VII SA/Wa 40/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2009 r. sprawy ze skargi M.- PHUP " R." na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2008r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 - tekst jednolity z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu zażalenia inwestora - PUHP R. M. D., na postanowienie Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. wydane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (znak sprawy: NR. [...]), nakazujące Inwestorowi przedłożenie w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. zaświadczenia wydanego przez Prezydenta K. o zgodności budowanych budynków magazynowych przy ul. [...] w K. z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) - stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że stosownie do postanowień art. 141 § 1 Kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Wskazał, że zarówno przepisy k.p.a., jak też ustawy Prawo budowlane nie przewidują dopuszczalności odrębnego zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, o czym Strona została prawidłowo pouczona przez organ I instancji w treści skarżonego postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 142 Kpa, postanowienie, na które nie służy zażalenie, można zaskarżyć w odwołaniu od decyzji. Zdaniem organu odwoławczego rozpatrzenie zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. i wydanie w tym przedmiocie merytorycznego rozstrzygnięcia byłoby działaniem bez podstawy prawnej, o którym stanowi art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżył do Sądu M. D. wnosząc o jego uchylenie. Strona skarżąca podniosła, że prowadzi działalność usługową polegającą na sezonowej ekspozycji mebli ogrodowych i obiektów małej architektury na działce nr.ewid.gr. [...] przy ul. [...] Nr. [...] w K. Powyższy obszar zgodnie z pismem Urzędu Miasta K. - Wydział Planowania Przestrzennego z dnia 4.11.2008r., znak: [...], położony jest na terenie górniczym, który w.wym. uchwałą został wyłączony z obowiązku sporządzania planu. Ponadto zgodnie z aktualnym wypisem z rejestru gruntów jest to teren zamknięty. Strona wskazała ponadto, że zgodnie z art. 29 ust.1 pkt.25, ustawy Prawo budowlane, na prowadzenie sezonowej ekspozycji mebli ogrodowych i obiektów małej architektury / wg załączonego w aktach sprawy prospektu reklamowego i aktualnych zdjęć fotograficznych/ - nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po wszczęciu postępowania w sprawie samowolnie wybudowanych budynków magazynowych przy ul. [...] w K., postanowieniem z dnia [...] września 2008r. na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. NR 156 poz. 1118 z późniejszymi zmianami) oraz art.123 Kodeksu postępowania administracyjnego- ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. NR 98 poz. 1071 z późniejszymi zmianami) nakazał Inwestorowi przedłożenie w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. zaświadczenia wydanego przez Prezydenta K. o zgodności budowanych budynków magazynowych z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zra.). Od postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zażalenie nie przysługuje. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, jak też ustawy Prawo budowlane nie przewidują dopuszczalności odrębnego zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, o czym strona została prawidłowo pouczona przez organ I instancji w treści skarżonego postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 142 Kpa, postanowienie, na które nie służy zażalenie, można zaskarżyć w odwołaniu od decyzji. W tym stanie prawnym rozpatrzenie przez organ odwoławczy złożonego zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. i wydanie w tym przedmiocie rozstrzygnięcia stanowiłoby działanie bez podstawy prawnej, o którym stanowi art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.