VII SA/Wa 404/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi JJ, BJ i JJ na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "organ" lub "GINB") postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. działając na podstawie art. 156 § 1 oraz art. 158 § 1 w związku z art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej jako "Kpa"), po rozpatrzeniu wniosku adwokata JJ oraz BJ i JJ (reprezentowanych przez adwokata JJ) o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WINB") z dnia [...] lipca 2015 r. oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej jako "PINB") z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., WINB utrzymał w mocy postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r., którym nałożono na BJ, JJ i JJ grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000,00 zł. Adwokat JJ działający w imieniu własnym oraz w imieniu BJ i JJ wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. i postanowienia PINB z dnia [...] listopada 2013 r. GINB wyjaśnił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena, pod kątem zaistnienia przesłanek z art. 156 § 1 Kpa, postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r., utrzymującego w mocy postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r., w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] decyzją z dnia [...] września 1994 r. MJ zamurowanie trzech sztuk otworów okiennych wykonanych w ścianie budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w [...], zlokalizowanej po granicy z działką HK, w terminie do dnia 31 grudnia 1994 r. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji. PINB pismem z dnia 14 marca 1995 r. wezwał MJ do wykonania obowiązku nałożonego ww. decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]. Pismem z dnia 22 października 2013 r. PINB wezwał następców prawnych MJ, tj. BJ, JJ i JJ do wykonania obowiązku nałożonego ww. decyzją z dnia [...] września 1994 r. Wobec niewykonania obowiązku nałożonego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...], PINB wystawił tytuły wykonawcze z dnia [...] listopada 2013 r. skierowane do BJ, JJ i JJ. Następnie PINB działając na podstawie art. 2 § 1 pkt 1, art. 64a § 1 pkt 1, art. 119 § 1, art. 120, art. 121 § 2 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r., nałożył na ww. osoby grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000,00 zł oraz nałożył obowiązek wniesienia opłaty egzekucyjnej w wysokości 68,00 zł. Postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r. zostało utrzymane w mocy postanowieniem WINB z dnia [...] lipca 2015 r. Postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r. nakładające na ww. osoby grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000,00 zł zostało wydane po doręczeniu im upomnienia z dnia 22 października 2013 r. oraz wystawieniu tytułów wykonawczych z dnia [...] listopada 2013 r. Zachowane zatem zostały wszystkie wymogi dotyczące wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wysokość nałożonej grzywny została wyliczona w oparciu o art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Następnie organ wskazał, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (postanowienia) nie otwiera możliwości ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Ma to znaczenie prawne dla oceny dopuszczalności prowadzenia nowych dowodów w sprawie. W postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej nie jest też dopuszczone prowadzenie nowych dowodów. Odnosząc się zaś do zarzutów zawartych we wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. organ wskazał, że dotyczą one decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1994 r., która jest ostateczna w administracyjnym toku postępowania i podlega wykonaniu. Wyjaśnił przy tym, że postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności postanowienia jest postępowaniem nadzwyczajnym i służy jedynie wyeliminowaniu z obrotu prawnego rozstrzygnięć, które są ewidentnie sprzeczne z przepisami prawa. Taka sytuacja nie wystąpiła w rozpatrywanej sprawie, dlatego też należało odmówić stwierdzenia nieważności postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymującego w mocy postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie nałożenia grzywny. Ww. postanowienie nie wypełnia bowiem żadnej z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 Kpa skutkujących stwierdzeniem nieważności - nie narusza przepisów o właściwości, nie dotyczy sprawy rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym, zostało skierowane do stron postępowania, nie zawiera wady powodującej jego nieważność z mocy prawa, zaś jego wykonanie nie wywoła