VII SA/Wa 39/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r. Znak: [...] w przedmiocie odmowa stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r. Znak: [...]. W skardze z dnia [...] grudnia 2007r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżący S. D. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] września 2001r. Znak: [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2007r. Znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2007r. Znak: [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2001r. Znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] września 2001r. Znak: [...], nakazującej S. D. rozbiórkę części dobudowanej do budynku obory w m. U. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego jest zasadny. Zdaniem Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mogłoby narazić skarżącego na powstanie znacznej szkody, bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że jest zasadnym zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania postanowienia. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 cytowanej na wstępie ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.