VII SA/Wa 39/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2018 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej – M. S. – kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca, M. S., w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r., oświadczyła, że cofa złożoną skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd stwierdził, że w sprawie żadna z przesłanek, z powodu których można byłoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, nie zachodzi. W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi.