VII SA/Wa 429/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2007 r. sprawy ze skargi D., W. i M. Ś. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garaży. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007r , nr [...] po rozpatrzeniu odwołań W. Ś., A. Ś. i M. Ś. od decyzji Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] marca 2004 r. (znak: [...]) nakazującej D. i W. Ś. i M. Ś. dokonanie rozbiórki 9 sztuk garaży typu "blaszak" samowolnie postawionych częściowo na działkach nr [...] w C. przy ul. L. -utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji . Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. W wyniku czynności kontrolnych, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. stwierdził , że po 1998r., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, na działkach nr [...] w C. przy ul. L. , posadowiono 9 sztuk garaży typu "blaszak". Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. ustalił, że lokalizacja przedmiotowych garaży jest niezgodna z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz z planem miasta C.. Zgodnie z zapisami w planie, jest to teren pod zabudowę mieszkaniową szeregową z dopuszczeniem usług nieuciążliwych. W/w plan nie przewiduje możliwości tymczasowego zagospodarowania działki do czasu zagospodarowania zgodnie z planem". Na podstawie powyższych ustaleń zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. nr [...], z dnia [...] marca 2004, nakazująca D. i W. Ś. i M. Ś. dokonanie rozbiórki 9 sztuk garaży typu "blaszak" samowolnie postawionych częściowo na działkach nr [...] w C. przy ul. L. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji organu pierwszej instancji , zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że przedmiotowa decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana w oparciu o art. 48ust. 1 Prawa budowlanego jest prawidłowa. Inwestorzy naruszyli art. 28 prawa budowlanego z 1994 r., który stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę bądź po dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru budowy i przy braku sprzeciwu z jego strony. W omawianej sprawie inwestor nie uzyskał wymaganej prawem zgody właściwego organu i wybudował omawiane obiekty w warunkach samowoli budowlanej. Prace budowlane wykonane bez zachowania wymogów określonych w przepisach prawa budowlanego skutkują wszczęciem przez organ nadzoru budowlanego postępowania wyjaśniającego w ramach nadzoru budowlanego. W niniejszej sprawie stan faktyczny wypełnia przesłanki normy prawnej zawartej w art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, w myśl której: "właściwy organ, nakazuje w drodze decyzji, rozbiórką obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budową". Zgodnie bowiem z art. 48 ust. 2 może dojść do legalizacji, ale tylko w przypadku, jeżeli budowa: jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowej sprawie lokalizacja garaży jest niezgodna z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz z planem miasta C. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, stwierdził, że bezzasadnie skarżący w odwołaniu podnoszą, że przedmiotowe garaże powstały przed rokiem 1998, bowiem zgodnie z aktem notarialnym przedłożonym przez W. Ś. działka przez niego nabyta od D. G. w dniu [...] grudnia 1998 r. była działką nie zabudowaną. Organ I instancji przyjął, zatem zasadnie iż przedmiotowe garaże powstały po 1998 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący D. i W. Ś. oraz M. Ś. dochodzili uchylenia zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że garaże stawiane były przez różnych inwestorów w latach 80-tych . Akt notarialny z 21grudnia 1998r. nie uwzględniał garaży ,w opisie nieruchomości, której dotyczył, ale te były usytuowanych na niej już przed 1998r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje . Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W ocenie Sądu, w toku niniejszego postępowania doszło do obrazy przepisów art.7 , 77 i 107 kpa wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz prawidłowego uzasadnienia. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta w art. 77 § 1 kpa, nakładają na organy administracji publicznej prowadzące postępowanie obowiązek ustalenia prawdziwego stanu sprawy na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, mają być ustalone przez organy w taki sposób by odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Organ rozpatrujący sprawę powinien więc, rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone i odzwierciedlone w aktach sprawy oraz powinien dowody te rozpatrzyć w ich wzajemnej łączności. Wszelkie niejasności jakie pojawiają się przy zestawieniu podstawy faktycznej decyzji ze zgromadzonym materiałem procesowym budzą wątpliwość, czy ustalenie podstawy faktycznej nastąpiło zgodnie z rzeczywistością. Powołane zasady postępowania administracyjnego (art. 7 i 77 kpa) oraz przepisy Działu II, rozdziału 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, wymagają, aby w toku postępowania, organy podejmowały wszelkie niezbędne kroki do wyjaśnienia i załatwienia sprawy i dopuszczały jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem, a także by z własnej inicjatywy przeprowadzały dowody służące ustaleniu stany faktycznego. Ponadto , zgodnie z przepisem art. 107 kpa decyzja administracyjna wydana przez organ powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, w którym organ wskazuje m.in. jakie okoliczności sprawy uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Wskazać należy, że tylko realizując wskazane wyżej zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że doszło w niej do naruszenia wskazanych wyżej zasad postępowania administracyjnego w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu w sprawie nie przeprowadzono prawidłowo postępowania dowodowego i nie ustalono kiedy powstał, konkretnie każdy z garaży, bądź cały kompleks. Oparcie się przez organy na zapisie aktu notarialnego, nie może być wystarczające, gdy zważyć na charakter zabudowy, a także wobec kwestionowania tej okoliczności przez skarżących . Rozpoznając sprawę ponownie, organ zobowiązany będzie do przeprowadzenia postępowania dowodowego zgodnie z zasadami kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem ustaleń musi być data popełnienia samowoli budowlanej w odniesieniu do każdego z garaży , bądź całego kompleksu ,jeżeli powstał w jednym czasie. Powyższe ustalenia są niezbędne dla prawidłowego zastosowania podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia. W zależności od poczynionych ustaleń, co do daty popełnienia samowoli budowlanej organ zastosuje odpowiednio przepisy prawa budowlanego, nie można wykluczyć, że zastosuje nawet prawo budowlane z 1974r. Sąd z urzędu zwraca uwagę na brak staranności w opracowaniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji. W kontekście oceny zgodności inwestycji z planem , organ zacytował zapis planu, pomijając słowo "nie" w zdaniu o tym, czy plan przewiduje tymczasowe zagospodarowanie działki. Ten błąd czyni rozumowanie organu nielogicznym, wymaga dla prawidłowego zrozumienia odwołania się do rzeczywistej regulacji planu . Rozpoznając sprawę ponownie organ będzie miał na uwadze powyższe rozważania Sądu i to, że zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. ) – ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą organ. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit. , c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. )