VII SA/Wa 408/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...], na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej k.p.a.) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w M., odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie wyznaczono nowy termin "do dnia 31 lipca 2015 r.", a w pozostałym zakresie utrzymano w mocy ww. decyzję organu I instancji. Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w M.. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w M., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania może być wydane tylko w przypadkach, gdy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w sprawie, gdy podanie o wznowienie zostało wniesione po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. lub gdy skarga o wznowienie została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 145a § 2 k.p.a., art. 145b § 2 k.p.a., albo gdy w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia, określonych w art. 145 § 1, 145a i 145b k.p.a. Dalej, organ wskazał, że Wspólnota Mieszkaniowa [...] w M. pismem z dnia 13 lipca 2015 r. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. W rozpatrywanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z dnia [...] września 2013 r. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w M. usunięcie, w terminie do dnia 31 lipca 2014 r., stwierdzonych nieprawidłowości konstrukcji uszczelnienia dylatacji przy budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w M. (działka nr [...]) oraz spowodowanego nieszczelnością zagrzybienia lokalu mieszkalnego nr [...], poprzez: 1) usunięcie pozostałości uszczelnienia dylatacji, 2) odkrycie zdylatowanej przestrzeni w całym przekroju budynku i pozostawienie jej do swobodnego przemieszczenia się powietrza w celu eliminacji pozostałości zawilgocenia, 3) zamknięcie przestrzeni pomiędzy dwoma granicznymi ze sobą segmentami budynku, poprzez wtłoczenie na głębokość około 1 metra na całej wysokości budynku piany niskoprężnej stanowiącej izolację przeciwwodną jak i termiczną, 4) zamknięcie zabezpieczonej przegrody specjalnym elastycznym profilem zatopionym po jednej i drugiej stronie segmentu budynku w kleju do systemów ociepleń z włóknem zbrojonym, 5) wykończenie estetyczne warstwy klejowej tynkiem strukturalnym pod kolor elewacji, 6) w celu uniknięcia przenikania wód po topniejącym śniegu należy także zamknąć dylatację od strony połaci dachu; Po wykonaniu wskazanych robót, celem usunięcia zagrzybienia lokalu nr [...] należało: 1) zbić tynki, na których widoczne są zagrzybienia, z uwzględnieniem 30 cm marginesu, 2) przesmarować zdrapane miejsca środkiem do odgrzybiania, 3) wyrównać tynki i pomalować ścianę farbą paro-przepuszczalną, 4) przeprowadzić ozonowanie mieszkania w celu dezynfekcji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w M., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2013 r. w części dotyczącej terminu i w tym zakresie wyznaczył nowy termin do dnia 31 lipca 2015 r., a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy ww. decyzję organu powiatowego. Organ II instancji zaznaczył, że stosownie do art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. We wniosku o wznowienie postępowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w M. wskazano, że "nowe okoliczności faktyczne, na które powołuje się Wnioskodawca, wynikają z informacji uzyskanych po przystąpieniu do wykonania decyzji od realizującego prace mgr inż. M. S. posiadającego uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Mgr inż. M. S., prowadzący przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowo-Usługowe "[...]" poinformował Wnioskodawcę pismem z dnia 06.07.2015 r., iż w związku ze zleceniem remontu dylatacji z dnia 01.07.2015 r. wykonał w dniu 04.07.2015 r. odkrywkę ww. dylatacji na ścianie wschodniej celem przygotowania do wykonania zlecenia. Po demontażu części ocieplenia w miejscu dylatacji stwierdził: 1. Dylatowana przestrzeń pomiędzy kolejnymi segmentami wypełniona jest ściśle styropianem EPS gr. 2 cm., 2. Brak oznak zawilgocenia i zamakania. 