VII SA/Wa 395/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Agnieszka Wilczewska- Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na roboty budowlane postanawia: odrzucić skargę. Ł. M. w dniu 27 stycznia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej D. Sp.j. [...] pozwolenia na roboty budowlane dotyczące drogi wojewódzkiej [...], odcinek [...] obejmujące: rozbudowę istniejącego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny w km [...]. jako dojazd do działki nr [...], jednostka ewidencyjna [...], budowę pasa włączenia od km [...], przebudowę drogi od km [...], remont 5 zjazdów lewostronnych w km [...]; w km [...]. utwardzenie terenu żwirem w km [...] Pismem z dnia 3 marca 2015 r. Ł. M. został wezwany do podpisania skargi, nadesłania 16 odpisów skargi i do uiszczenia wpisu od złożonej skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, niniejsze wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Powodowane to jest tym, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej artykule jest m. in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (w tym skarga - art. 57 § 1 p.p.s.a.) powinno zawierać jej podpis (względnie jej pełnomocnika lub przedstawiciela ustawowego). Przy tym podkreślić należy, że wyjątek od tej zasady wprowadza art. 46 § 4 p.p.s.a., stanowiąc, iż za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Natomiast zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać odpisy, a w przypadku wymienienia w piśmie załączników, także odpisy załączników. Jest to konieczne dla doręczenia ich uczestnikom postępowania. Liczba odpisów uzależniona jest od liczby osób uczestniczących w postępowaniu. Obowiązek dostarczenia kopii pisma ciąży na wnioskodawcy, którego wezwano do uzupełnienia braku formalnego w zakreślonym terminie i pod stosownym rygorem. Niedostarczenie kopii pisma uniemożliwia Sądowi doręczenie jego uczestnikowi, który posiada uprawnienia do wypowiadania się w sprawie, również na temat stanowiska zajętego przez skarżącego w złożonym piśmie (skardze). Niespełnienie warunku formalnego powoduje zatem niemożność uzyskania stanowiska innych stron, co z kolei łamie zasadę równości stron w postępowaniu przed Sądem. Stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Pismem z dnia 3 marca 2015 r., doręczonym w dniu 11 marca 2015 r., przesłano do Ł. M. odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi oraz wezwano do podpisania skargi i nadesłania 16 egzemplarzy odpisów skargi, również zakreślając siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że do dnia 30 kwietnia 2015 r. nie stwierdzono, aby skarżący uiścił wpis sądowy. Z akt sądowych wynika, że nie uzupełniono również pozostałych braków formalnych skargi. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.