czynu zagrożonego karą. Postanowienie te nie było ponadto niewykonalne w dniu jego wydania, zaś jego wydanie nie wypełnia przesłania rażącego naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] października 2015 r. adwokat JJ, działający w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik BJ i JJ złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. GINB postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 Kpa po rozpatrzeniu ww. wniosku utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2016 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podtrzymał co do zasady swoją dotychczasową argumentację. Podkreślił, że postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. zostało wydane w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, jakim jest stwierdzenie nieważności. Instytucja ta służy wzruszeniu i wyeliminowaniu z obrotu prawnego aktu dotkniętego kwalifikowanymi wadami prawnymi wymienionymi enumeratywnie w art. 156 § 1 pkt 1-7 Kpa. Odnosząc się zaś do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. wskazał, że dotyczą one przede wszystkim prawidłowości decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1994 r. i wykraczają poza zakres niniejszego postępowania. Wyjaśnił, że w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności organ orzekający ogranicza się jedynie do poszukiwania uchybień i wadliwości, tak proceduralnych, jak i dotyczących prawa materialnego. Postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności postanowienia jest postępowaniem nadzwyczajnym i służy jedynie wyeliminowaniu z obrotu prawnego rozstrzygnięć, które są ewidentnie sprzeczne z przepisami prawa. Taka sytuacja nie wystąpiła w rozpatrywanej sprawie i GINB zobligowany jest do utrzymania w mocy własnego postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. Dodatkowo organ wskazał, że zasadnym było wydanie przez GINB postanowienia z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymującego w mocy postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r. z uwagi na fakt, że weryfikowane postanowienie wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., nie jest dotknięte wadą nieważności z art. 156 § 1 Kpa. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. adwokat JJ, BJ i JJ reprezentowani przez adwokata JJ (dalej jako "skarżący") wnieśli skargę do sądu administracyjnego na postanowienie organu z dnia z [...] lutego 2016 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili rażące naruszenie: a) art. 61a w związku z art. 156 Kpa, bowiem uwadze GINB uszło, iż: - WINB nie dokonał analizy ani decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] września 1994 r. ani postanowienia PINB z [...] listopada 2013 r. w aspekcie nieważności postępowania; - WINB nie odniósł się do zarzutów podniesionych we wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny z [...] lipca 2015 r. (brak ustosunkowania się do zarzutów, brak rozpoznania wniosków); - WINB błędnie odwołał się do swej decyzji z [...] kwietnia 2015 r., która ewidentnie obarczona była wadami zarzucanymi przez skarżących (brak zbadania zaskarżonego postanowienia PINB w aspekcie nieważności); tym samym WINB nie zrealizował swoich ustawowych obowiązków w ramach postępowania nieważnościowego; - WINB w ogóle nie brał pod uwagę unieważnienia postanowienia PINB o nałożeniu grzywny z [...] listopada 2013 r. (art. 159 Kpa); b) art. 61a w zw. z art. 107 Kpa, bowiem: - uwadze GINB uszło, że WINB w uzasadnieniu swojego postanowienia nie wyjaśnił dlaczego uznał, że zachodzi in concreto "inna uzasadniona przyczyna" w rozumieniu art. 61a Kpa, w aspekcie ewidentnych uchybień; w efekcie nie wiadomo dlaczego WINB odstąpił od oceny ewidentnie wadliwej decyzji oraz zaskarżonego postanowienia, które było z nią nierozerwalnie powiązane, która nigdy kompleksowej ocenie nie była uprzednio poddana. - GINB w uzasadnieniu swojego postanowienia nie wyjaśnił dlaczego uznał, że zachodzi in concreto "inna uzasadniona przyczyna" w rozumieniu art. 61a Kpa, w aspekcie ewidentnych uchybień, które wskazano w zarzutach sformułowanych przez skarżących; w efekcie nie wiadomo dlaczego GINB odstąpił od oceny ewidentnie wadliwej decyzji jak i będącego jej implikacją która nigdy kompleksowej ocenie nie była uprzednio poddana. - GINB, podobnie jak uprzednio WINB nie dopełnił obowiązku ustosunkowania się do wszystkich podniesionych w wniosku zarzutów, zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 Kpa, co czyni kontrolę administracyjną - czysto iluzoryczną; c) art. 156 Kpa § 1, ponieważ wbrew ocenie GINB, organ administracji nie jest związany zarzutami zawartymi we wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji i jeśli nawet uważa, że podniesione przez wnioskodawcę zarzuty są niezasadne, to musi zbadać z urzędu, czy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta chociażby jedną z wad określonych w art. 156 § 1. Skoro zaś nie doszło do zbadania z urzędu, czy odnośne decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] i postanowienie PINB nie są dotknięte chociażby jedną z wad określonych w art. 156 § 1 Kpa - to tym samym nie doszło do ich zbadania w ramach postępowania nieważnościowego. Co za tym idzie art. 61 a Kpa nie ma tutaj zastosowania. d) art. 61 a w związku z art. 156 i art. 75 Kpa, bowiem uwadze GINB uszło (podobnie jak uprzednio uszło to uwadze WINB), że w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji/postanowienia organ (GINB/WINB) wcale nie jest zwolniony z obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego z zastosowaniem środków dowodowych, o których mowa w art. 75 § 1 Kpa. Rolą organu administracji, w każdym stadium postępowania, jest dążyć do uzyskania najszerszych, możliwych informacji pozwalających na zgodne z prawem rozstrzygnięcie wniosku strony. Powyższe nabiera to szczególnie doniosłego znaczenia ponieważ skarżący, obok innych zarzutów, wskazywali np., że nie mogliby wykonać decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z przyczyn obiektywnych (brak dostępu do ściany budynku i brak zgody sąsiada na wejście na jego grunt); e) art. 61 a w zw. z art. 156 Kpa ponieważ GINB nie wziął pod uwagę i nie odniósł się do tego, że uprzednio WINB w swej decyzji z [...] kwietnia 2015 r., w ogóle nie analizował decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] września 1994 r. oraz postanowienia PINB z [...] listopada 2013 r. w aspekcie zarzutów nieważności postępowania, o których mowa we wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji z wnioskiem o wstrzymanie wykonalności postanowienia o nałożeniu grzywny z [...] lipca 2015 r.; w rezultacie WINB uniemożliwił weryfikację decyzji i postanowienia, które nigdy takiej weryfikacji nie były poddane, zaś jej rażące wadliwości są widoczne na pierwszy rzut oka, z kolei GINB taki stan rzeczy usankcjonował i zaaprobował; f) art. 61 a w zw. z art. 156 Kpa w zw. z art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 r., skoro GINB (podobnie jak uprzednio w WINB) zaakceptował i usankcjonował nakazanie zamurowania otworów okiennych, w decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...], z ewidentnym pominięciem procedury legalizacyjnej o której mowa w art. 36, art. 37 w zw. z art. 40 oraz 54 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 229), co miało dla sprawy istotne znaczenie ponieważ postanowienie PINB z [...] listopada 2013 r. było następstwem procesowym ww. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]; ergo wystąpił tutaj efekt przeniesienia; g) art. 7 w zw. z art. 8-9 i art. 80 i 81 oraz 107 Kpa, bowiem organ pominął, że odmowa unieważnienia postanowienia (a de facto odmowa choćby zbadania zaskarżonego postanowienia pod kątem nieważności) godzi in concreto w słuszny interes strony skoro wykonanie przedmiotowej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] i jej procesowych implikacji powodowałyby niemożliwe do odwrócenia skutki, w postaci odcięcia obiektu mieszkalnego od światła dziennego i wentylacji oraz przekreśliłyby jego funkcję użytkową. Rzecz jasna organ winien brać pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, a w tym i to, że postanowienie o nałożeniu grzywny jest następstwem wadliwej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]. Skarżący wnieśli o: a) stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia GINB z [...] lutego 2016 r. oraz poprzedzającego go postanowienia WINB z [...] września 2015 r.; ewentualnie: b) uchylenie zaskarżonego postanowienia GINB z [...] lutego 2016 r., ze wskazaniem na: - wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] września 1994 r. oraz stwierdzenie nieważności postanowienia PINB o nałożeniu grzywny z [...] listopada 2013 r. - wstrzymanie wykonania decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] września 1994 r., oraz postanowienia PINB o nałożeniu grzywny z [...] listopada 2013 r., (art. 159 Kpa) oraz zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu uproszczonym zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem skargi jest postanowienie GINB jako organu nadzoru utrzymujące w mocy jego własne postanowienie o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r., utrzymującego z kolei w mocy postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r., nakładające na skarżących grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000,00 zł. Mając na uwadze ww. przepisy oraz kryteria kontroli sądowej stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organ rozpatrując wniosek o stwierdzenie nieważności ww. postanowień nie naruszył bowiem prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że określone w art. 156 § 1 Kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego, stanowiącym wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 § 1 Kpa. Przedmiotem tego postępowania jest wyłącznie ocena, czy kontrolowana decyzja dotknięta jest jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 Kpa, a której wystąpienie powoduje konieczność wyeliminowania takiej decyzji ze skutkiem ex tunc. Podkreślić trzeba, że organ administracji publicznej orzekający w tym nadzwyczajnym trybie, posiada jedynie uprawnienia kasacyjne, tzn. rozstrzyga tylko i wyłącznie w kwestii istnienia bądź nieistnienia przesłanek z art. 156 § 1 Kpa, nie rozstrzyga zaś o istocie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Organ nadzoru, dokonując oceny czy zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 Kpa, uwzględnia stan faktyczny i prawny z daty wydania kontrolowanej decyzji (postanowienia). Ponadto należy wskazać, że organ nadzorczy działając w omawianym trybie, niezależnie od podniesionych przez wnioskodawcę okoliczności ma obowiązek zbadać, czy zaistniała któraś z pozytywnych przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 Kpa oraz czy nie zachodzi jedna z negatywnych przesłanek wymienionych w art. 156 § 2 Kpa. Wypada przypomnieć, że zgodnie z art. 156 § 1 Kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: 1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną 4) została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie, 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą. 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Na podstawie art. 126 Kpa powyższe należy odpowiednio odnieść do postanowień. Zgodzić się należy z organem, że zarzuty skarżących zawarte we wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. dotyczą de facto decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] września 1994 r., która jest ostateczna w administracyjnym toku postępowania i podlega wykonaniu. Przedmiotowe zarzuty nie dotyczą zaś postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. oraz PINB z dnia [...] listopada 2013 r., a jako takie wykraczają poza zakres niniejszego postępowania. W postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności organ orzekający ogranicza się jedynie do poszukiwania uchybień i wadliwości, tak proceduralnych, jak i dotyczących prawa materialnego. Postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności postanowienia jest postępowaniem nadzwyczajnym i służy jedynie wyeliminowaniu z obrotu prawnego rozstrzygnięć, które są ewidentnie sprzeczne z przepisami prawa. Taka sytuacja nie wystąpiła zaś w rozpatrywanej sprawie, dlatego też organ prawidłowo odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia WINB z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymującego w mocy postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie nałożenia na skarżących grzywny. W ocenie Sądu, przyznać należy rację organowi, że postanowienie WINB z dnia [...] lipca 2015 r. nie wypełnia żadnej z ww. przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 Kpa skutkujących stwierdzeniem nieważności. Ww. postanowienie nie narusza bowiem przepisów o właściwości, nie dotyczy sprawy rozstrzygniętej innym postanowieniem ostatecznym, zostało skierowane do stron postępowania, nie zawiera wady powodującej jego nieważność z mocy prawa, zaś jego wykonanie nie wywoła czynu zagrożonego karą. Postanowienie to nie było ponadto niewykonalne w dniu jego wydania, zaś jego wydanie nie wypełnia przesłania rażącego naruszenia prawa. Przedmiotowe postanowienie utrzymało w mocy postanowienie PINB z dnia [...] listopada 2013 r. nakładające na skarżących grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000,00 zł, które to zostało wydane po doręczeniu upomnienia oraz wystawieniu tytułów wykonawczych. Tym samym, zachowane zatem zostały wszystkie wymogi dotyczące wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Również wysokość nałożonej grzywny została prawidłowo wyliczona w oparciu o art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Okoliczności podnoszone przez skarżących związane z zasadnością orzeczenia nakazu rozbiórki nie podlegają zaś badaniu w postępowaniu egzekucyjnym i nie mogą stanowić argumentów przemawiających przeciwko nałożeniu grzywny. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.