VII SA/Wa 381/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. i A. . o wstrzymanie wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]grudnia 2019 r., znak [...] w sprawie ze skargi H. S. i A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]grudnia 2019 r., znak [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania istniejącego budynku gospodarczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. H. S. i A. S. wnieśli skargę na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2019 r., znak [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania istniejącego budynku gospodarczego. W skardze został sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sądowi może on na wniosek skarżącej, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wyjątek stanowią tu przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych wydarzeń czy sytuacji, które tłumaczyłyby wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy. Co więcej, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, publ. LEX nr 1624317, nie ma podstaw, by "[...] żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę". W niniejszej sprawie wniosek skarżących nie został w ogóle uzasadniony - skarżący nie przytoczyli w nim okoliczności, których obowiązek podania wynika z art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawili argumentów, które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania postanowienia poniosą znaczną i niepowetowaną szkodę czy też zajdą w stosunku do nich trudne do odwrócenia skutki, których nie będzie można w ogóle usunąć. Samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oraz aktu go poprzedzającego nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia dla wstrzymania ich wykonania. Wymagane jest podanie powodów, z uwagi na które żądanie udzielenia ochrony tymczasowej jest wymagane. W związku z powyższym Sąd postanowił, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.