VII SA/Wa 427/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. i M.S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającej go decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2010r., nr [...] W przedmiotowej sprawie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] nakazującej A. i M.S. rozbiórkę budynku mieszkalno-biurowego usytuowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], gm. [...]. W skardze A. i M.S. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...]. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, że wykonanie ww. decyzji może narazić ich na znaczną szkodę w postaci utraty poniesionych nakładów, jak również kosztów rozbiórki, a wskazane skutki stanowiłyby dla nich znaczącą dolegliwość. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2011r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji z uwagi na nie objęcie wnioskiem decyzji zaskarżonej. Pismem z dnia [...] maja 2011r. skarżący ponownie złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jednak tym razem wnioskiem skarżący objęli także żądanie wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć bowiem trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Z brzmienia przepisu wynika, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego powyższych okoliczności. Rozpoznając ponownie wniosek skarżących Sąd uznał, iż został on w dostatecznym stopniu uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Sąd dokonując takiej oceny miał przede wszystkim na uwadze to, iż rozpoznawany wniosek dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki, stanowiącego jedną z najdalej idących sankcji przewidzianych przepisami prawa budowlanego. Wykonanie takiej decyzji ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Nadto, ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, wymaga również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. W konsekwencji Sąd uznał, iż wykonanie nakazu rozbiórki w niniejszej sprawie byłoby równoznaczne z zaistnieniem po stronie skarżących znacznej szkody, a to uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji organu I instancji do czasu rozpoznania skargi. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.