VII SA/Wa 433/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Szkoły [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].01.2005r. znak : [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej postanawia : I. odrzucić skargę Szkoły [...] w W., II. zwrócić Szkole [...] w W. z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwustu) zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 07.04.2005r. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Szkoły [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]01.2005r. znak : [...]. Powyższą decyzją Wojewoda [...] odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...].10.02 znak:[...] uchylającej decyzję Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...].07.02 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku P. Sp. z o.o. dotyczącego wydania pozwolenia na budowę i jednocześnie orzekającej o wydaniu pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na [...] u zbiegu ulic R. i Al. N. w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie organ błędnie pouczył strony o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamiast odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga na akty lub czynności organu bez wcześniejszego środka w postaci odwołania do organu właściwego do załatwienia sprawy jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega odrzuceniu. Wskazać jednocześnie należy, iż zgodnie z art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2002r. Nr 98, poz. 1071) błędne pouczenie w decyzji co do odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.