VII SA/Wa 39/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 39/12 ze skargi E. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia: przyznać E. J. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W dniu 29 lutego 2012 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek E. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż E. J. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze emerytury w wysokości 1535 zł. Podał, że obecnie mieszka jako lokator u matki. Nie wskazał posiadania majątku. Podał, że jest poważnie chory na nowotwór krtani (wnioskodawca przeszedł 3 operacje), co powoduje, że stracił głos i mowę. Z uwagi na swój stan zdrowia dużą część emerytury przeznacza na leczenie i leki (około 900 zł na leki i 450 zł. na leczenie). Wnioskodawca zaznaczył, ze brakuje mu środków na żywność, odzież, środki higieny, odzież, światło, gaz. Nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową E. J. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Dochodem skarżącego jest emerytura w wysokości 1535 zł. Wnioskodawca jest osobą poważnie chorą, która dużą część dochodu przeznacza na wydatki związane z leczeniem. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.