VII SA/Wa 421/18

Dnia 24 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego W. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odmówić przywrócenia skarżącemu W. P. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. Zarządzeniem z dnia [...] lutego 2018 r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżącego do uzupełniania, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało Skarżącemu doręczone w dniu [...] lutego 2018 r. Skarżący braków formalnych w wyznaczonym terminie nie uzupełnił, wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. skargę odrzucił. Postanowienie doręczono w dniu [...] kwietnia 2018 r. Tego samego dnia Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej polegającej na usunięciu braku formalnego poprzez podpisanie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że o uchybieniu terminu do uzupełniania braków formalnych dowiedział się w dniu doręczenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2018 r. – tj. w dniu 13 kwietnia 2018 r. Ponadto wskazał, że do nieuzupełnienia braków formalnych doszło omyłkowo, albowiem chciał dopełnić wszelkich niezbędnych formalności , jednakże omyłkowo podpisał odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, a brak którejkolwiek z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem sine qua non przywrócenia uchybionego terminu jest uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. W orzecznictwie niejednokrotnie podkreśla się, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący, zaprezentowaną argumentacją, uprawdopodobni brak swojej winy (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10). Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 55/13 oraz z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 712/08 – dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to niewątpliwie surowe spojrzenie na kwestię uchybienia terminu i możliwych przyczyn jego przywrócenia. Niemniej jednak znajduje swoje umocowanie w kontradyktoryjności postępowanie sądowego oraz wymogu należytego podejścia przez stronę do procesu sądowego i obowiązków z tym związanych. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do przywrócenia Skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych. Skarżący nie dołożył należytej staranności, czego następstwem było nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu brak wykształcenia prawniczego, na który powołuje się w uzasadnieniu wniosku. Nie jest nią także – co do zasady – stres związany z postępowaniem. Strona wnosząca o przywrócenie terminu musi wykazać, że do uchybienia zakreślonego terminu doszło nie z jej winy. Kryterium braku winy, stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wobec powyższego należy uznać, że Skarżący nie dochował należytej staranności podczas uzupełniania braków formalnych, czego następstwem było uchybienie terminu. Równocześnie dodać należy, iż wezwanie o uzupełnienie braków skargi zostało sformułowane w sposób klarowny i jednoznaczny. Brak jest także jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że Skarżący ma problemy z rozumieniem tekstu. W tej sytuacji Sąd nie może traktować jego omyłki jako uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie wniosek nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.