VII SA/Wa 398/12

Sygnatura akt VII SA/Wa 398/12 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2012 r. Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. w sprawie VII SA/Wa 398/12 ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. złożyła na formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Argumentując wniosek Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wskazała, że posiada środki pieniężne tylko na bieżącą działalność pochodzące z zaliczek właścicieli lokali. Dodała że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, która mogłaby przynieść dochody. Z formularza PPPr wynika, że Wspólnota posiada na dwóch kontach 8 786,25 i 6 628,17 zł., natomiast za zeszły rok poniosła stratę w wysokości 36 083,37 zł. Do wniosku zostało załączone sprawozdanie finansowe na dzień 31 grudnia 2011 r. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona może być zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych tylko wyjątkowo. Przyznanie prawa pomocy jest odstępstwem od zasady ponoszenia przez stronę kosztów zainicjowanego postępowania. W efekcie prowadzi do przerzucenia kosztów postępowania na ogół społeczeństwa, w związku z czym może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych - gdy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 cyt. ustawy. Przerzucanie ciężaru funkcjonowania Wspólnoty Mieszkaniowej na społeczeństwo i Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność Wspólnoty zostaje finansowana ze środków publicznych. W niniejszej sprawie analizując złożony wniosek trudno mówić by Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. znajdowała się w sytuacji, w której nie ma środków na prowadzenie sprawy sądowej, skoro posiada na dwóch kontach ponad 15 tys. zł. Należy również zaznaczyć, że nawet jeżeli kwota ta zgodnie z podjętymi uchwałami wspólnoty nie może być przeznaczona na inne cele np. finansowanie sprawy sądowej, to Wspólnota powinna podjąć odpowiednią uchwałę w celu zabezpieczenia tych wydatków. W tym stanie rzeczy należy wskazać, że Wspólnota nie wykorzystała wszystkich możliwości dla zabezpieczenia finansowego prowadzonych spraw i brak jest podstaw do przyznania skarżącej Wspólnocie prawa pomocy, skoro Wspólnota nie wykazała, że nie posiada środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.