VII SA/Wa 404/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi D. M. i Z. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie legalności użytkowania hurtowni napojów w budynku gospodarczym na dz. ew. [...] przy ul. [...] w miejscowości [...] gm. [...] do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny sprawy o zniesienie współwłasności nieruchomości. Organ administracji uznał, że rozstrzygnięcie Sądu w kwestii własności (na chwilę obecną jest tylko postanowienie o sposobie korzystania) ma istotne znaczenie w sprawie użytkowania przedmiotowej hurtowni. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania D. i Z. M., postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał, iż postępowanie sądowe o zniesienie współwłasności ma bezpośredni związek ze sprawą legalności użytkowania hurtowni napojów z uwagi na konieczność dokładnego określenia adresata decyzji administracyjnej. Zdaniem organu odwoławczego postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia 9 listopada 2007 r. sygn. akt. I Ns [...] zabezpieczające roszczenie uczestników postępowania A. i A. małż. M. jest również wiążące dla organów nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi D.y i Z. małż. M., wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 731/08 uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wniesionej przez A. M., wyrokiem z dnia17 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 19664/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny , która na podstawie art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270 z późn zm ) wiąże sąd rozpoznający sprawę ponownie należy stwierdzić, że zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się przed sądem cywilnym postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości jest w pełni uzasadnione. Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że " bez wyjścia z tej współwłasności, nie można rozpoznać przedmiotowego postępowania, bowiem uczestniczka A. M. nie jest w stanie wykazać, iż posiada zgodę wszystkich współwłaścicieli na użytkowanie budynku gospodarczego jako hurtowni. Taki obowiązek zaś zawiera postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] października 2007 r.. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego organ nadzoru budowlanego zobligowany był zawiesić postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o zniesienie współwłasności z uwagi na wiążące postanowienie zabezpieczające wydane przez Sąd Rejonowy w sprawie zainicjowanej przez małż. D. i Z. M. o zniesienie współwłasności. Przedmiotowe postanowienie zaopatrzone w klauzulę natychmiastowej wykonalności reguluje kwestię użytkowania przez A. M.k budynku gospodarczego jako hurtowni na czas trwania postępowania sądowego i zgodnie z klauzulą jest wiążące wobec wszystkich urzędów i osób, których może dotyczyć. Z tych względów skarga nie mogła być uwzględniona i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd skargę oddalił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust 3 i § 13 ust 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.