VII SA/Wa 41/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postępowania postanawia: odrzucić skargę Dnia 27 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) S. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postępowania. Zarządzeniami przewodniczącego wydziału, wydanymi w dniu 9 stycznia 2014 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższego wezwania skarżący nie odebrał i zostało ono uznane za doręczone z dniem 5 lutego 2014 r., jednocześnie braki nie zostały uzupełnione. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, zaś art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wobec nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi i nieuiszczenia wpisu pomimo dokonania wezwania, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.