VII SA/Wa 419/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2018r. po rozpoznaniu wniosku adwokata A. D. w sprawie ze skargi Z. W. i Z. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. D. kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 maja 2017r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Z. W. i Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie wniosek oddalono. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z dnia 13 lipca 2017r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. D. pełnomocnikiem z urzędu dla Z. W. i Z. W. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy w czytelni akt tutejszego Sądu w dniu 28 lipca 2017r. i dniu 8 grudnia 2017r. Następnie w dniu 15 grudnia 2017r. adwokat A. Z. działający z substytucji pełnomocnika z urzędu adwokata A. D. reprezentował skarżących na rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że skarżący nie uiścili żadnej opłaty z tytułu pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2018r. oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016r. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, stosownie do § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie adwokat A. Z. działający z substytucji pełnomocnika z urzędu adwokata A. D. reprezentował skarżących na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w niniejszej sprawie oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył jednocześnie, że skarżący nie uiścili żadnej opłaty z tytułu pomocy prawnej. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącym w postępowaniu przed Sądem I instancji, według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.