VII SA/Wa 384/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2007 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku. I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2006r, nr [...], Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania M. L. od decyzji Starosty P. z dnia [...] sierpnia 2006r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...], przy ulicy [...], we wsi Z., gm. P. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji . Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. W dniu 17 lipca 2006r., B. K. wystąpiła o wydanie pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w obrębie [...] przy ulicy [...] we wsi Z., gm. P. Do wniosku inwestorka dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podając, że jej prawo do dysponowania nieruchomością wynika z tytułu współwłasności przedmiotowej działki. Do oświadczenia nie została dołączona zgoda pozostałych współwłaścicieli na wykonanie robót budowlanych objętych wnioskiem Organ pierwszej instancji rozpoznając wniosek B. K. orzekł jak w opisanej wyżej decyzji. W odwołaniu od tej decyzji M. L. zakwestionował prawo inwestorski do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, bowiem on podobnie jak inwestorka ma udział 1/3 w nieruchomości i nie wyrażał zgody na tę inwestycję, wskazał też że toczy się postępowanie o dział spadku , w skład którego wchodzi przedmiotowa nieruchomość. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda [...] orzekł jak w zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że nieruchomość stanowiąca działkę nr ew. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w Z. stanowi własność trzech osób – B. K., posiadającej udział do 1/6 nieruchomości; M. L., udział w 1/6 oraz W. L., udział w 4/6 nieruchomości. W aktach postępowania nie znajdują się żadne oświadczenia, w których W. L. i M. L. wyrażaliby zgodę na wykonanie robót budowlanych objętych wnioskiem B. K. Wojewoda [...] stwierdził , że zarówno w momencie składania wniosku, jaki w chwili wydania decyzji pozwoleniu na budowę, inwestorka nie posiadała zgody wszystkich współwłaścicieli działki na przeprowadzenie robót budowlanych. Wojewoda [...] wskazał, że zaprzeczenie przez jednego ze współwłaścicieli prawu inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w przypadku gdy wnioskowane roboty wymagają pozwolenia, stanowi przesłanką negatywną dla wydania przez organ administracji decyzji o pozwoleniu na budowę ( wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2005 r., sygn. akt II 179/05( ONSA i WSA 2006, Nr 3 (12), poz. 88). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Wojewody [...] wniosła B. K. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc , że w przedmiotowym budynku mieszka ona z rodziną oraz jej matka W. L., której jest opiekunem prawnym i posiada zgodę Sądu na dysponowanie jej majątkiem. Ponadto wskazała, że wniosła o zniesienie współwłasności, a sprawie w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi Południe nadano sygnaturę I Ns1343/06. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269 że zm.), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Ponadto przepis art. 134 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ) stanowi, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy , nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Wojewody [...] zapadła z naruszeniem dyspozycji przepisu art. 138§2 kpa. Zasadą postępowania administracyjnego jest jego dwuinstancyjność . Organ odwoławczy zobowiązany jest ponownie rozpoznać i rozpatrzeć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji w jej całokształcie. Wynika to z przepisu art. 138 kpa, który przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a tylko w ograniczonym zakresie kompetencje kasacyjne. Przepis art.138§2 kpa daje możliwość organowi odwoławczemu uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji tylko wówczas, gdy rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Chodzi tu o sytuację, gdy postępowanie organu I instancji zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem norm prawa procesowego, a zatem gdy organ nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego (w takim przypadku organ odwoławczy ma tylko kompetencje kasacyjne ), postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe ( organ odwoławczy musiałby przeprowadzić całe lub w znacznej części postępowanie wyjaśniające). Dodać należy, że nie wszystkie nawet rażące przypadki naruszenia przepisów prawa procesowego będą podstawą do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego albo w znacznej części albo w całości. Konieczność przeprowadzenia dowodu lub nawet kilku dowodów mieści się w kompetencji organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania wyjaśniającego (art.136 kpa ), wyłączając dopuszczalność kasacji decyzji. to z przepisu art. 138 kpa, który przyznaje organowi odwoławczemu kompetencje merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a tylko w ograniczonym zakresie kompetencje kasacyjne. W niniejszej sprawie Wojewoda [...] nie miał, żadnych podstaw do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji . Nie wskazał zresztą, w uzasadnieniu swojej decyzji przesłanek, które miałyby to uzasadniać. Odnosząc się do argumentacji skarżącej Sąd stwierdza , że pozostaje ona bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie w sprawie. Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze powyższe stanowisko Sądu oraz ustalenia dotychczasowego postępowania administracyjnego, świetle których bezsprzeczne jest, że inwestorka składając wniosek o wydanie pozwolenia na budowę nie wykazała się zgodą ogółu współwłaścicieli na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane. Sąd z urzędu zwraca uwagę na to, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji Wojewody [...], zawiera fragmenty świadczące o niedopuszczalnym braku staranności w jego opracowaniu. W opisie decyzji organu pierwszej instancji pojawiło się po prawidłowym "we wsi Z. , Gm. P." nie przystające do sprawy sformułowanie "w W. [...] oraz na rozbiórkę części budynku gospodarczego na w/w nieruchomości’. W ocenie Sądu powyższe stanowi o naruszeniu przez Wojewodę [...] zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, oddziaływania organów Państwa na świadomość i kulturę prawną obywateli ( art. 8 kpa ). Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145§1pkt 1lit. c , art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U.153 poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.