VII SA/Wa 378/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2014 r. sprawy ze skargi T. Z. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej T.Z.; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie w części dotyczącej T.Z. nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz T. Z. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygnatura akt VII SA/Wa 378/14 UZASADNIENIE A. W. i K. W. skierowali do Wojewody [...] pismo z dnia [...]maja 2012 r. (do organu wpłynęło w dniu [...] czerwca 2012r.) dotyczące decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji budowa drogi ekspresowej S[...] [...]-[...]. Wskazali w nim miedzy innymi, że ustawa Prawo ochrony środowiska w przypadku przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko nakłada na inwestora obowiązek uzyskania tzw. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wnioskodawcy chcieli uwzględnienia dwóch zasadniczych dla okolicznych mieszkańców spraw: 1. przesunięcia drogi w obrębie wsi [...] na pierwotnie planowany szlak i oddalenia drogi od zabudowań, 2. wybudowania na całym odcinku ekranów akustycznych o maksymalnej wysokości oraz posadzenia wzdłuż trasy roślinności, która częściowo wyeliminuje hałas. Aktualnie przybliżono drogę maksymalnie do zabudowań i oddalono od terenów deweloperów, gdzie nadal są nieużytki. Wyrazili nadzieję, iż Wojewoda poprzez mediacje w GDDKiA, spowoduje iż ekrany akustyczne zostaną wykonane na całym przedmiotowym odcinku drogi, zostanie zwiększona wysokość ekranów, zostanie zminimalizowane zanieczyszczenie środowiska, GDDKiA ponownie przeanalizuje przesunięcie szlaku drogi w obrębie wsi [...] na pierwotnie planowany szlak drogi. Pismem z dnia [...] grudnia 2012 r., (doręczonym w dniu [...]grudnia 2012 r.) Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, w związku z pismem z dnia [...] maja 2012 r., przekazanym mu przez Wojewodę [...], zwrócił się do A.W. i K. W. na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. z wezwaniem do usunięcia braków formalnych podania, poprzez sprecyzowanie, czy stanowi ono odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej S[...] [...] – [...], na odcinku [...] (bez węzła) - węzeł "[...]" [...], czy też chodzi o rozpatrzenie tego pisma w innym trybie przewidzianym w k.p.a. Minister wskazał, że w dniu [...] maja 2012 r. została wydana decyzja Wojewody [...] zezwalająca na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej S[...][...]-[...] , na odcinku [...] (bez węzła) - węzeł "[...]" [...], natomiast przedmiotowe pismo zostało zredagowane w dniu [...] maja 2012 r., zatem powstały wątpliwości co do jego charakteru prawnego. Jednocześnie organ wskazał, że nieusunięcie powyższego braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia spowoduje pozostawienie przedmiotowego pisma bez rozpoznania. T. Z. i J.Z. pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. w odpowiedzi na pismo Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia[...] grudnia 2012 r. wskazali, że A. W. oraz K.W. odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., wnieśli również w imieniu mieszkańców K.i części M.. Potwierdzili, iż nie zgadzają się z wydaną przez Wojewodę [...] decyzją nie przyznającą mieszkańcom [...] oraz części [...] ochrony akustycznej w formie ekranów akustycznych i zalesień na odcinku od początku wsi [...] (od Kościoła do miejscowości [...]). Podnosili, że ekrany akustyczne powinny zostać wykonane na całym odcinku od [...] (rejon od stacji [...] do [...]. Minister Infrastruktury i Rozwoju postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "k.p.a. ", oraz art. 11 g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687), zwanej dalej "specustawą drogową", po zapoznaniu się z odwołaniem Z. H., J.E. i T. E., E. G. i J. G., A. R., D. R., E. N., M. B., B. N., R. N., K. S., J. Z., T. Z., D. S. i M. S., A.M., K. B. i P. B., Z. S., B. S., K. J., J. W. i J. W., B. G. i T.G., M. J., J. J., R.M., M.M., B. T. i K. T., T. P., G.S., A. M., K. U., R. U., E. S. oraz M. S., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej S[...] [...] – [...], na odcinku [...] (bez węzła) - węzeł "[...]" [...] - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia powyższych odwołań. W uzasadnieniu organ wskazał, iż po przeprowadzeniu stosownego postepowania Wojewoda [...] wydał w dniu [...] maja 2012 r. decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Budowa drogi ekspresowej S[...] [...] – [...], na odcinku [...] (bez węzła) - węzeł "[...]" [...]", oraz nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności.  