3. Bezpośrednia strefa występowania dylatacji, szerokości ok. 15 cm wypełnia w sposób ciągły i jednolity piana niskoprężna w postaci warstwy na murze konstrukcyjnym o gr. ok. 1,5 cm. 4. Szczelina dylatacyjna zamknięta 2 listwami narożnikowymi z profili aluminiowych zamontowanych równolegle w odstępie ok. 1 cm, wypełniona pianą niskoprężną i zabezpieczona od zewnątrz warstwą silikonu dekarskiego. W związku z powyższym stwierdził, że brak jest podstaw techniczno- ekonomicznych do realizacji powyższego zlecenia. W ocenie organu, z powyższego wynikało, że wnioskodawca za nowe okoliczności faktyczne uznał rzeczywisty sposób wykonania szczeliny dylatacyjnej (wypełnienie 2 cm styropianem, zabezpieczenie szczeliny profilami aluminiowymi wraz z wypełnieniem miejsca występowania szczeliny pianą niskoprężną, zabezpieczenie dylatacji od zewnątrz warstwą silikonu dekarskiego), której dotyczyły nakazy zawarte w decyzji organu powiatowego z dnia [...] września 2013 r. Organ odwoławczy zauważył, że w skardze z dnia 25 września 2014 r. Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w M., reprezentowanej przez adwokata M. K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., wskazano, że "z zebranego materiału wynika, iż dylatacja była zabezpieczona taśmą systemową "elastic" montowaną pod ociepleniem, będącą barierą dla wody deszczowej oraz wdmuchiwania powietrza z zewnątrz, nadto sama dylatacja była wykonywana przez wstawienie przekładek ze styropianu na grubości 2 cm - co uniemożliwia przedmuchiwanie zimnego powietrza wewnątrz dylatacji i wykraplanie wody", jak również, że "zalecenie, aby wyciąć uszczelnienie dylatacji, wydłubać styropian i jej wentylacje są oczywiście błędne". Mając na uwadze powyższe organ uznał, że wiedzę zarówno o istnieniu styropianu grubości 2 cm wewnątrz przedmiotowej szczeliny dylatacyjnej, jak i o sposobie zabezpieczenia tej szczeliny od zewnątrz (wypełnienie pianą niskoprężną oraz zasilikonowanie) Wspólnota Mieszkaniowa [...] w M. posiadała znacznie wcześniej (od dnia 25 września 2014 r. - złożenie skargi do WSA w Krakowie), niż kiedy wystąpiła z wnioskiem (z dnia 13 lipca 2015 r.) o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. Organ odwoławczy stwierdził, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., zasadnie odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., z uwagi na uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, organ stwierdził, że w świetle poczynionych ustaleń pozostają one bez wpływu na zasadność niniejszego rozstrzygnięcia. Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w M., wnosząc o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji, jak również o przeprowadzenie dowodu z informacji technicznej z dnia 27 stycznia 2016 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że okoliczności, które zostały wskazane we wniosku o wznowienie postępowania pojawiły się dopiero po dokonaniu odkrywki przez specjalistyczną firmę kierowaną przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Wcześniejsza wiedza, jaką dysponowała Wspólnota nie opierała się na odkrywkach, lecz na domniemanej wiedzy i treści projektu budowlanego. Nie znała natomiast stanu faktycznego dylatacji, który ujawnił się dopiero po dokonaniu odkrywki. Do tej pory Wspólnota była przekonana o jej dobrym stanie biorąc pod uwagę, że została ona wykonana zgodnie z projektem przez wyspecjalizowanego wykonawcę. To Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego od samego początku forsował tezę o katastrofalnym stanie szczeliny dylatacyjnej. W konsekwencji działań organu powiatowego wykonane zostały prace polegające na zapianowaniu i zasilikonowaniu szczeliny, przy czym prace te w żaden sposób nie zwiększyły wiedzy wnioskodawcy na