VII SA/Wa 370/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 września 2018 r. sprawy ze skargi B. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Sygnatura akt VII SA/Wa 370/18 UZASADNIENIE Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] października 2017 r., na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 124 § 1, art. 147, art. 148 oraz art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz.U.2017.1257), odmówił wznowienia postępowania z wniosku [...] w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.1995 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę linii kablowych SN 15 kV zasilających Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w [...] na działkach nr ew. [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia 21.09.2017 r. (data wpływu 25.09.2017 r.) [...] reprezentowana przez [...] wystąpiła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.1995 r. o pozwoleniu na budowę linii kablowych SN 15 kV zasilających Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w [...] wskazując jako podstawę art. 145 § 1 pkt 4 Kpa tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w sprawie " Wnioskodawczyni podała, że "w dniu 25 sierpnia 2017 r. dowiedziałam się od [...] S.A., iż na działce o numerze ewidencyjnym gruntów [...] w miejscowości [...] w rejonie ul. [...] (...) została wydana decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę linii kablowych SN i 15 kV zasilających Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w [...]". Organ w odniesieniu do okoliczności powołanych we wniosku, zwrócił się do [...] pismem z dnia 5.10.2017 r., o potwierdzenie terminu kiedy strona dowiedziała się o decyzji. [...] S.A. Oddział [...] przekazał organowi informację, że kopię decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.1995 r. [...] o pozwoleniu na budowę linii kablowych SN 15 kV, przesłano [...] przy piśmie z dnia 2.08.2017 r. oraz potwierdzenie odbioru tego pisma podpisane przez ojca [...] w dniu 8.08.2017 r. Porównując daty 8.08.2017 r. (data otrzymania przez wnoszącą przedmiotowej decyzji) i 21.09.2017 r. (data nadania w placówce pocztowej wniosku o wznowienie) organ stwierdził, że żądanie wszczęcia postępowania zostało złożone po upływie jednego miesiąca. Zachowanie terminu z art. 148 § 1 i § 2 Kpa jest spełnieniem wymogu formalnego do podjęcia postępowania nadzwyczajnego jakim jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Brak zachowania terminu przesądza o niedopuszczalności wznowienia postępowania. Wojewoda [...] postanowieniem [...] grudnia 2017 r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia [...] na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2017 r. odmawiające wznowienia postępowania z wniosku [...], w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. znak: [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Kierownik Urzędu Rejonowego w [...], decyzją z dnia [...] grudnia 1995 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę linii kablowych SN 15 kV zasilających Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w [...], na działkach nr ew. [...]. [...], reprezentowana przez [...], wnioskiem z dnia 21 września 2017 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją. Organ I instancji, pozyskał od [...] S.A. Oddział [...] informację, że w dniu 2 sierpnia 2017 r. do [...], reprezentującej właściciela działki nr ew. [...] w [...], przesłano kopię kwestionowanej decyzji - przesyłkę doręczono w dniu 8 sierpnia 2017r. Dalej organ wskazał, że z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa wynika , iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Na organie administracji spoczywa obowiązek zbadania czy żądanie wznowienia postępowania zostało wniesione przez stronę postępowania i zbadanie w jakim terminie strona dowiedziała się o decyzji. [...], reprezentowana przez [...], we wniosku o wznowienie postępowania stwierdziła, że o przedmiotowej decyzji dowiedziała się w dniu 25 sierpnia 2017 r. od [...] S.A. Jednak przekazane przez [...] S.A. Oddział [...] przy piśmie z dnia 11 października 2017 r. znak [...] dowody, przeczą temu twierdzeniu. Zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej pismo z dnia 2 sierpnia 2017 r. wraz z kopią decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę, zaadresowane do [...], [...], [...][...], zostało odebrane w dniu 8 sierpnia 2017 r. przez ojca adresatki [...]. Zgodnie z art. 43 Kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Poprzez podpisanie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej, ojciec [...], podjął się oddać pismo córce [...], takie doręczenie uważa się za dokonane. Wnioskodawca wniósł o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, nie dotrzymując miesięcznego terminu w jakim dowiedział się o decyzji (art. 148 § 2 Kpa), bowiem dopiero w dniu 21 września 2017r. nadał w placówce pocztowej przesyłkę zawierającą wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego. Organ wskazał, że przeszkoda formalna (niedochowanie terminu do wniesienia o wznowienie postępowania) uniemożliwiało rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty. [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] o odmowie wznowienia postępowania. