VII SA/Wa 434/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].01.2005r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zażalenia na bezczynność organu postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne wymienione w tym przepisie, w szczególności skargi przysługują na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenia albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W przedmiotowej sprawie skarga została złożona na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].01.2005r., którym w trybie art. 37 § 1 Kpa odmówiono uwzględnienia zażalenia strony skarżącej z dnia 8.12.2004r. na bezczynność Prezydenta [...]. Powyższe postanowienie nie mieści się w kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 ww. ustawy, na które służy skarga do sądu administracyjnego. W świetle powyższego w zaskarżonym postanowieniu organ błędnie pouczył strony, że przysługuje na nie prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W niniejszym przypadku stwierdzono niedopuszczalność skargi z przyczyn wyłączenia przez przepisy prawa materialnego możliwości zaskarżenia ww. postanowienia. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł o odrzuceniu skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).