temat stanu samej dylatacji, ponieważ nie były związane z jej odkryciem. Od samego początku postępowania Wspólnota Mieszkaniowa stała na stanowisku, że dylatacja jest w należytym stanie technicznym, jednakże dopiero po dokonaniu odkrywki okazało się jak jest naprawdę. Co istotne, stwierdzenie zawarte w skardze pełnomocnika skarżącego z dnia 25 września 2014 r. "sama dylatacja była wykonywana przez wstawienie przekładek ze styropianu na grubości 2 cm (...) zalecenie, aby wyciąć uszczelnienie dylatacji, wydłubać styropian i jej wentylacja są oczywiście błędne", jest odzwierciedleniem treści projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] września 2006 r., w którym widnieje na stronie 3 opisu technicznego zapis: "dylatacje konstrukcyjne: (...) Szerokość szczelin wentylacyjnych wynosi 2 cm. Dylatacje pionowe pomiędzy płytami fundamentowymi i ścianami segmentów zabezpieczyć powierzchniowo taśmami dylatacyjnymi ELASTIC. Szczeliny dylatacyjne pomiędzy ścianami należy wypełnić styropianem M-20 gr. 2 cm". Z kolei oświadczenie złożone podczas kontroli w dniu 8 sierpnia 2013 r., iż "w miesiącu czerwcu 2013 roku szczelina dylatacyjna na około 20 cm w głąb od lica muru została zapiankowana, a następnie od zewnątrz zasilikowana", jest konsekwencją nakazanych Wspólnocie prac przez organ powiatowy. Ustalenia zaś poczynione w trakcie odkrywki dylatacji 4 lipca 2015 r. wykraczają znacząco poza zakres wiedzy wyznaczony ww. oświadczeniami. Strona podniosła, że na etapie wydania decyzji wykonywane były jedynie ekspertyzy, lecz bez dokonania jakichkolwiek odkrywek, które by pozwoliły na stwierdzenie stanu technicznego budynku oraz samej dylatacji. W chwili obecnej, po rozpoczęciu prac objętych decyzją wyszły na jaw okoliczności, z których wynika, że nakazane prace są bezcelowe. Organ nadzoru budowlanego wydający decyzję nie wiedział o nowych okolicznościach, ponieważ oparł się na ekspertyzach dokonanych wyłącznie na podstawie przypuszczeń ich autorów. Z opracowań tych nie wynika, aby czynione były jakiekolwiek odkrywki ujawniające stan techniczny budynku oraz dylatacji. Sam organ również nie przeprowadzał żadnego postępowania wyjaśniającego w tym zakresie i nie zlecał wykonania ani dodatkowych opracowań, ani inwentaryzacji stanu istniejącego, ani opinii biegłego na podstawie stosownych odkrywek. Nie mógł zatem wiedzieć o tym, że ekspertyzy stanowiące podstawę wydania decyzji pozostają w sprzeczności z założonym przez ich autorów stanem technicznym obiektu budowlanego i jego dylatacji, który jest odmienny od przyjętego w ekspertyzach. Nowe okoliczności faktyczne wskazują na to, że wnioski ekspertyz, na których oparł się organ są błędne, ponieważ ujawniony po rozpoczęciu prac nakazanych ostateczną decyzją stan techniczny obiektu budowlanego jest należyty. Co więcej, z pisma z dnia 8 maja 2015 r. wynika również, że nie ma zagrożenia przecieków połaci dachowej w okolicy dylatacji budynku. Nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji ostatecznej, podważają ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przy wydaniu decyzji i mają wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Skarżąca zarzuciła Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, iż nie odniósł się do kluczowej okoliczności, jaką jest stwierdzony w czasie odkrywki w lipcu 2015 r. brak oznak zawilgocenia i zamakania ściany od strony zewnętrznej, czyli pomiędzy murem a jego ociepleniem (dylatacja). Istotne jest to, że nakazane zostały roboty budowlane mające na celu usunięcie negatywnego skutku w postaci zawilgocenia ścian lokalu. Ekspertyzy, na podstawie których stwierdzono zawilgocenie w lokalu - jak z nich wynika - nie opierały się na żadnych odkrywkach, lecz domniemaniach opartych na wiedzy, lecz bez wiedzy na temat faktycznego stanu technicznego dylatacji i ściany od strony zewnętrznej. Ów stan ujawnił się dopiero po przystąpieniu do robót tj. w