VII SA/Wa 410/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi A[...] z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2011r. Prezydenta [...] na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.), w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 20112r. o ustroju [...] (Dz. U. Nr 41 poz. 361 ze zm.), po rozpatrzeniu zgłoszenia dokonanego w dniu 26 kwietnia 2011r. - wniósł sprzeciw do zgłoszenia A[...] w [...] dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie konstrukcji wsporczej wolnostojącego trwale związanego z gruntem nośnika reklamowego typu [...] o planszy widokowej 6,00 m x 3,00 m na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Uzasadniając decyzję organ wyjaśnił , że analiza przedłożonej przez inwestora dokumentacji projektowej nośnika reklamowego wskazuje, że jest to obiekt nie mieszący się w pojęciu "instalowanie tablic i urządzeń reklamowych". Konstrukcję projektowanego urządzenia reklamowego poza fundamentem tworzą: słup stalowy, okrągły wykonany z rury bez szwu o średnicy 427, słup górą zakończony jest belką poziomą, która przenosi obciążenie konstrukcji nośnej tablicy na słup nośny – kasetonu reklamowego o wymiarach 3,0 x 6,0 m, słupa o wysokości 4 m – 10 m i zagłębionego fundamentu na 30 cm. Jest to zatem wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe, o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Dla przyjęcia trwałego związania z gruntem nie ma znaczenia okoliczność posiadania przez obiekt fundamentów, czy wielkość zagłębienia w gruncie. Istotne jest, czy posadowienie jest na tyle trwałe, że opiera się czynnikom mogącym zniszczyć ustawioną na nim konstrukcję, co sprowadza się do konieczności zapewnienia tablicy reklamowej stabilnej podstawy umożliwiającej łatwe jej przesunięcie, przeniesienie w inne miejsce czy zniszczenie przy silnych podmuchach wiatru. Tym samym do tego typu budowli zdaniem organu nie może mieć zastosowanie art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A[...] podnosząc naruszenie art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Skarżąca wskazała, że w dniu [...] kwietnia 2011r. dokonała zgłoszenia zamiaru budowy urządzenia reklamowego w związku z czym sprzeciw powinien być wydany i doręczony pełnomocnikowi Spółki nie później niż do dnia [...] maja 2011r. Tymczasem decyzja wnosząca sprzeciw została doręczona skarżącej w dniu [...] maja 2011r., a więc po upływie terminu do jego wniesienia. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu dowołania na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...]. Uzasadniając podjętą decyzję organ odwoławczy podzielił ocenę dokonaną przez Prezydenta [...] co do charakteru zgłoszonego obiektu reklamowego. Parametry urządzenia reklamowego i jego konstrukcja wskazują, że jest to trwale związane z gruntem urządzenia reklamowego o którym mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego. Obiekt taki nie podlega procedurze zgłoszenia (art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego), a inwestor powinien uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu Wojewoda [...] powołując się na orzeczenie NSA wyjaśnił, za termin do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem pismo (decyzja) zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W niniejszej sprawie decyzja wnosząca sprzeciw została nadana w placówce pocztowej w dniu [...] kwietnia 2011r., a więc z zachowaniem terminu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wniosła A[...] z siedzibą w [...]. Decyzji zarzucono naruszenie art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji. W obszernej skardze, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wywodzono, iż termin z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego jest terminem prawa materialnego po upływie którego organ traci kompetencje do wydania sprzeciwu. Aby uznać, że trzydziestodniowy termin została zachowany przed jego upływem decyzja wnosząca sprzeciw musi zostać doręczona inwestorowi. W niniejszej sprawie decyzja Prezydenta [...] została doręczona Spółce 37 dnia od daty dokonania zgłoszenia. Oznacza to, zdaniem Skarżącej, że nie może ona wywołać żadnych skutków prawnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu jest to czy organ I instancji zachował termin wniesienia, w drodze decyzji, sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych. Z dokumentacji projektowej przedłożonej przez inwestora wraz ze zgłoszeniem wynika, że jest to konstrukcja stalowa wsporcza dla gotowego nośnika reklamowego typu "[...]". Kaseton reklamowy o wymiarach 3,00 x 6,00 m umieszczony na stalowym nośniku (słupie) o wysokości od 4,00 m do 10,00 m. Z projektu wynika nadto, że nośnik jest związany z gruntem poprzez stopę fundamentową z betonu o wskazanych parametrach i określonym sposobie posadowienia na gruncie. Skarżący nie kwestionując przyjętej przez organ oceny zgłoszonego obiektu, jako wolnostojącego trwale związanego z gruntem urządzenia reklamowego, o którym mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego (budowla) podniósł, jako podstawowy zarzut przekroczenie trzydziestodniowego terminu do wniesienia przez organ administracji sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego zgłoszenie inwestora dotyczące zamiaru wykonania nośnika reklamowego zostało przyjęte przez organ w dniu 26 kwietnia 2011r. (karta 7 akt administracyjnych). Decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2011r. wnosząca sprzeciw do zgłoszenia doręczona została G. K., pełnomocnikowi A[...] w dniu [...] maja 2011r. (co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji (k- 3), a skarżącej Spółce w dniu [...] maja 2011r. (k – 3 akt administracyjnych). Oznacza to, że sprzeciw został wniesiony w ustawowym terminie. Z tego względu całkowicie niezasadny jest zarzut skargi dotyczącej przekroczenia terminu do wniesienia sprzeciwu dotyczącego zgłoszonego zamiaru budowy przez A[...] nośnika reklamowego, a tym samym naruszenia art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Z urzędu Sąd stwierdza, że nie znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych stanowisko Wojewody [...], który w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] listopada 2011r. stwierdza, że decyzja wnosząca sprzeciw wobec robót budowlanych (...) została nadana w placówce pocztowej w dniu [...] września 2011r., co zdaniem organu świadczy o zachowaniu terminu. Zważywszy na powyższe uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270.) orzekł, jak w sentencji.