VII SA/Wa 39/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. R. i K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : przyznać K.R. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 2 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez K. R. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką oraz czteroletnim synem, którego sama wychowuje. Oświadczyła, że trzyosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez nią z tytułu renty po zmarłym ojcu w wysokości 2.300,00 złotych brutto miesięcznie oraz emerytury matki w wysokości 1.140,00 złotych brutto miesięcznie, co w sumie daje kwotę w wysokości 3.440,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że nie pracuje, gdyż jeszcze studiuje, a koszty związane z nauką wynoszą około 600,00 złotych miesięcznie. Podała, że posiada dom o powierzchni 100 m ² wraz z działką na której się on znajduje o powierzchni 580 m ² oraz mieszkanie o powierzchni 29 m ². Z nadesłanych przez matkę wnioskodawczyni w dniu 8 marca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do niniejszej sprawy dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawczyni razem z matką i synem mieszka w mieszkaniu o powierzchni 29 m ², ale zarówno ona jak i matka nie uzyskuje dochodów z tytułu wynajmu domu czy mieszkania. Wnioskodawczyni wskazała, że razem z matką ponoszą miesięczne koszty stałe związane z uczęszczaniem syna do przedszkola w wysokości około 500,00 złotych, opłaty za czynsz w wysokości 450,00 złotych, gaz w wysokości około 50,00 złotych, energię elektryczną w wysokości około 100,00 złotych, telefony w wysokości około 140,00 złotych, zakup żywności, odzieży i środków chemicznych w wysokości około 1.200,00 złotych, komputer w wysokości 122,00 złotych, podatek od nieruchomości w wysokości 330,00 złotych rocznie, co łącznie daje kwotę w wysokości 2.589,50 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni dodała, że nie otrzymuje alimentów jak również nie pobiera żadnych zasiłków. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniono, że wnioskodawczyni wraz z pozostającą z nią we wspólnym gospodarstwie domowym matką i synem przy uzyskiwanych dochodach i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego samodzielnie, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.