lipcu 2015 r. Wówczas okazało się, że ściana, która od wewnątrz w lokalu ma być zawilgocona, od zewnątrz nie okazuje żadnych oznak zawilgocenia i zamakania. O okoliczności tej nie wiedziały ani organy w postępowaniu zwyczajnym, ani strony, ani biegli. Jest to więc okoliczność nowa. W ocenie skarżącej oczywistym jest, że skoro przyczyną zawilgocenia ściany od strony wewnętrznej ma być zły stan ocieplenia tej ściany od strony zewnętrznej, to również od strony zewnętrznej ta ściana musi być zawilgocona. Potwierdza to dowód załączony do niniejszej skargi. W przedłożonej informacji technicznej z dnia 27 stycznia 2016 r. sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane zostały wymienione przyczyny zawilgocenia ścian przydylatacyjnych na powierzchni wewnętrznej. Jednocześnie wynika z niej, że na podstawie samych skutków w postaci zwilgocenia ścian wewnętrznych nie można jednoznacznie określić przyczyny takiego stanu rzeczy. Dopiero dokonanie odkrywki i zmierzenie zawilgocenia i temperatury ścian w dylatacji pozwala na stwierdzenie, że zły stan dylatacji jest przyczyną zawilgocenia. Twierdzenie powyższe powinno zostać bądź potwierdzone, bądź zdementowane w postępowaniu wznowieniowym bowiem niniejszy etap postępowania nie pozwala na rozstrzygnięcie tej okoliczności. Wspólnota stwierdziła, że skoro wykonawca do prac przystąpił w dniu 4 lipca 2015 r. i dokonał odkrywkę, złożenie wniosku w dniu 13 lipca 2015 r. pozwala na zachowanie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wadliwości wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa (zob. W. Dawidowicz: Ogólne postępowanie administracyjne. Zarys systemu. Warszawa 1962, s. 230; W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne. Zarys wykładu. Warszawa 1983, s. 242). Procedura tego nadzwyczajnego trybu wzruszania decyzji ostatecznych określona została przepisami art. 145 – 152 k.p.a. Z regulacji tych wynika, że wstępna faza postępowania wznowieniowego, poprzedzająca postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia postępowania, polega na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania, do których należy m.in. zachowanie terminu do wystąpienia z podaniem o wznowienie. Termin ten został przez ustawodawcę określony w art. 148 k.p.a., który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu), biegnie natomiast od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). W niniejszej sprawie jako przesłankę wznowienia postępowania Wspólnota wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W ocenie strony nowe okoliczności faktyczne, wynikają z informacji uzyskanych po przystąpieniu do wykonania decyzji od realizującego prace mgr inż. M. S. posiadającego uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Ww. poinformował wnioskodawcę pismem z dnia 6 lipca 2015 r., że w związku ze zleceniem remontu dylatacji z dnia 1 lipca 2015 r. wykonał w dniu 4 lipca 2015 r. odkrywkę ww. dylatacji na ścianie wschodniej celem przygotowania do wykonania zlecenia. Po demontażu części ocieplenia w miejscu dylatacji stwierdzono: 1) Dylatowana przestrzeń pomiędzy kolejnymi segmentami wypełniona jest ściśle styropianem EPS gr. 2 cm, 2) Brak oznak zawilgocenia i zamakania. 3) Bezpośrednia strefa występowania dylatacji, szerokości ok. 15 cm wypełnia w sposób ciągły i jednolity piana niskoprężna w postaci warstwy na murze konstrukcyjnym o gr. ok. 1,5 cm, 4) Szczelina dylatacyjna zamknięta 2 listwami narożnikowymi z profili aluminiowych zamontowanych równolegle w odstępie ok. 1 cm wypełniona pianą niskoprężną i zabezpieczona od zewnątrz warstwą silikonu dekarskiego. W związku z powyższym mgr inż. M. S. stwierdził, że brak jest podstaw techniczno-ekonomicznych do realizacji powyższego zlecenia (k – 12 akt WINB znak: [...]). Skarżąca stwierdziła, że skoro wykonawca do prac przystąpił w dniu 4 lipca 2015 r. i dokonał odkrywkę, złożenie wniosku w dniu 13 lipca 2015 