VII SA/Wa 398/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi J.S. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały o powołaniu komisji lekarskiej dla oceny zdolności do wykonywania zawodu lekarza postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W skardze z dnia 7 stycznia 2013 r. J.S. reprezentowany przez adw. E.K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją uchwały organu I instancji. Powyższą uchwałą organ, po zapoznaniu się z odwołaniem J.S., utrzymał w mocy uchwałę [...] Rady Lekarskiej we [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...], zmieniającą uchwałę własną z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] dotyczącą powołania Komisji Lekarskiej dla oceny zdolności do wykonywania zawodu przez lekarza J.S. gdzie sformułowanie: Przewodnicząca K.K. zastąpiono słowami: Przewodniczący J.C., pozostałe postanowienia uchwały nie uległy zmianie. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej uchwały spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004 niepubl.). Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu będzie więc jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 ww. ustawy. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004 niepubl.). W niniejszej sprawie skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały, a co za tym idzie nie wskazał okoliczności, które mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, charakter sprawy przemawia zaś za odmową wstrzymania wykonania uchwały do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Sąd. Trzeba przy tym pamiętać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy, zaś Sąd na tym etapie postępowania nie bada zasadności samej skargi a jedynie zasadność i motywy wniosku o wstrzymanie wykonania. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.