VII SA/Wa 411/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego M. P. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., po rozpatrzeniu odwołania M. P., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. W. z dnia [...] czerwca 2009 r. odmawiającą uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji własnej Nr [...] z [...] lipca 2005 r. zmieniającej decyzję Burmistrza Gminy W. Nr [...] z [...] października 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu organ odwoławczy przywołał art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego rozstrzygający o tym, kto może być stroną postępowania. Wskazał w oparciu o dokumentację, że M. P. aktem notarialnym nabył w 2005 r. odrębną własność lokalu w budynku A. Projekt zamienny, którego dotyczy niniejsza sprawa obejmował swoim zakresem budynki B i C. Zainteresowanemu właścicielowi lokalu w budynku A przysługuje udział w nieruchomości wspólnej, jednakże – co stwierdził organ – nie posiada on interesu prawnego z art. 28 Prawa budowlanego będącego przesłanką uzyskania przez dany podmiot statusu strony postępowania administracyjnego, bowiem nie wykazał, aby projektowana inwestycja naruszała jego uzasadnione interesy prawne. Nadto, w akcie notarialnym, zainteresowany wyraził bezwarunkową zgodę inwestorowi na wybudowanie na nieruchomościach sąsiednich budynków wielorodzinnych z lokalami mieszkalnymi, tym samym w postępowaniu o pozwolenie inwestor reprezentował go jako uczestnika postępowania. W ocenie organu odwoławczego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. nie mógł skutkować wzruszeniem tej decyzji, gdyż niedopuszczalne jest, by strona działała w jednej sprawie bezpośrednio i przez pełnomocnika. Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł M. P. domagając się jej uchylenia. Skarżący zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 kpa oraz art. 10 i 28 kpa w związku z art. 44 i 140 kc. Podkreślił, że inwestor spółka J., z całą pewnością nie osoba fizyczna, a tym bardziej zawodowy pełnomocnik prawny, nie mógł być pełnomocnikiem kogokolwiek w obrębie postępowania administracyjnego. Skarżący wyjaśnił, że zgoda wyrażona w akcie notarialnym dotyczyła zagospodarowania działki nr [...] przez inwestora zgodnie z dokumentacją przedstawioną do pozwolenia z decyzji nr [...] z dnia [...] października 2000 r. , a nie decyzji zmieniającej, natomiast nie miała ona nic wspólnego z ustanowieniem pełnomocnika z art. 33 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontroli sądowej poddana została decyzja organu odwoławczego wydana we wznowionym postępowaniu orzekająca o odmowie w trybie art. 151 § 1 kpa uchylenia decyzji organu I instancji zmieniającej decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych na działce nr ew. [...] według projektu zamiennego (zmiana w budynkach mieszkalnych B i C struktury i ilości pomieszczeń mieszkalnych, kolorystyki elewacji, sposobu zadaszenia miejsc postojowych usytuowania wyjść tarasowych, balkonów a w jednostkowych przypadkach zmiany drzwi i okien). Skarżący, jak wynika to z wniosku, wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta m. W. nr [...] z [...] lipca 2005 r., w której zmieniona została pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę poprzez zatwierdzenie projektu zamiennego. Zainteresowany twierdził, że w dacie złożenia projektu zamiennego inwestor nie był jedynym właścicielem działki nr [...], gdyż skarżący był właścicielem wyodrębnionego lokalu i stosownej części gruntu na tej działce, a zatem miał niewątpliwie interes uczestniczenia w tym postępowaniu. Jak wynika z treści obu decyzji, które zapadły już we wznowionym postępowaniu, odmowa uchylenia decyzji z postępowania zwykłego nastąpiła w wyniku przyjęcia przez organy, iż zainteresowany uczestniczył w postępowaniu o pozwolenie na budowę właśnie poprzez jednostkę upoważnioną, tj. samego inwestora J., któremu