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi podniosła, że nie można podzielić stanowiska organu, co do daty kiedy dowiedziała się o decyzji, gdyż dokonano tego na podstawie przypuszczenia. Czym innym jest na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego kwestia skutecznego doręczenia pisma, a czym innym instytucja "dowiedzenia się o wydanej decyzji" - nie są to pojęcia tożsame. Na podstawie zasad doręczenia nie wolno dokonywać domniemań faktycznych, co do kwestii dowiedzenia się o treści decyzji - zapoznania się z nią. Z faktu domniemania, że domownik podjął się oddania przesyłki, nie można wywodzić faktu dowiedzenia się o treści decyzji, konieczne jest rzeczywiste ustalenie faktu dowiedzenia się. Organ oparł się wyłącznie na instytucji prawnej doręczeń, nie dokonując żadnych innych ustaleń co do rzeczywistego dowiedzenia się o treści decyzji przez pełnomocnika skarżącej. Takie działanie nie spełnia wymogów prawidłowego procedowania, jest sprzeczne z zasadami ogólnymi k.p.a. [...] była upoważniona wyłącznie do odbioru pism, zgodnie z pełnomocnictwem szczególnym. Nikt inny pism odbierać nie mógł. Nadto pełnomocnik skarżącej, choć jest zameldowana w jej mieszkaniu, to jednak na co dzień zamieszkuje wraz z mężem [...] w [...], nie przebywa na co dzień w miejscu zameldowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, gdy postępowanie było dotknięte kwalifikowaną wadą procesową, wymienioną w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 Kpa). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a. ). Na początku organ był zobowiązany do zbadania spełnienia wymogów formalnych wniosku o wznowienie, zwłaszcza w zakresie zachowania terminu do wniesienia tego żądania (art. 148 § 1 i 2 k.p.a.). [...], reprezentowana przez [...], we wniosku o wznowienie postępowania stwierdziła, że o kwestionowanej decyzji dowiedziała się w dniu 25 sierpnia 2017 r. od [...] S.A. Jednak prawidłowe ustalenia organu wynikające z uzyskanych od [...] S.A. Oddział [...] dowodów, nie potwierdziły powyższego. Niekwestionowane było, że w dniu 2 sierpnia 2017 r. [...] S. A. wysłał do [...] (przesyłką poleconą) pismo znak [...] wraz z kopią decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. o pozwoleniu na budowę. Pismo to zostało odebrane w dniu 8 sierpnia 2017 r. przez ojca [...]- [...]. Powyższe pismo [...] S. A. stanowiło odpowiedź na zapytanie [...] reprezentującej [...] z dnia [...] lipca 2017r. - w trybie udzielenia informacji publicznej. [...] umocowana była przez matkę [...] na mocy pełnomocnictwa z dnia [...] czerwca 2017r. - zarówno materialnoprawnie jak i procesowo. Niewątpliwie miała uprawnienie do składnia wniosków inicjujących postępowanie administracyjne (pkt 3 i 5 pełnomocnictwa). Zatem działanie [...] związane z zapytaniem skierowanym do [...] S. A. wywoływało skutki bezpośrednio dla mocodawcy, bowiem taka jest istota pełnomocnictwa. Istotą pełnomocnictwa jest to, że pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje przez swoje działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenia osobie trzeciej - skutki oświadczenia powstają pomiędzy tym, kogo pełnomocnik reprezentuje a osobą trzecią. Tak pojmowana instytucja pełnomocnictwa, wynika również z treści wniosku [...] o wznowienie, sformułowanego przez pełnomocnika [...], kiedy wskazuje w nim, że dowiedziała się o kwestionowanej decyzji od [...] S. A., a wiadomym jest, że osobiście korespondencji z [...] S. A. nie prowadziła. Kopię decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1995 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę, wysłano [...] przesyłką poleconą na adres [...], [...][...]. Przesyłka ta została odebrana przez ojca adresatki [...] w dniu 8 sierpnia 2017 r. Zgodnie z art. 43 Kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Poprzez podpisanie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej ojciec [...] podjął się oddać pismo córce [...] i takie doręczenie uważa się za dokonane. Porównując daty 8.08.2017 r. (data otrzymania przez wnoszącą przedmiotowej decyzji) i 21.09.2017 r. (data nadania w placówce pocztowej wniosku o wznowienie) organ zasadnie stwierdził, że żądanie wszczęcia postępowania zostało złożone po upływie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zachowanie terminu z art. 148 § 2 Kpa jest wymogiem formalnym, koniecznym do spełnienia, w celu wszczęcia postępowania nadzwyczajnego jakim jest wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Zatem przeszkoda formalna (niedochowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania) uniemożliwiało rozpoznanie sprawy co do jej istoty. Sąd nie podzielił zarzutów skargi, a zaskarżone postanowienie uznał za prawidłowe. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.