VII SA/Wa 410/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś, sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej oddala skargę I. Decyzją ostateczną z [...] września 2021 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] z [...] lipca 2021 r. nr [...], nakazującą [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] (dalej jako Skarżący) rozbiórkę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, znajdującego się w narożniku działki nr ew. [...] od strony ul. [...], realizowanego w ramach budowy trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych pod nazwą "[...] " na części działek nr ew. [...],[...] i [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...]. II. Postanowieniem z [...] października 2021 r. nr [...][...] WINB wznowił postępowanie administracyjne, zakończone ww. decyzją własną, działając w tym zakresie na skutek wniosku Skarżącego, opartego na podstawie prawnej przewidzianej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj. wyjściu na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych, nieznanych zarówno organowi I instancji, jak również organowi II instancji. Wniosek o wznowienie z 24 września 2021 r. zawierał również żądanie wstrzymania wykonania ww. decyzji ostatecznej z [...] września 2021 r. nr [...] i wskazywał jako podstawę na art. 152 § 1 k.p.a. III. Po rozpatrzeniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie, [...] WINB postanowieniem z [...] listopada 2021 r. znak [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej z [...] września 2021 r. nr [...]. W ocenie organu, nie jest prawdą, że organy nadzoru budowlanego nie miały kompetencji do zajmowania się inwestycją przy ul. [...] i [...] w [...]. Organ powołał się w tym zakresie na szereg wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych, które budowę budynków mieszkalnych jednoznacznie kwalifikują jako inwestycję nie mającą związku z zapobieganiem COV1D-19. Biorąc pod uwagę argumenty podnoszone przez Skarżącego, okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo, że decyzja ostateczna z [...] września 2021 r. zostanie uchylona w wyniku wznowienia postępowania. IV. Po rozpatrzeniu zażalenia Spółki, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z [...] grudnia 2021 znak [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wyjaśnił, że instytucja wstrzymania wykonania ma na celu uchronić stronę postępowania przed negatywnymi skutkami wykonania potencjalnie wadliwej decyzji, do czasu kiedy organ rozpoznający wniosek o wznowienie postępowania oceni, czy decyzja wydana została w ramach postępowania, które jest dotknięte wadą określoną w art. 145 § 1 k.p.a. Z treści art. 152 § 1 k.p.a. wynika, że wznowienie postępowania administracyjnego nie wywołuje skutku bezwzględnie suspensywnego w postaci wstrzymania z mocy prawa wykonania zaskarżonej decyzji ostatecznej. Jednakże organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania dokonuje z urzędu lub na żądanie strony oceny, czy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji w tym trybie powinno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, niepoparte dostatecznymi faktami uprawdopodabniającymi uchylenie decyzji, może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych. Interpretacja art. 152 § 1 k.p.a. winna mieć charakter ścieśniający, a zwrot "prawdopodobieństwo" powinno być traktowane jako logiczny wniosek ściśle wynikający z okoliczności sprawy. Dla zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. nie wystarcza zatem samo stwierdzenie, że w odniesieniu do konkretnej decyzji możliwe jest wystąpienie jednej z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w rozumieniu art. 152 § 1 k.p.a. powinno być dostatecznie duże, to znaczy umożliwiające stwierdzenie takiego stanu sprawy bez konieczności przeprowadzenia szczegółowej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy oraz dowodów i argumentów przedstawionych przez stronę postępowania, jak również bez konieczności dokonywania szczegółowej