VII SA/Wa 40/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Sędzia WSA Mariola Kowalska, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Skargę oddala Decyzją z dnia [...] września 2005 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia [...] z dnia 22 lipca 2005 r. o wznowienie "postępowania wyjaśniającego z wniosku T..", odmówił wznowienia postępowania w sprawie użytkowanego odcinka drogi krajowej nr 10 [...], na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca - Stowarzyszenie [...], jak również występujące wcześniej T. nie legitymuje się przymiotem strony postępowania, gdyż nie uczestniczyło w postępowaniach w sprawie wydanych w latach 1991-1995 pozwoleń na budowę oraz w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego "Most pod T. na A-1 wraz z dojazdami", udzielonego przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...]. Organ I instancji odniósł się także do postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. znak [...] - dopuszczającego Stowarzyszenie [...] do udziału na prawach strony w postępowaniu w sprawie udzielenia Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych i szczególne korzystanie z wód w związku z planowaną realizacją I etapu Południowej Obwodnicy Miasta T. - wyjaśniając, że wnioskodawca nie nabył na jego podstawie prawa strony w zakończonym wcześniej postępowaniu w sprawie wybudowanego odcinka A-1 pod T.. Stwierdził także, iż zgodnie z dyspozycją art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 lipca 2003 r., stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Wniosek o wszczęcie postępowania wznowieniowego w przedmiotowej sprawie został złożony po wejściu w życie wskazanej nowelizacji (data wpływu: 22 lipca 2005 r.), a zatem stroną w zakończonym postępowaniu jest wyłącznie Dyrekcja Okręgowa Dróg Publicznych [...], reprezentowana przez następcę prawnego - Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyło Stowarzyszenie [...], zarzucając jej niezgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ratyfikowanymi konwencjami międzynarodowymi oraz prawem europejskim. W jego ocenie, zaskarżoną decyzję należy uznać za nieważną na mocy art. 156 k.p.a. oraz naruszającą prawa odwołującego się ze względu na przewlekłość rozpatrywania wniosku, składanego już w 2002 r. Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie użytkowanego odcinka drogi krajowej nr [...], na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie stwierdził, że akta sprawy jednoznacznie wskazują, iż wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu zwykłym zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] udzielającą pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego pn. "Most pod T. na A-1 wraz z dojazdami" oraz nie uczestniczył w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę kwestionowanej inwestycji. Organ odwoławczy dodał, że przy rozpatrzeniu wniosku o wznowienie postępowania złożonego w dniu 22 lipca 2005 r. mają zastosowanie znowelizowane przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, stosownie do których stroną w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor (zgodnie z art. 59 ust. 7 cytowanej ustawy). Wnioskodawca nie jest inwestorem oraz nie wykazał, że posiada interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. do kwestionowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...]. Argumentacja zaprezentowana w odwołaniu nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa, zatem brak jest podstaw prawnych do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie [...] podnosząc, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] jest niezgodna z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ratyfikowanymi konwencjami międzynarodowymi oraz dorobkiem prawnym Unii Europejskiej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, lecz nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie kontroli Sądu podlega decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...], utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie użytkowanego odcinka drogi krajowej nr [...], na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie. Wznowienie postępowania administracyjnego jest nadzwyczajnym trybem postępowania, umożliwiającym ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Przesłanki wznowienia postępowania zostały ściśle określone w art. 145 § 1 k.p.a., jednakże o skuteczności wniesienia wniosku o wznowienie postępowania decyduje nie tylko podanie jednej z uregulowanych we wskazanym przepisie przesłanek oraz dochowanie terminu ustanowionego w art. 148 § 1 k.p.a., ale również spełnienie podstawowego wymogu, jakim jest posiadanie przymiotu strony postępowania. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718) wprowadziła szczególną regulację prawną w stosunku do generalnych zasad postępowania administracyjnego. Zmiany dotyczą problematyki szczególnego ujęcia strony oraz podmiotu na prawach strony. Omawiana nowelizacja Prawa budowlanego przewiduje istotne ograniczenie kręgu podmiotów uprawnionych do występowania w charakterze strony - względem generalnej zasady zawartej w art. 28 k.p.a. - zarówno w postępowaniu zmierzającym do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jak i na etapie ubiegania się o pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, przy czym w przypadku postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie stroną jest, zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, wyłącznie inwestor. Zmiana ta, obowiązująca od dnia 11 lipca 2003 r., wywodzi się z przekonania ustawodawcy, iż nikt poza inwestorem nie posiada interesu prawnego w sprawie użytkowania obiektu budowlanego. Inicjujący przedmiotowe postępowanie wniosek skarżącego stowarzyszenia wpłynął do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] w dniu 22 lipca 2005 r., a zatem w dacie obowiązywania nowelizacji Prawa budowlanego wprowadzonej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718) i z tego względu ocena skuteczności jego wniesienia zależała od posiadania statusu inwestora w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...], przysługującego jedynie Dyrekcji Okręgowej Dróg Publicznych [...]. Z akt sprawy wynika, że skarżące stowarzyszenie nie uczestniczyło w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego "Most pod T. na A-1 wraz z dojazdami", a w dacie wydania kwestionowanej decyzji nawet nie istniało. Zawiadomienie o utworzeniu Stowarzyszenia [...] wpłynęło do Urzędu Miasta T. w dniu 24 kwietnia 2003 r. (po czym podlegało uzupełnieniu w dniach 16 maja 2003 r. i 20 maja 2003 r.), a więc prawie 5 lat po wydaniu kwestionowanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...]. Ponadto, stroną w postępowaniu zakończonym wskazaną decyzją nie było również T. [...], na którego działalność powołało się skarżące stowarzyszenie we wniosku o wznowienie postępowania. Organy administracji obu instancji prawidłowo oceniły, że Stowarzyszenie [...] nie posiadało legitymacji do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego "Most pod T. na A-1 wraz z dojazdami", dlatego też zarówno decyzja organu I instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, jak i decyzja organu odwoławczego odpowiadają prawu. Podnoszone przez skarżące stowarzyszenie zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania, naruszenia Konstytucji RP i konwencji międzynarodowych nie mają wpływu na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, a wobec ogólności tych zarzutów Sąd nie ma obowiązku ustosunkowania się do nich. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), Sąd skargę oddalił.