VII SA/Wa 389/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. Znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w punkcie trzecim sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2007 r., w ten sposób, że w miejsce słów "zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz K. Ł." wpisać "zasądza od Wojewody [...] na rzecz H. K.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku. Wykładania gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W przedmiotowej sprawie, w punkcie trzecim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2007 r., zaistniała oczywista omyłka polegająca na mylnym oznaczeniu organu, od którego zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego, jak również błędnym oznaczeniu skarżącego, któremu należał się zwrot kosztów postępowania. Nie powinien to być "Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego", lecz "Wojewoda [...]", gdyż ten organ był stroną postępowania sądowego i od tego organu winno się zasądzić zwrot kosztów postępowania. Również stroną skarżącą w przedmiotowym postępowaniu nie był "K. Ł." lecz "H. K.". Tym samym sprostowanie stało się konieczne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.