analizy przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie. Wstępna analiza okoliczności wskazanych przez Wnioskodawcę, w świetle całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, nie daje podstaw do przyjęcia, że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji [...] WINB z [...] września 2021 r., w trybie wznowionego postępowania. Za organem I instancji należy powtórzyć, że powołane we wniosku okoliczności, a przede wszystkim dokumenty, które w ocenie Skarżącego świadczą o wadliwości ostatecznej decyzji, nie wskazują, na prawdopodobieństwo jej uchylenia, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Nadto, decyzją z [...] listopada 2021 r. znak [...][...] WINB, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z [...] września 2021 r. V. Skargę na powyższe postanowienie wywiodła spółka [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...], kwestionując je w całości i zarzucając naruszenie: 1. art. 152 § 1 k.p.a. poprzez: a) odmowę wstrzymania wykonania decyzji PWINB z [...] września 2021 r., w sytuacji, gdy Spółka wykazała, że istnieje niezwykle wysokie prawdopodobieństwo uchylenia przedmiotowej decyzji w wyniku wznowienia postępowania; b) oparcie całości argumentacji PWINB na przywołanych wyrokach sądowych bez ich cytowania, mimo że wyroki nie stanowią źródła obowiązującego prawa i nie wiążą organu na gruncie innych spraw wedle normy konstytucyjnej wyrażonej w art. 87 ust. 1 Konstytucji RP c) lakoniczne odniesienie się przez PWINB oraz GINB do argumentacji Spółki przedstawionej w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonalności ww. decyzji poprzez brak odniesienia się do kwestii braku kompetencji organów architektoniczno-budowlanych oraz organów nadzoru budowlanego wobec inwestycji przeciwdziałających COVID-19, realizowanych na podstawie art. 12 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1493 - dalej jako ustawa o zwalczaniu COVID); d) brak odniesienia się do załączonych do niniejszego wniosku stanowisk innych organów architektoniczno-budowlanych oraz organów nadzoru budowlanego w Polsce, które ocenione zgodnie z regułami wykładni oraz zasadami logiki i doświadczenia życiowego uprawdopodabniają, że przedmiotowa decyzja powinna zostać uchylona wobec braku kompetencji organów nadzoru budowlanego do kwestionowania, prowadzenia postępowań administracyjnych oraz wydawania władczych aktów prawa wobec inwestycji realizujących przesłankę wynikającą z art. 2 ust. 2 ustawy o zwalczaniu COVID; e) merytoryczne badanie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego, mimo braku możliwości merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku o wznowienie przedmiotowego postępowania na tym etapie; 2. art. 107 § 3 w zw. z art. 126 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez lakoniczne uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, mające postać braku odniesienia się do zarzutów wyrażonych w zażaleniach, co powoduje naruszenie podstawowej zasady postępowania administracyjnego, tj. zasady przekonywania. Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz umorzenie postępowania oraz o orzeczenie o kosztach. W uzasadnieniu podkreśliła jako główne zagadnienie to, czy GINB zasadnie utrzymał w mocy postanowienie PWINB, mimo że Wojewódzki Sad Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 17 grudnia 2O21 r. sygn. akt II SA/Bk 843/21 wstrzymał wykonalność ww. decyzji. W ocenie Skarżącej, GINB niesłusznie wydał skarżone postanowienie, gdyż wobec prawomocnego rozstrzygnięcia sądowego, nie jest możliwe orzekanie w tejże kwestii na etapie administracyjnym. Niniejsze postępowanie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. ostatecznej decyzji PWINB stało się zatem bezprzedmiotowe, wobec czego skarżone postanowienie winno zostać uchylone przy jednoczesnym umorzeniu tegoż postępowania. Strona zwróciła również uwagę, że zaistnienie przesłanki prawdopodobieństwa uchylenia decyzji oznacza, że kwestia ta nie podlega udowodnieniu, gdyż konieczne jest