r. pozwala na zachowanie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Istota sporu na obecnym etapie niniejszego postępowania sprowadza się jednak nie do oceny rzeczywistego wystąpienia powołanych przez wnioskodawcę przesłanek wznowienia postępowania, lecz do kwestii zachowania przez Wspólnotę terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Należy się zgodzić ze stanowiskiem organów, że skarżąca o okolicznościach dotyczących sposobu wykonania przedmiotowej szczeliny dylatacyjnej, które stały się podstawą wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, wiedziała, przyjmując najkorzystniejszą datę, co najmniej od roku 2014 r. Wspólnota w złożonej bowiem skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], wskazała, że z zebranego materiału wynika, iż dylatacja była zabezpieczona taśmą systemową "elastic" montowaną pod ociepleniem, będącą barierą dla wody deszczowej oraz wdmuchiwania powietrza z zewnątrz, nadto sama dylatacja była wykonywana przez wstawianie przekładek ze styropianu na grubość 2 cm, co uniemożliwia przedmuchiwanie zimnego powietrza wewnątrz dylatacji i wykraplanie wody. Strona poddała w wątpliwość konieczność wycięcia uszczelnienia dylatacji, wydłubania styropianu. W skardze obecnie złożonej do Sądu pełnomocnik strony skarżącej kwestionuje powyższe, stwierdzając, że wcześniejsza wiedza, jaką dysponowała Wspólnota nie opierała się na odkrywkach, lecz na domniemanej wiedzy i treści projektu budowlanego. Nie znała natomiast stanu faktycznego dylatacji, który ujawnił się dopiero po dokonaniu odkrywki. W ocenie Sądu, okoliczność użycia nazewnictwa wynikającego z projektu budowlanego nie oznacza, że Wspólnota nie miała wiedzy na temat sposobu wykonania przedmiotowej szczeliny dylatacyjnej, tym bardziej gdy weźmiemy pod uwagę oświadczenie zawarte w protokole kontroli z dnia 8 sierpnia 2013 r., w którym administrator budynku S. J. wskazał, że w miesiącu czerwcu 2013 r. szczelina dylatacyjna na około 20 cm wgłąb od lica muru została zapiankowana, a następnie od zewnątrz zasilikonowana. Okoliczności stwierdzone podczas rozpoczęcia remontu w dniu 4 lipca 2015 r. potwierdzają jedynie wcześniejszą wiedzę. Skarżąca nie może oczekiwać, że wnosząc o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją, opierając się na wnioskach mgr inż. M. S., który poddaje w wątpliwość zasadność wykonania prac ze względów techniczno-ekonomicznych, skutecznie zwalczy nakaz wynikający z ostatecznej decyzji. Sposobem tym nie może konwalidować braku kontroli sądowej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...]. Na marginesie wypada zauważyć, albowiem nie powinno to być przedmiotem szczególnej analizy, na obecnym etapie postępowania wznowieniowego, że w decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] sierpnia 2014 r. organ rozważał, czy wykonane w dniach 13 i 14 czerwca 2013 r. roboty budowlane, metodą odmienną niż zaproponowano w zaskarżonej decyzji doprowadziły obiekt do stanu zgodnego z przepisami. Wskazał także na wnioski płynące z opracowania i opinii E. S. G. i J. C. z dnia 22 kwietnia 2013 r. oraz dr. W. F. sformułowane po kontroli w dniu 13 lutego 2014 r. Tym samym Sąd nie mógł uwzględnić wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj. załączonej do skargi informacji technicznej z dnia 27 stycznia 2016 r., albowiem odnosi się do kwestii merytorycznych ściśle związanych z nałożonym obowiązkiem. W gruncie rzeczy cała argumentacja skargi zmierza do zakwestionowania konieczności wykonania robót. Reasumując, stwierdzić należy, iż organy działające w trybie wznowienia postępowania zasadnie uznały, że skarżąca Wspólnota uchybiła terminowi określonemu w art. 148 § 1 k.p.a., do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, albowiem o okolicznościach faktycznych sprawy posiadała wiedzę co najmniej od dnia 25 września 2014 r. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.