VII SA/Wa 431/11

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. i W. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G. i W. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia : przyznać G. i W. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi oraz ustanowienie adwokata. W dniu 28 marca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcami pozostaje syn. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z zasiłku chorobowego w wysokości 1.250,00 złotych miesięcznie na jakim obecnie przebywa wnioskodawczyni. Dodali, że z dniem 1 grudnia 2010 r. wnioskodawczyni została zwolniona z pracy na potwierdzenie czego dołączyli świadectwo pracy. Wskazali, że po zakończonym okresie zwolnienia lekarskiego wnioskodawczyni zmuszona będzie zarejestrować się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Wnioskodawcy dołączyli także zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w P. z dnia 14 marca 2011 r. z którego wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy. Wyjaśnili, że wnioskodawca zmuszony był zawiesić, a następnie zamknąć prowadzoną działalność produkcyjną. Oświadczyli, że syn jest studentem trzeciego roku studiów stacjonarnych i jedyny dochód jaki uzyskuje to z tytułu przyznanego stypendium socjalnego w wysokości 380,00 złotych. Wnioskodawcy podali, że posiadają dom mieszkalny będący w budowie znajdujący się na działce o powierzchni 1.801 m ² oraz mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 51,3 m ². Wskazali, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiadają. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia w części od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie im prawa pomocy. Mając na uwadze obecną sytuację finansową wnioskodawców, a w szczególności fakt utraty pracy przez wnioskodawczynię oraz brak jakichkolwiek źródeł dochodu po stronie wnioskodawcy przychylono się do ich wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Stwierdzono bowiem, że wnioskodawcy utrzymujący się jedynie z zasiłku chorobowego otrzymywanego przez wnioskodawczynię w wysokości 1.250,00 złotych miesięcznie nie są w stanie ponieść kosztów związanych z uiszczeniem wpisu sądowego od skargi oraz ustanowieniem fachowego pełnomocnika z wyboru, gdyż byłby to wydatek wykraczający poza ich możliwości finansowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.