jedynie uzyskanie przekonania, że dojdzie do wydania decyzji uchylającej. Określenie tego prawdopodobieństwa powinno polegać na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ma w danej sprawie zastosowanie oraz uzasadnieniu możliwości uchylenia konkretnej decyzji. Do zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. wystarczy zatem wskazanie samego prawdopodobieństwa, bez względu na jego stopień. W ocenie Strony, nowymi okolicznościami uzasadniającymi wznowienie i uchylenie decyzji dotychczasowej są przedłożone opinie wybitnych specjalistów z zakresu medycyny, opinia prawna specjalistów z zakresu prawa administracyjnego oraz liczne pisma innych urzędów architektoniczno-budowlanych oraz organów nadzoru budowanego z Polski, ukazujące brak ich właściwości do wszczynania, prowadzenia postępowań oraz wydawania władczych aktów administracyjnych, w przedmiocie inwestycji realizowanych na podstawie informacji złożonych na podstawie art. 12 ustawy o zwalczaniu COVID. Zdaniem Strony zachodzi niezwykle wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Brak jest bowiem kompetencji zarówno organów nadzoru budowlanego, jak i organu architektoniczno-budowlanego, w zakresie inwestycji prowadzonych w trybie art. 12 ust. 1 ustawy o zwalczaniu COVID. Strona podważyła również powoływanie się przez organy na orzeczenia sądowe, które nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa oraz w niektórych przypadkach są nieprawomocne. Skarga zakwestionowała także prawidłowość sporządzenia uzasadnień zaskarżonych decyzji, jako nieodnoszących się do istoty sprawy i zarzutów Skarżącej. VI. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VII. Skarga jest niezasadna. W niniejszej sprawie Skarżąca podnosi argumenty dwojakiego rodzaju. Po pierwsze, wskazuje na bezprzedmiotowość postępowania wywołanego jej wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji objętej żądaniem wznowienia, z uwagi na orzeczone w postępowaniu sądowym dotyczącym kontroli tego rozstrzygnięcia, wstrzymanie decyzji PWINB z [...] września 2021 r. Po drugie, Strona zwraca uwagę, na merytoryczną zasadność wniosku o wznowienie postępowania, a przez to na zasadność udzielenia ochrony tymczasowej. Odnosząc się zatem do pierwszej z powołanych kwestii należy zauważyć, że zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Nie może być sporu co do tego, że instytucja wstrzymania, ma na celu zapobieżenie realizacji ostatecznej decyzji, w odniesieniu do której należy uznać, że wydana została w ramach postępowania, które dotknięte jest wadą określoną m.in. w art. 145 § 1 k.p.a. i jest zarazem wysoce prawdopodobne, że rozstrzygnięcie to, w wyniku stwierdzonej wady, zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego. Niemniej jednak akt wstrzymania wykonania decyzji, wdrożony czy to na mocy art. 152 § 1 k.p.a., czy też na mocy powoływanego przez Stronę postanowienia wydanego przez sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz.329 ze zm. - dalej p.p.s.a.), stanowią rozstrzygnięcia z zakresu ochrony tymczasowej, które z założenia mają jedynie zabezpieczyć stronę przed negatywnymi następstwami przedwczesnego wykonania decyzji, zanim zostanie dokonana kontrola (odpowiednio przez organy i/lub sąd administracyjny). Akty te nie mają zatem rozstrzygać sprawy merytorycznie. Jakkolwiek ich cechą wspólną jest niewątpliwie to, że ustanawiają ochronę tymczasową, to jednak ich zakres i przesłanki są dalece różne, pomimo tego, że finalnie osiągnięty skutek jest taki sam. W ocenie Sądu, Skarżąca Spółka błędnie przyjmuje, że udzielenie w postępowaniu sądowym ochrony tymczasowej na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., którego przedmiotem jest kontrola decyzji PWINB z [...] września 2021 r. o nakazie rozbiórki, czyni automatycznie bezprzedmiotowym udzielenie ochrony tymczasowej na mocy art. 152 § 1 k.p.a. w postpowaniu wznowieniowym, dotyczącym tej samej decyzji. Rozwijając powyższy wątek jedynie porządkowo należy się w tym miejscu odnieść do kwestii