udzielił zgody na realizację zamierzenia budowlanego na terenie działki nr [...] w akcie notarialnym kupna wyodrębnionego lokalu mieszkalnego oraz, że nie wykazał swojego zindywidualizowanego interesu prawnego opartego na konkretnej normie prawa materialnego powołując tylko, jako podstawę żądania, przepisy procesowe o uczestnictwie stron w postępowaniu. Ze stanowiskiem organu nie można się zgodzić, bowiem, jak słusznie podnosi skarżący, art. 33 § 1 kpa w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, kto może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu administracyjnym. Inwestor spółka J. z całą pewnością nie jest osobą fizyczną, a zatem, stosownie do powołanego przepisu, nie mogła być pełnomocnikiem skarżącego. Tym samym skarżący nie był reprezentowany w postępowaniu zwykłym dotyczącym zmiany decyzji nr [...] Burmistrza Gminy W. z dnia [...] października 2000 r. poprzez uwzględnienie projektu zamiennego. Okoliczność istnienia zapisu w umowie sprzedaży nieruchomości lokalowej w przedmiocie zgody skarżącego na wybudowanie na nieruchomości sąsiednich budynków z lokalami mieszkalnymi, w żaden sposób nie może być traktowana, jako udzielenie inwestorowi pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącego w postępowaniu administracyjnym. Tym samym zupełnie chybiona jest argumentacja organu, że skarżący działał w sprawie przez pełnomocnika, co czyni jego wniosek oparty na art. 145 § 1 pkt 4 kpa nieuzasadnionym. Stronę postępowania o pozwolenie na budowę wyznacza art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. stanowiący, iż jest nią inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Jak wynika z akt sprawy i czego strony nie kwestionują skarżący jest współwłaścicielem działki nr [...] (właściciel lokalu i udziału w gruncie ). Organ postępowanie wznowił, prowadząc zaś merytoryczne rozpoznanie sprawy przyjął, że nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, bowiem zainteresowanemu nie przysługiwał status strony z uwagi na brak interesu prawnego z art. 28 kpa (nieudokumentowanie, że projektowana inwestycja narusza uzasadnione interesy skarżącego ze wskazaniem konkretnego przepisu). Jednakże organ zdaje się pomijać zapis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego określający krąg podmiotów uznawanych za strony w sprawie o pozwolenie na budowę. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał też, iż stwierdzenie braku udziału strony w postępowaniu zwykłym nie przekłada się na konieczność uchylenia decyzji w postępowaniu wznowionym, jeżeli jest ona prawidłowa. Jednakże organ, który w swoich wywodach powoływał się błędnie na brak przymiotu strony z art. 28 kpa i reprezentowanie skarżącego przez inwestora jako pełnomocnika nie wskazał dlaczego decyzja, która mogłaby zapaść w postępowaniu wznowionym odpowiadałaby decyzji dotychczasowej, ograniczając się do jednego zdania o braku merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści. W tym miejscu należy zauważyć, że znajdujący się w aktach administracyjnych wypis z aktu notarialnego umowy o ustanowienie odrębnej własności lokalu i umowy sprzedaży nie określa lokalu, jaki nabył tą drogą skarżący, ani wielkości udziału w nieruchomości wspólnej. Trudno więc na podstawie niepełnego dokumentu wyjaśnić jaka część gruntu przysługuje skarżącemu, zaś stanowisko organu o braku interesu prawnego skarżącego jest przedwczesne i podjęte bez należytego wyjaśnienia stanu sprawy. Reasumując, zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem art. 149 § 2 kpa w zw. Z art. 7, 77 i 107 § 3 kpa wiążących również w postępowaniu nadzwyczajnym, co stanowi postawę jej uchylenia w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270). Rozpoznając ponownie sprawę organ weźmie pod uwagę podniesione wyżej kwestie i rozstrzygnie sprawę stosownie do zasad wynikających z art. 138 kpa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.