VII SA/Wa 408/08

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2008r. po rozpoznaniu wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać B. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 30 kwietnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. S., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozpoznano wniosek skarżącego tylko w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.282 złotych miesięcznie. Na powyższą kwotę składa się dochód wnioskodawcy otrzymywany z tytułu przyznanego zasiłku dla osób bezrobotnych w wysokości 646,00 złotych oraz dochód wnioskodawczyni w wysokości 636,00 złotych. Skarżący zakreślił w formularzu, że posiada dom o pow. 57 m². Wnioskodawca podkreślił, że jest osobą schorowaną. Do wniosku załączył opinię o stanie zdrowia oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego. Mając na względzie powyższe, a w szczególności wysokość uzyskiwanych dochodów przez wnioskodawcę i jego małżonkę uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.