VII SA/Wa 369/14

Sygnatura akt VII SA/Wa 369/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 maja 2014 r. Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. w sprawie ze skargi P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić P. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Stowarzyszenie P. złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Argumentując wniosek ww. Stowarzyszenie wskazało, że działalność stowarzyszenia finansowana jest z bieżących składek, ewentualnie darowizn. Z formularza PPPr wynika, że Stowarzyszenie posiada na dwóch kontach 12 950,96 zł. i 682,56 zł., natomiast za zeszły rok poniosła stratę w wysokości 3 107,18 zł. Dodano, że Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej. Wysokość majątku wskazano na kwotę 24 955,87 zł. W dodatkowym piśmie z dnia 22 kwietnia 2014 r. wskazano, że Stowarzyszenie liczy 16 członków, wysokość składki członkowskiej to 40 zł., miesięczne koszty związane z działalnością to opłaty za wynajem lokalu 300,99 zł., prowadzenie księgowości 492, zł., koszty rachunku bankowego 70 zł. Otrzymało darowiznę w wysokości 1 000 zł na działalność statutową. W ciągu 6 miesięcy nie otrzymało dotacji, ani nie uzyskało przychodów ze współpracy z innymi organizacjami, nie prowadzi zbiórek i składek publicznych, nie ma dochodów z majątku, ani sponsoringu. Działalność Stowarzyszenia opiera się na pracy społecznej członków. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona może być zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych tylko wyjątkowo. Przyznanie prawa pomocy jest odstępstwem od zasady ponoszenia przez stronę kosztów zainicjowanego postępowania. W efekcie prowadzi do przerzucenia kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, w związku z czym może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych - gdy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 cyt. ustawy. W niniejszej sprawie analizując złożony wniosek trudno mówić by wnioskujące Stowarzyszenie znajdowało się w sytuacji, w której nie ma środków na prowadzenie sprawy sądowej, skoro posiada na dwóch kontach ponad 13,5 tys. zł. Jest to kwota wielokrotnie przewyższająca wysokość wpisu w niniejszej sprawie, zapewniająca także samodzielne opłacenie zawodowego pełnomocnika, stąd brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy. Przerzucanie ciężaru funkcjonowania Stowarzyszenia na społeczeństwo i Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność Stowarzyszenia zostaje finansowana ze środków publicznych. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.