formalnej, zauważając, że jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z 17 grudnia 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 843/21, WSA w Białymstoku wstrzymał wykonanie decyzji PWINB z [...] września 2021 r. Postanowienie to zostało doręczone stronom postępowania, w tym organowi, nie wcześniej niż w dniu 20 grudnia 2021 r., zaś samej Skarżącej i uczestnikowi po tej dacie (poczta tradycyjna). W dacie orzekania przez GINB postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, wbrew temu co twierdzi Spółka, nie było zatem prawomocne. Niezależnie jednak od tej pobocznej dla głównego nurtu rozważań kwestii, Sąd wyjaśnia, że wydanie przez WSA w Białymstoku postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji PWINB o nakazie rozbiórki, w żadnym razie nie uczyniło bezprzedmiotowym wpadkowego postępowania w sprawie o wstrzymanie wykonania tej samej decyzji, objętej wnioskiem Skarżącej o wznowienie postępowania. Strona błędnie przyjmuje, że udzielenie ochrony tymczasowej w sprawie kontroli decyzji w trybie zwykłym, spowodowało to, że przestał istnieć przedmiot postępowania. Jest to założenie z gruntu błędne, gdyż przedmiotem postępowania w tym przypadku jest nadal decyzja PWINB z [...] września 2021 r., a nie to, czy jest ona wykonalna czy tymczasowo nie. Sąd ponadto już wcześniej wskazał, że jakkolwiek wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. i art. 152 § 1 k.p.a. jest środkiem ochrony tymczasowej, to jednak obie podstawy prawne wywodzą się z innych postępowań (zwyczajnego i nadzwyczajnego), formułując także inne przesłanki, co jednak nie wyłącza możliwości wstrzymania jednego aktu w dwóch odrębnych sprawach, na podstawie różnych podstaw prawnych. Niewątpliwie szersze i dalej idące jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. To jednak, że zostanie ono wdrożone, nie oznacza jeszcze, że art. 152 § 1 k.p.a., stosowany w administracyjnych sprawach o wznowienie postępowania, nie może mieć z tej przyczyny, niejako równoległego, zastosowania. W ocenie Sądu, nie może dziwić, że wstrzymanie wykonania decyzji może zostać orzeczone więcej niż raz w stosunku do danego aktu (sekwencyjnie, raz po raz). Skoro tak, to należy zwrócić uwagę, że w przypadku wstrzymania, chodzi o zabezpieczenie danego postępowania, w którym akt taki może akurat zostać wydany i zabezpieczać to konkretnie postępowanie. Tym samym możliwości orzeczenia wstrzymania w postępowaniu zwykłym i postępowaniu wznowieniowym (równolegle), nie można mylić z celowością takiego działania. Jeżeli bowiem już orzeczono wstrzymanie w postępowaniu zwykłym, to skutkuje ono jako swoiste erga omnes, w każdym innym postępowaniu. Niemniej jednak podkreślić trzeba, że organy są związane złożonym wnioskiem strony o wstrzymanie, a wśród przesłanek odmowy nie ma uprzedniego wstrzymania wykonalności decyzji w innym postępowaniu niż to rozstrzygane. W konsekwencji, możliwe jest w stosunku do określonego aktu, orzeczenie wstrzymania więcej niż raz i z różnych podstaw. W razie zaś wygaśnięcia wstrzymania decyzji, orzeczonego w jednym postępowaniu (np. zwyczajnym), akt ten nadal nie będzie podlegał wykonaniu z uwagi na wstrzymanie zastosowane w innej sprawie (np. o wznowienie postępowania). Odnosząc się natomiast do drugiej z poniesionych kwestii, a więc tego, czy w niniejszej sprawie istniały podstawy wstrzymania wydania decyzji PWINB z [...] września 2021 r., Sąd wyjaśnia, że w sprawach tego rodzaju należy dostrzegać przesłanki stosowania powyższego przepisu i zakres obowiązkowego badania przez organ wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, o którym mowa w art. 152 § 1 k.p.a. Z art. 152 § 1 k.p.a. wynika, że ustawodawca wprowadzając tę regulację prawną, powiązał wstrzymanie wykonania decyzji we wznowionym postępowaniu z występowaniem w sprawie o wznowienie okoliczności wskazujących na duże prawdopodobieństwo uchylenia ostatecznej decyzji w wyniku przeprowadzenia procedury wznowienia. Okoliczności te powinny przede wszystkim