VII SA/Wa 410/10

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Ż. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 410/10 ze skargi B. Ż. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odmówić B. Ż. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 12 marca 2010 r. do Sądu wpłynęły na formularzu PPF wniosek B. Ż. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż B. Ż. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymuje się z emerytury oraz renty żony w łącznej wysokości 4500 zł. Wskazał że posiadają oszczędności w wysokości 70 000 zł. Posiada nieruchomość – mieszkanie o pow. 53,22 m2. Dodał, że jest osobą w podeszłym wieku (80lat) schorowaną (I gr. Inwalidzka). Duża część dochodu przeznaczana jest na leczenie. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową B. Ż. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawca uzyskuje dochody z których potrafi utrzymać swoje gospodarstwo domowe, potrafi zgromadzić oszczędności. Wskazuje to na okoliczność iż strona posiada płynność finansową. Fakty te wskazują, że wnioskodawca jest w stanie ponieść samodzielnie koszt opłacenia zawodowego pełnomocnika. Z tych względów wniosek nie został uwzględniony. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).