VII SA/Wa 39/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : przyznać H. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 20 października 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest wdową prowadzącą gospodarstwo domowe wspólnie z córką i czteroletnim wnuczkiem. Wnioskodawczyni oświadczyła, że trzyosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez nią z tytułu emerytury w wysokości 1.007,00 złotych miesięcznie oraz renty jaką córka otrzymuje po zmarłym ojcu w wysokości 2.000,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że córka nie pracuje lecz studiuje i jest matką samotnie wychowującą dziecko. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 100 m ² oraz działkę o powierzchni 582 m ². Oświadczyła, że mieszka razem z córką w jej mieszkaniu o powierzchni 29 m ². Dodała, że zarówno ona jak i córka nie uzyskują żadnych dochodów z tytułu wynajmu domu lub mieszkania. Wnioskodawczyni wskazała, że z otrzymywanej emerytury, ponosi następujące wydatki : z tytułu opłat za gaz w wysokości 50,00 złotych, telefon w wysokości 70,00 złotych, na zakup żywności, odzieży i środków chemicznych w wysokości 500,00 złotych, zakup lekarstw w wysokości 40,00 złotych, spłatę raty pożyczki na zakup pieca w wysokości 400,00 złotych, co w sumie stanowi kwotę w wysokości około 1.000,00 złotych. Oświadczyła, że córka z otrzymywanej po ojcu rencie ponosi miesięczne koszty związane z opłatą za studia w wysokości 600,00 złotych, z tytułu czynszu i opłat w wysokości 450,00 złotych, podatku od nieruchomości w wysokości 330,00 złotych rocznie, opłat za energię elektryczną w wysokości 100,00 złotych, komputer w wysokości 122,00 złotych, zakupu żywności, odzieży i środków chemicznych w wysokości 700,00 złotych, co łącznie stanowi kwotę w wysokości około 2.000,00 złotych. Z nadesłanych do sprawy w dniu 8 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) dodatkowych wyjaśnień wynika, że córka wnioskodawczyni nigdzie nie pracuje, gdyż jeszcze uczy się. Wnioskodawczyni oświadczyła, że córka nie otrzymuje alimentów na dziecko jak i na siebie, a ojciec dziecka opłaca jedynie przedszkole. Dodała, że córka nie pobiera także zasiłku dla samotnej matki oraz zasiłku rodzinnego, jak również nie uzyskuje żadnej pomocy od organizacji społecznych lub państwowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni przedstawioną w formularzu uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Stwierdzono, że wnioskodawczyni wraz z pozostającą z nią we wspólnym gospodarstwie domowym córką i wnuczkiem przy uzyskiwanych dochodach i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ze względu na zakreślenie przez wnioskodawczynię we wniosku, że wnosi zarówno o ustanowienie radcy prawnego jak i adwokata z urzędu dokonano wyboru i ustanowiono radcę prawnego z urzędu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.