wynikać z całokształtu wiarygodnych materiałów dowodowych sprawy i być widoczne na "pierwszy rzut oka", co nie może dziwić z uwagi na fakt, że wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej przełamuje zasadę jej trwałości określoną w art. 16 § 1 k.p.a. Wstrzymanie wykonania nie jest jednak pozostawione uznaniu organu i choć bazuje na pojęciach niedookreślonych, tj. "jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania", to jednak wymaga pewnych konkretnych ocen argumentów podnoszonych przez wnioskodawcę. Prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej nie oznacza jednak, że kwestia ta podlega udowodnieniu. Wystarczające, a jednocześnie konieczne jest powzięcie przez organ na tyle uzasadnionego przekonania o sprawie, które będzie świadczyć o tym, że we wznowionym postępowaniu może dojść do wydania decyzji uchylającej wcześniejsze, ostateczne rozstrzygnięcie. Obowiązkiem organu jest dokonanie oceny, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Organ oceniając zaistnienie przesłanek do wstrzymania decyzji nie musi jednak w tym celu prowadzić postępowania wyjaśniającego na zasadach określonych w art. 7 i art. 77 k.p.a., a więc nie musi podejmować "wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy". Wystarczy więc, że w wyniku dokonania wstępnej oceny organ uzna, że nie zachodzą okoliczności obligujące go do wstrzymania wykonania decyzji wydanej w postępowaniu objętym wnioskiem o wznowienie. Skarżąca Spółka w zasadzie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji PWINB z [...] września 2021 r. opiera na stwierdzeniu, że z uwagi na przedłożone wypowiedzi wysokiej klasy specjalistów w dziedzinie medycyny, jak również wypowiedzi innych organów nadzoru budowlanego stwierdzających brak kompetencji do badania tzw. inwestycji COVIDowych, przesłanki wznowienia postępowania są w pełni uzasadnione, zatem jest niemalże pewne, że decyzja PWINB zostanie we wznowionym postępowaniu uchylona. Takie stanowisko Strony nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie, bowiem jest to tylko i wyłącznie polemika z powołanymi podstawami wznowienia. Zwrócić przy tym należy uwagę, że Strona kontestuje stanowisko organów, które powołują się na orzecznictwo sądowe, które nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jednakże sama sięga po wypowiedzi autorytetów medycznych lub też innych organów nadzoru, które bez wątpienia nie są również jakimkolwiek źródłem prawa. W cenie Sądu, nie ma żadnych podstaw by twierdzić, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji PWINB w wyniku wznowienia postępowania. Kwestia, czy przesłanka wznowienia wskazana przez Stronę ma jakiekolwiek znaczenie i wpływ na decyzję o nakazie rozbiórki, będzie podlegać ocenie w ramach merytorycznego badania sprawy. W ramach rozstrzygania wniosku Spółki o wstrzymanie decyzji PWINB z [...] września 2021 r. nie jest możliwe rozstrzygnięcie o zasadności wniosku o wznowienie i powołanej w niej podstawie, a tego w istocie domaga się Skarżąca. Reasumując, w sprawie nie doszło do naruszenia art. 152 § 1 k.p.a. Nie zachodzi wskazywane przez Spółkę wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji PWINB, zaś argumentacja organów odwołująca się do wyroków wydawanych w sprawach mieszkaniowych inwestycji COVIDowych nie jest powoływaniem się na nie jako na źródło prawa. Organy należycie również przedstawiły swoje stanowisko w sprawie. Nie polega przy tym na prawdzie twierdzenie Spółki, że organy dokonały merytorycznej oceny istoty sprawy o wznowienie postępowania. Powołanie się na prezentowaną w orzecznictwie ocenę inwestycji mieszkaniowych realizowanych w ramach ustawy o zwalczaniu COVID, podkreśla raczej to, że z punktu widzenia żądania wstrzymania wykonania decyzji PWINB, nie ma jakiejkolwiek pewności, że z "dużym prawdopodobieństwem" zostanie ona uchylona we wznowionym postępowaniu. W powyższej sytuacji Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozstrzygnięta na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów