VII SA/Wa 402/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 grudnia 2024 r. znak: DOR.7111.108.2024.AGP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. F. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi A. F. ("skarżący"), pismem z dnia 14 stycznia 2025 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 grudnia 2024 r., znak: DOR.7111.108.2024.AGP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Stosownie do treści wezwania Sądu z dnia 28 lutego 2025 r., zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2025 r., strona skarżąca, została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego - w terminie 7 dni - od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi została odebrana w dniu 5 marca 2025 r. (korespondencję odebrał adresat – A. F. - zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na k. nr 87 akt sądowych sprawy). Termin na uzupełnienie ww. braku upłynął więc w dniu 12 marca 2025 r. Skarżący uzupełnił wprawdzie brak formalny skargi, poprzez wskazanie własnego numeru PESEL, jednakże uczynił to dopiero w dniu 9 kwietnia 2025 r. (tak wynika z daty, znajdującej się na kopercie i umieszczonej tam pieczęci UP Zakopane - k. nr 90 akt sądowych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisami postępowania sądowoadministracyjnego, w szczególności z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), skuteczność wniesienia skargi do Sądu uzależniona jest między innymi od spełnienia wymogu usunięcia braków formalnych skargi. Warunkiem koniecznym, dzięki któremu ocena ww. formalizmu może zostać dokonana w sposób pozytywny jest ocena prawidłowości dochowania terminu, w którym czynność ta miała zostać wykonana oraz poprawność jej wykonania. Przepisy postępowania są w takich przypadkach jednoznaczne i nie dają wyboru Sądowi, więc zgodnie z nimi pisma, w których braki formalne nie zostały uzupełnione lub, które zostały uzupełnione po upływie terminu, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Wedle oceny Sądu, w przedmiotowej sprawie, mamy do czynienia z tego rodzaju przypadkiem. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Korespondencja zawierająca stosowne wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego została uznana przez Sąd za doręczoną skarżącemu w dniu 5 marca 2025 r., co oznacza, że termin do usunięcia ww. braku skargi upłynął w dniu 12 marca 2025 r. Sąd stoi na stanowisku, iż ten sformalizowany środek kontroli działalności administracji publicznej (skarga) zostanie odrzucony w przypadku, gdy strona w ogóle nie uzupełniła braków, jak również i wtedy, gdy braki zostały wprawdzie usunięte, ale nastąpiło to, choćby z uchybieniem wymogom stawianym przez ustawodawcę w tym względzie, np. dotyczącym dochowania terminu. Stan faktyczny w niniejszej sprawie wskazuje, iż skarżący nie zastosował się do przepisów postępowania sądowoadministracyjnego (w tym zarządzenia Przewodniczącego Wydziału), czego wynikiem jest nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. W niniejszym postępowaniu Sąd zbadał, iż wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 5 marca 2025 r., a zatem termin na wykonanie tej czynności upłynął w dniu 12 marca 2025 r. Skarżący uzupełnił wprawdzie brak formalny skargi, poprzez wskazanie własnego numeru PESEL, jednakże uczynił to dopiero w dniu 9 kwietnia 2025 r., nadając w tym właśnie dniu korespondencję ze stosownym pismem informującym o numerze ewidencyjnym PESEL. Powyższe okoliczności, jednoznacznie wskazują zatem, że nie było możliwe zastosowanie się do przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, które umożliwiałoby uznanie skuteczności wniesienia skargi, wobec czego Sąd zachował się stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe względy pod uwagę Sąd uznał, że należy odrzucić skargę i działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od wniesionej skargi, Sąd orzekł w oparciu o art. 232 p.p.s.a.