Od ww. decyzji Wojewody [...] odwołanie do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, wnieśli między innymi J. Z. i T.Z.(odwołanie nadane w placówce pocztowej – [...] grudnia 2012 r.). Organem właściwym w sprawie ww. odwołań od decyzji Wojewody [...] jest obecnie Minister Infrastruktury i Rozwoju. Warunkiem skuteczności wniesionego odwołania jest dokonanie tej czynności w ustawowo określonym terminie, art. 134 k.p.a. obliguje bowiem organ odwoławczy do badania w pierwszej kolejności dopuszczalności odwołania. Decyzja Wojewoda [...] została wydana na podstawie przepisów specustawy drogowej, która w sposób szczególny reguluje sposób doręczenia decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stronom postępowania. Zgodnie bowiem z art. 49 k.p.a. , strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. W tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia. Przepisem szczególnym stanowiącym podstawę zastosowania w przedmiotowej sprawie trybu zawiadomienia stron wskazanego w art. 49 k.p.a. jest art. 11f ust. 3 specustawy drogowej. Szczególna forma doręczenia wskazana w art. 49 k.p.a. służy zapewnieniu szybkiego skutku doręczenia wobec wszystkich podmiotów, które są adresatami danego aktu administracyjnego, jeżeli przepisy szczególne przewidują możliwość posłużenia się taką formą doręczenia. W uzasadnieniu do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2010 r., sygn. II OSK 45/10, opub. Lex nr 597602, Sąd stwierdził, że "Istotą instytucji doręczenia w drodze publicznego ogłoszenia określonej w art. 49 k.p.a. jest, o ile przepisy szczególne na to zezwalają, zawiadamianie stron o wydanych decyzjach i innych czynnościach organów administracji w drodze publicznego obwieszczenia lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od daty publicznego ogłoszenia." Zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy drogowej, wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych doręczają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy oraz zawiadamiają o jej wydaniu pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie wojewódzkim lub starostwie powiatowym oraz w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej. Ponadto wysyłają zawiadomienie o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu na adres wskazany w katastrze nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 11a ust. 2, zawiadomienie to wysyła się wojewodom, na których obszarze właściwości znajduje się część nieruchomości objętej wnioskiem o wydanie tej decyzji. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości jest skuteczne. Decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej doręcza się na piśmie tylko inwestorowi. Wyłącznie więc dla inwestora termin 14 dni do wniesienia odwołania liczony jest od dnia następującego po dniu indywidualnego doręczenia decyzji. Natomiast pozostałe strony zawiadamiane są o wydaniu decyzji poprzez publiczne ogłoszenie, o którym mowa w art. 11f ust. 3 specustawy drogowej. Stosownie do treści art. 11f ust. 3 specustawy drogowej Wojewoda [...] doręczył decyzję Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. wnioskodawcy oraz zawiadomił o jej wydaniu pozostałe strony postępowania w drodze obwieszczenia: - w [...] Urzędzie Wojewódzkim we [...] w dniu [...] czerwca 2012 r., w Urzędzie Miejskim [...] w dniach od [...] czerwca do [...] lipca 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w dniach od [...] czerwca do [...] lipca 2012 r., w Urzędzie Miejskim w [...] w dniach w dniach od [...] czerwca do [...] lipca 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie, w Urzędzie Miasta i Gminy w [...] w dniach od [...] czerwca do [...] lipca 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie, w Urzędzie Gminy [...] w dniach od [...] czerwca do [...] lipca 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie, w Urzędzie Gminy [...] w dniach od [...] czerwca do [...] lipca 2012 r. oraz na stronie internetowej ww. urzędu w tym samym terminie, w prasie lokalnej "Gazeta Wyborcza" wydanie [...] w dniu [...] czerwca 2012 r. W niniejszej sprawie obwieszczenie o wydaniu decyzji Wojewody [...] zostało najpóźniej ogłoszone w dniu [...] czerwca 2012 r., a więc przewidziany w przepisie art. 49 k.p.a. czternastodniowy termin skutkujący doręczeniem decyzji Wojewody [...] upłynął w dniu [...] lipca 2012 r. Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. , odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Należy zatem uznać, że termin na wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] upłynął w dniu [...] lipca 2012 r. Wobec powyższych ustaleń organ stwierdził, iż w związku z upływem w dniu [...] lipca 2012 r. terminu do wniesienia odwołania, zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Ponadto brak było wniosków o przywrócenie terminu do ich wniesienia. T. Z., wniósł skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej S[...] [...] – [...], na odcinku [...] (bez węzła) - węzeł "[...]" [...]. Zarzucił mu naruszenie przepisów prawa procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, art. 134 k.p.a., poprzez bezpodstawne pominięcie przez organ wezwania Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...]grudnia 2012 r., doręczonego A. W. oraz K. W., a przez to błędne uznanie, że odwołanie T. Z. z dnia [...] maja 2012 r., nadane w placówce pocztowej w dniu [...] czerwca 2012 r. oraz pismo z dnia [...] grudnia 2012 r. będące uzupełnieniem tego odwołania, nadane w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2012 r., zostały wniesione po upływie przewidzianego przez ustawę terminu. Domagał się uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi skarżący wywodził, że organ odwoławczy uznał, że termin na wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] upłynął w dniu [...] lipca 2012 r., zaś wszystkie odwołania, zostały wniesione z uchybieniem terminu do ich wniesienia, i nie dołączono do nich wniosków o przywrócenie terminu do ich wniesienia. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., zostało wniesione przez A. W. oraz K. W. poprzez nadanie go w placówce pocztowej w dniu [...] czerwca 2012 r., ( opatrzone datą [...] maja 2012 r.) , zatem w przewidzianym ustawą terminie. Pierwotnie wniesione odwołanie zawierało adnotację, iż zostało ono złożone również przez mieszkańców [...] oraz części [...], których podpisy, w ilości 105, stanowiły załącznik do pisma. Podpis pod przygotowanym przez A.W. oraz K.W. odwołaniem złożył również T. Z. Organ odwoławczy - ówczesny Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, działając w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a., pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. wezwał A. W. oraz K. W. do usunięcia braków tego odwołania w zakresie dotyczącym wniesienia go przez mieszkańców [...] oraz części [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. wezwania, poprzez: 1) dostarczenie pełnomocnictwa udzielonego A. W. oraz K. W. przez osoby, których podpisy zostały załączone do odwołania z dnia [...] maja 2012 r. (data nadania w placówce pocztowej 1 czerwca 2012 r.), do wniesienia odwołania w imieniu tych osób oraz do reprezentowania ich w trakcie postępowania przed organem odwoławczym, lub 2) dostarczenia odwołania podpisanego przez ww. osoby w sposób, który pozwoli uznać, iż intencją podpisujących się było wniesienie odwołania od ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., wraz ze wskazaniem adresów osób wnoszących odwołanie. W wykonaniu wezwania organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r. część mieszkańców [...]oraz części [...]złożyła pisma, zatytułowane "Odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2012 r." Takie pismo, będące uzupełnieniem odwołania pierwotnie wniesionego w dniu 1 czerwca 2012 r. przez A. W. oraz K. W., złożył również T.Z. Skarżący nadał swe pismo w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2012 r. wraz z drugim pismem datowanym na dzień [...] grudnia 2012 r. z doprecyzowaniem wcześniejszej treści odwołania. Z pisma z dnia [...] grudnia 2012 r., nadanego w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2012 r., jasno wynikało, że stanowi ono odpowiedź na pismo Ministra z dnia [...] grudnia 2012 r. - wezwania do uzupełnienia braków złożonego odwołania. Skarżący składając pismo w dniu [...] grudnia 2012 r., w przewidzianym terminie zadośćuczynił wezwaniu organu z dnia [...] grudnia 2012 r., bowiem dostarczył odwołanie podpisane przez siebie, wykazując, że jego intencją było wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. Nadto, w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. wskazał swój adres zamieszkania. Mając na uwadze powyższe, nie sposób uznać, aby pismo skarżącego z dnia [...] grudnia 2012 r., będące w istocie uzupełnieniem odwołania z [...] czerwca 2012 r. od decyzji Wojewody [...], stanowiło samoistne , nowe odwołanie od tej decyzji, oraz aby jako nadane w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2012 r. - zostało wniesione po upływie terminu do wniesienia odwołania. Minister Infrastruktury i Rozwoju w odpowiedzi na skargę T.Z., wniósł o jej oddalenie. W jej treści wskazał, że A. W. i K.W. wnieśli odwołanie z dnia [...] maja 2012 r. od ww. decyzji Wojewody [...], które zawierało adnotację, że zostało złożone również przez mieszkańców [...] oraz części [...], których podpisy, w ilości 105, stanowiły załącznik do odwołania. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, mając na uwadze, iż przedmiotowe odwołanie zostało podpisane jedynie przez A. W. i K. W., działając na podstawie art. 64 § 2 kpa, pismem z dnia [...] grudnia 2012 r., wezwał skarżących do usunięcia braków odwołania w zakresie dotyczącym wniesienia go przez mieszkańców [...] oraz części [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: dostarczenie pełnomocnictwa udzielonego skarżącym przez osoby, których podpisy zostały załączone do odwołania z dnia [...] maja 2012 r., lub dostarczenia odwołania podpisanego przez ww. osoby w sposób, który pozwoli uznać, iż intencją podpisujących się było wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 , wraz ze wskazaniem adresów osób wnoszących odwołanie. Jednocześnie organ poinformował, że niesunięcie braku formalnego odwołania we wskazanym terminie spowoduje, iż wniesione przez A. W. i K.W. odwołanie, w zakresie dotyczącym mieszkańców miejscowości [...] i części [...], zostanie pozostawione bez rozpoznania. Wezwanie z dnia [...] grudnia 2012 r., zostało w dniu [...] grudnia 2012 r. doręczone A. W. i K.W.. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego odwołania od decyzji Wojewody [...], upłynął zatem w dniu [...] grudnia 2012 r. Zgodnie z orzecznictwem sądowo-administracyjnym usunięciem braków formalnych jest nadesłanie identycznego w swej treści odwołania jak odwołanie zawierające braki formalne, ale uzupełnionego o podpis ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1559/10). Organ odwoławczy w wezwaniu o uzupełnienie braków formalnych odwołania przedstawił skarżącym alternatywę pozwalającą na uzupełnienie braków formalnych tego środka zaskarżenia poprzez dostarczenie pełnomocnictwa, bądź dostarczenie przedmiotowego odwołania podpisanego przez ww. osoby w sposób, który pozwoli uznać, iż intencją podpisujących się było wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...]. W dniu [...] grudnia 2012 r. do Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wpłynęło pismo T. Z. i J.Z. stanowiące odwołanie z dnia [...] grudnia 2012 r. (data nadania w placówce pocztowej - 16 grudnia 2012 r.) od decyzji Wojewody [...]. W przedmiotowym piśmie skarżący wskazał, iż w związku z wniesionym przez A. W. i K. W. odwołaniem, w którym brak było jego podpisu ponownie potwierdza, iż nie zgadza się z wydaną przez Wojewodę [...] decyzją, która nie przyznała mieszkańcom [...] oraz części [...] ochrony akustycznej w formie ekranów akustycznych. Mając na uwadze, że odwołanie z dnia [...] grudnia 2012 r. było odmiennej treści niż odwołanie z dnia [...] maja 2012 r. Minister stwierdził, że przedmiotowe pismo T. Z. stanowi nowe odwołanie od decyzji Wojewody [...]. Natomiast mając na uwadze, że A. W. i K. W. nie uczynili zadość wezwaniu organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r., Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej działając na podstawie art. 64 § 2 kpa, pismem z dnia [...] listopada 2013 r., poinformował skarżących o pozostawieniu odwołania z dnia [...] maja 2012 r. bez rozpoznania w zakresie dotyczącym mieszkańców miejscowości [...] i części [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd bada wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, skarga jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 134 k.p.a. co miało zasadnicze znaczenia dla wydanego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy wadliwie ocenił stan faktyczny sprawy i bezpodstawne uznał, iż doszło do uchybienia terminowi do wniesienia przez T. Z. odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej S[...] [...] – [...], na odcinku [...] (bez węzła) - węzeł "[...]" [...]. Nie kwestionując ustaleń organu odwoławczego, iż termin na wniesienie odwołania od przedmiotowej decyzji Wojewody [...] upłynął w dniu [...] lipca 2012 r., należy pamiętać iż odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., zostało wniesione przez A. W. oraz K. W. poprzez nadanie go w placówce pocztowej w dniu [...] czerwca 2012 r., (opatrzone datą [...] maja 2012 r.) , zatem w przewidzianym ustawą terminie. To odwołanie zawierało adnotację, iż zostało złożone również przez mieszkańców [...] oraz części [...], których podpisy, w ilości 105, stanowiły załącznik do pisma. Podpis pod przygotowanym przez A. W. oraz K. W. odwołaniem złożył również T. Z.. Organ odwoławczy - ówczesny Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, działając w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a., pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. wezwał A. W. oraz K. W. do usunięcia braków tego odwołania w zakresie dotyczącym wniesienia go przez mieszkańców [...] oraz części [...], w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. wezwania, poprzez: 1) dostarczenie pełnomocnictwa udzielonego A. W. oraz K. W. przez osoby, których podpisy zostały załączone do odwołania z dnia [...] maja 2012 r. (data nadania w placówce pocztowej [...] czerwca 2012 r.), do wniesienia odwołania w imieniu tych osób oraz do reprezentowania ich w trakcie postępowania przed organem odwoławczym, lub 2) dostarczenia odwołania podpisanego przez ww. osoby w sposób, który pozwoli uznać, iż intencją podpisujących się było wniesienie odwołania od ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...]maja 2012 r., wraz ze wskazaniem adresów osób wnoszących odwołanie. W wykonaniu wezwania organu odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012 r., część mieszkańców [...] oraz części [...] złożyła pisma, zatytułowane "Odwołanie od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2012 r." Takie pismo, będące uzupełnieniem odwołania pierwotnie wniesionego w dniu [...] czerwca 2012 r. przez A. W. oraz K. W., złożył również T. Z.. Skarżący nadał swe pismo w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2012 r. wraz z drugim pismem datowanym na dzień [...] grudnia 2012 r. z doprecyzowaniem treści odwołania. Z pisma z dnia [...] grudnia 2012 r., nadanego w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2012 r., wynikało, że stanowi ono odpowiedź na pismo Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia[...] grudnia 2012 r. - wezwanie do uzupełnienia braków złożonego odwołania. Skarżący składając pismo w dniu [...] grudnia 2012 r., w przewidzianym terminie zadośćuczynił wezwaniu organu z dnia [...] grudnia 2012 r. Dostarczył odwołanie podpisane przez siebie, wykazując, że jego intencją było wniesienie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. Nadto, w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. wskazał swój adres zamieszkania. Mając na uwadze powyższe, nie sposób uznać, aby pismo skarżącego z dnia 15 grudnia 2012 r., będące w istocie uzupełnieniem odwołania z dnia [...] czerwca 2012 r. od decyzji Wojewody [...], stanowiło samoistne, nowe odwołanie od tej decyzji, oraz aby jako nadane w placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2012 r. - zostało wniesione po upływie terminu do wniesienia odwołania. Taka ocena prawna Sądu powoduje, że aktualnie obowiązkiem organu odwoławczego będzie ponowne odniesienie się do wniesionego przez T. Z. odwołania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 152 p.p.s.a. orzekł, jak w punktach 1 i 2 sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a.