VII SA/Wa 391/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant ref. staż. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J. K. i J.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz J. K. i J. K. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z [...] sierpnia 2009 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla P. Ł. na budowę instalacji gazowej z punktem redukcyjno-pomiarowym dla lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym na dz. ewid. Nr [...] przy ulicy [...] [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że nie stwierdzono naruszeń i niezgodności, które wskazywałyby nieprawidłowość decyzji I instancji. Podkreślając obowiązki dokonania sprawdzenia dokumentacji (art. 35 Prawo budowlane) organ odwoławczy stwierdził przedłożenie przez inwestora dokumentacji wymaganej prawem w tym postanowienia sądu z dnia [...] marca 2007 r. zezwalającego inwestorom P. i P. Ł. dokonania czynności przekraczających zwykły zarząd majątkiem wspólnym – co stanowiło o pełnym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Odpowiadając na zarzut odwołania, że sprawna instalacja gazowa została przez inwestora wykonana samowolnie kilka lat temu, organ odwoławczy stwierdził, iż instalacja ta została rozebrana przez inwestora co potwierdzała decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2009 r., a zatem argumentacja ta nie może skutkować uchyleniem pozwolenia. Skargę sądową na powyższą decyzję wnieśli J. i J. K., zarzucając naruszenie art. 32 ust 4 pkt 2 Prawa budowlanego, gdyż inwestorzy nie uzyskali zgody wszystkich współwłaścicieli (orzeczenie sądowe nie dotyczy trzeciej współwłaścicielki Z. N., która w międzyczasie zmarła) oraz naruszenia art. 7, 10, 77 i 80 kpa przez wadliwe ustalenia. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji tak jak i decyzji poprzedzającej. Podkreślali, że ustalenia zawarte w powoływanej przez organ decyzji z [...] października 2009 r. o rozebranie samowolnie wybudowanej wcześniej instalacji nie odpowiadają prawdzie i powinny być zbadane, zaś organ pomija konieczne uczestnictwo współwłaścicielki 1/3 części Z. N. (zmarłej 9 grudnia 2008 r.) W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Kontrolowana przez Sąd decyzja została wydana w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę instalacji gazowej dla lokalu nr 1 w budynku mieszkalnym. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa nieruchomość pozostaje we współwłasności inwestorów, skarżących i Z. N.. Inwestorzy nie mając zgody współwłaścicieli wystąpili do sądu powszechnego o wydanie upoważnienia na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd i w postępowaniu prowadzonym z udziałem Z. N. uzyskali sądowe zezwolenie na dokonanie takiej czynności (postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] marca 2007 r. [...] i oddalona apelacja skarżących). Zważywszy przedłożenie kompletnego projektu z wymaganymi uzgodnieniami, jego zgodność z przepisami prawa budowlanego i warunkami technicznymi organ architektoniczno – budowlany po sprawdzeniu tej dokumentacji pod względem wymogów z art. 35 ust 1 prawa budowlanego wydał pozwolenie na budowę, zaś organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia i niezgodności planowanej inwestycji z przepisami, co uzasadniało przyjęcie prawidłowości wydanego pozwolenia. Jednakże organ odwoławczy badając sprawę i działając w oparciu o art. 138 § 1 kpa pominął pewne kwestie proceduralne, co stało się podstawą do uchylenia zaskarżonego orzeczenia w wyniku kontroli sądowej. Podkreślić tu należy, że jedynym powodem uchylenia decyzji jest pominięcie przez organ odwoławczy powziętej informacji o śmierci Z. N. – współwłaścicielki nieruchomości. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych decyzja I instancji nie została doręczona jednej ze stron. Zatem należało wyjaśnić szczegółowo, czy w takiej sytuacji, inwestorzy dysponowali prawem do nieruchomości na cele budowlane biorąc pod uwagę fakt, że trzecia współwłaścicielka zmarła, a także wyjaśnić czy prawidłowo był ustalony krąg stron postępowania. Prawidłowe określenie następców prawnych Z. N. ma bowiem istotny wpływ na określenie, czy inwestorzy posiadają prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Dopiero wyjaśnienie tych kwestii pozwoli organowi na podjęcie decyzji merytorycznej. Mając na uwadze powyższe naruszenia art. 7, 77§1 kpa i art. 107§3 a także art. 138§1kpa nakazującego organowi odwoławczemu ponowne rozpatrzenie sprawy w jej całokształcie, zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz 1270). Przy orzekaniu zastosowano art. 152 i 200 powołanej ustawy.