoławczy wydał postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego w niniejszym postępowaniu na podstawie przepisu art. 138§1 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Skargę na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. złożył F. W., podnosząc, że organ odwoławczy naruszył art. 138 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nierozpoznanie zażalenia co do meritum. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publiczne z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. w którym organ odwoławczy umorzył postępowanie zażaleniowe po rozpatrzeniu zażalenia F. W. i L. W. na postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., wobec którego organ drugiej instancji rozpatrzył już zażalenia złożone przez G. F.-K. i K. K. i wydał postanowienie nr [...] w dniu [...] grudnia 2011 r. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie organu powiatowego. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie stanowiskiem przepis art. 138§1 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego nie określa przyczyn umorzenia postępowania odwoławczego wobec czego w każdej indywidualnej sprawie administracyjnej należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania mając na uwadze treść art. 105 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W kontrolowanej przez Sąd sprawie skarżący złożył zażalenie pomimo że zostało zakończone postępowanie drugoinstancyjne, a zatem została wypełniona przesłanka bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego, bowiem organ administracji nie może wydać drugiego postanowienia rozstrzygając tą samą sprawę co do istoty. Rozpatrując bowiem zażalenie G. F.-K. i K. K.organ odwoławczy był zobowiązany do rozpoznania sprawy ponownie w jej całokształcie. Z tych względów zaskarżone postanowienie umarzające postępowanie odwoławcze z powodu jego bezprzedmiotowości prawa nie narusza i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji.