VII SA/Wa 380/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu reklamy postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. S. P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą B. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], którą organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] nakazującą firmie B. demontaż reklamy wielkoformatowej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W skardze S. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jest on uzasadniony z uwagi na naruszenie prawa, którego dopuścił się organ wydając zaskarżoną decyzję. Skarżący podniósł ponadto, iż nie ma on interesu prawnego w rozpoznaniu sprawy dotyczącej montażu siatki zabezpieczającej, konstrukcji wsporczej i oświetlenia. Oznacza to zdaniem skarżącego, że wydanie rozstrzygnięcia w stosunku do skarżącego w ramach ponownego rozpatrzenia sprawy zgodnie z wytycznymi organu II instancji będzie rodziło nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 w/w ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednocześnie należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Zauważyć trzeba, iż co do zasady nie nadają się do wykonania wszelkie orzeczenia odmowne i kasacyjne. Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy należy wskazać, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ma charakter kasacyjny i nie nakłada na S. P. żadnych obowiązków, które podlegałyby dobrowolnemu bądź przymusowemu wykonaniu. Ma ona wyłącznie ten skutek, że sprawa zostanie ponownie rozpatrzona przez organ I instancji. Wskazać trzeba, że chociaż zaskarżona decyzja wywołuje skutki procesowe w postaci konieczności podjęcia przez organ administracyjny I instancji ponownego postępowania w sprawie, to jednak nie można przyjąć, aby brak wstrzymania zaskarżonej decyzji narażał bezpośrednio skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zatem na skarżącym nie ciążą żadne obowiązki podlegające wykonaniu w trybie przymusowym, to nie ma zagrożenia wyrządzenia szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezasadne. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.